کلیه سیستمهای توزیع هوا باید مطابق الزامات این بخش مجهز به وسایل آشکارساز دود باشند.

۱) آشکارسازهای دود نوع کانالی باید مطابق استاندارد UL۲۶۸ و انواع دیگر مطابق استاندارد UL۲۶۸ باشند.

۲) آشکار سازهای دود باید برچسب دار و فهرست شده باشند.

نصب آشکارسازهای دود در موارد زیر الزامی است :

(۱) در سیستمهای هوای برگشت با ظرفیت بیشتر از ۰/۹ متر مکعب در ثانیه (۲۰۰۰ فوت مکعب در دقیقه)، در کانال یا پلنوم هوای برگشت در بالادست هر نوع صافی هوا، اتصال هوای تخلیه، اتصال هوای تازه، یا تجهیزات و دستگاه‌های حذف آلایندگی هوا

(۲) هنگامی که یک سیستم دارای چند هوارسان با پلنوم مشترک هوای برگشت یا هوای رفت باشد و ظرفیت کل آن‌ها بیشتر از ۰/۹ متر مکعب در ثانیه (۲۰۰۰ فوت مکعب در دقیقه ) باشد.

(۳) هرگاه رایزرهای هوای برگشت، دو یا چند طبقه را سرویس دهند و این رایزرها قسمتی از یک سیستم هوای برگشت با ظرفیت بیشتر از ۷ متر مکعب در ثانیه (۱۵۰۰۰ فوت مکعب در دقیقه) باشند، در انشعاب هر طبقه باید آشکار ساز دود نصب شود. این آشکار ساز باید در نقطه‌ای بالادست محل اتصال رایزر هوای برگشت با هر کانال یا پلنوم هوا باشد.

آشکارسازهای دود مورد نیاز طبق این بخش از مقررات، باید مطابق استاندارد NFPA۷۲ نصب شوند. برای مراقبت از تمام جریان هوای منتقل شونده توسط سیستم از جمله هوای برگشت، تخلیه ، یا تخلیه هوای مازاد (RELIEF AIR ) باید آشکارسازهای دود مورد لزوم نصب شوند.

(۱) برای بازرسی ادواری و تعمیرات آشکارسازهای دود، باید برای آن‌ها دریچه دسترسی پیش بینی شود.

همزمان با فعال شدن آشکار سازهای دود، تمام دستگاه‌های موجود در سیستم توزیع هوا که می‌توانند باعث انتقال دود به فضاها شوند باید متوقف شوند. بخشهایی از سیستم توزیع هواکه جزئی از سیستم کنترل دود هستند باید همزمان بافعال شدن آشکارسازهای دود، به حالت کنترل دود تغییر وضعیت بدهند.