بخش 14.4.3
🤖 حاشیهنویسی هوش مصنوعی
بخش ۳-۴: تعویض هوای طبیعی — الزامات و اندازهگذاری
الزامات تعویض هوای طبیعی، انواع بازشوهای مجاز و نسبتهای حداقلی مساحت بازشو برای فضاها، فضاهای مجاور و زیرزمینها را تعیین میکند.
۳-۴-۱۴ تعویض هوای طبیعی
۱-۳-۴-۱۴
چنانچه تهویه طبیعی هر فضای ساختمان که در اشغال و تصرف است ممکن باشد، این تهویه باید پیش بینی شود و تعویض هوای مکانیکی اختیاری است.
۲-۳-۴-۱۴
تعویض هوای طبیعی هر فضای ساختمان باید از راه دهانههای باز یا بازشوی آن فضا به بیرون مانند در، پنجره، دریچه و شبکه صورت گیرد. مکانیسم باز و بست و تنظیم چنین بازشوهایی باید در دسترس و کنترل باشد.
۳-۳-۴-۱۴
سطح بازشوی دهانه هر فضا به هوای خارج باید دست کم ۴ درصد سطح زیر بنای هر فضایی باشد که هوای آن با تهویه طبیعی، تعویض میشود.
اگر فضایی که دهانه بازشوی مستقیم به هوای بیرون ندارد از راه فضای مجاور تعویض هوای طبیعی شود، دهانه بازشوی بدون مانع بین این دو فضا باید دست کم ۸ درصد سطح زیر بنای فضای مورد نظر باشد و به هر روی از ۲/۳۰ متر مربع (۲۵ فوت مربع) کمتر نباشد. سطح دهانه بازشوی فضای مجاور به هوای بیرون باید، با توجه به سطح زیر بنای کل هر دو فضا، محاسبه و تعیین شود.
۱- بازشوی خارجی میتواند به یک پاسیو باز شود ولی سطح بازشوی بین پاسیو و فضا نباید از ۸ درصد سطح زیربنای فضا کمتر باشد. در این حالت سطح بازشو باید دست کم ۱٫۹ متر مربع (۲۰ فوت مربع) باشد و سطح بازشوی پاسیو به هوای بیرون باید با توجه به مجموع سطح زیر بنای پاسیو و فضا محاسبه شود.
تعویض هوای طبیعی فضای واقع در زیرزمین، میتواند از راه یک دهانه بازشوی قائم و یک دهانه بازشوی افقی به هوای بیرون، انجام شود. در این صورت، مطابق شکل (۱۴-۴-۳-۳) عرض مفید فضای باز بیرون (w) که دهانۀ قائم به آن باز میشود، باید دست کم ۱/۵ برابر عمق بازشوی قائم (h) باشد (ارتفاع h از سطح متوسط زمین متصل تا پایین بازشوی قائم محاسبه میشود).

شکل (۱۴-۴-۳-۳) تعویض هوای طبیعی فضای واقع در زیرزمین
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...