طراحی لوله کشی سیستم تبرید باید مطابق با ASME B31.5 یا استاندارد مشابه مورد تایید دیگر انجام شود. اجزاء لوله کشی سیستم تبرید باید طبق الزامات این قسمت از مقررات انتخاب، نصب، آزمایش و راه اندازی شود.

جنس لوله‌های خطوط انتقال مبرد می‌تواند از فولاد کربنی مطابق ردیف ۱۴-۱۳-۷-۲ و یا لوله‌های مسی و برنجی مطابق ۱۴-۱۳-۷-۳ باشد.

لوله‌های خطوط مایع مبردهای نوع B2,A3, A2 و B3، در قطرهای اسمی ۴۰ میلی متر ( $۱\frac{۱}{۲}$ اینچ) و کوچکتر، باید با ضخامت جدار دست کم معادل ردۀ ۸۰ باشند.

لوله‌های خطوط مایع مبردهای نوع A1 و B1، قطرهای اسمی ۱۵۰ میلیمتر (۶ اینچ) و کوچکتر، باید با ضخامت جدار دست کم معادل رده ۴۰ باشند.

لوله‌های خطوط مایع مبردهای نوع B2, A3, A2 و B3 در قطرهای اسمی ۵۰ میلیمتر (۲ اینچ) تا ۱۵۰ میلیمتر (۶ اینچ) و لوله‌های مکش و تخلیه، در قطرهای اسمی ۱۵۰ میلیمتر (۶ اینچ) و کوچکتر، باید با ضخامت جدار دست کم معادل رده ۴۰ باشند.

لوله‌های مسی و برنجی با اندازه‌های استاندارد ، که مقدار مس آن‌ها در آلیاژ کمتر از ۸۰ درصد نباشد، باید مطابق استاندارد ASTM B42 و ASTM B43 یا دیگر استانداردهای مشابه مورد تأیید باشند.

لوله‌های مسی که در سیستم تبرید به کار میروند باید از نوع بی درز سخت، ردۀ L, K یا M، کشیده شده یا به آرامی خنک شده و مطابق استاندارد ASTM B280 و ASTM B88 یا استاندارد مشابه مورد تایید دیگر باشد.

نوع اتصال لوله‌های مسی در لوله کشی سیستم تبرید با مبردهای B2, A3, A2 و B3 باید لحیمی موئینگی سخت باشد.

(۱) در این لوله کشی ها، اتصال لحیمی موئینگی نرم مجاز نیست.

(۲) اتصال مکانیکی در لوله کشی مسی در قطرهای خارجی بزرگتر از ۲۲ میلی متر ( $\frac{۷}{۸}$ اینچ) مجاز نیست.

لوله کشی در کفهای بتنی

لوله‌های سیستم تبرید که در کفهای بتنی نصب شده اند، باید درون داکت قرار بگیرند. لوله‌ها باید برای جلوگیری از آسیبهای ناشی از ارتعاش، تنش و خوردگی، عایق بندی و مهار شوند.

لوله‌های سیستم تبرید به جز در موارد زیر نباید از کف، سقف و یا بام عبور کنند:

(۱) لوله هایی که طبقه زیرزمین را به طبقه اول ساختمان مرتبط می‌کنند.

(۲) لوله هایی که بالاترین طبقه ساختمان را به اتاقک تجهیزات یا موتورخانه روی بام مرتبط می‌کنند.

(۳) لوله هایی که دو طبقه مجاور تحت پوشش یک سیستم تبرید را به هم مرتبط میکنند.

(۴) لوله‌های سیستم تبرید مستقیم که مقدار مبرد آن از مقادیر جدول (۱۴-۱۳-۲-۳) برای کوچکترین فضای اشغال شده (که لوله‌ها از آن عبور می‌کنند) فراتر نمی رود.

به جز در موارد صنعتی، لوله هایی که تجهیزات مکانیکی مختلف را به هم مرتبط میکنند در مواردی که مقدار مبرد در آن‌ها از جدول (۱۴-۱۳-۲-۳ ) فراتر می‌رود؛ به یکی از دو صورت زیر باید اجرا شوند:

(۱) لوله‌ها در داخل شفت کاملا گازبند و مقاوم در مقابل آتش، یا شفت دارای بازشو به طبقات تحت پوشش سیستم تبرید قرار داشته باشند.

(۲) لوله‌ها در خارج از ساختمان در فضائی قرار داشته باشند که با هوای آزاد بیرون یا فضای تحت پوشش سیستم تبرید در ارتباط باشد مشروط بر این که این فضا به عنوان شفت هوا، پاسیو ویا فضای مشابه دیگر استفاده نشود.

لوله کشی باید در داخل لوله یا کانال سخت و یا قابل انعطاف قرار گیرد.

(۱) قطعاتی از لوله کشی بین واحد تقطیر و نزدیکترین رایزرها، به شرطی که طول کلی آن بیش از ۱۸۰۰ میلیمتر (۶ فوت) نباشد، لازم نیست در داخل لوله یا کانال حفاظت شود.

لوله کشی سیستم تبرید که دمای سطح خارجی آن در شرایط کار عادی، کمتر از نقطه شبنم هوای مجاور است و در نقاطی نصب می‌شود که چگالش بخار آب موجود در هوا موجب خطر و آسیب رساندن به افراد یا دستگاه‌های برقی یا هر تجهیزات دیگر است، باید با روشهای مورد تأیید حفاظت شوند تا از زیانهای آن جلوگیری شود.

لوله کشی سیستم تبرید باید به موازات دیوارها، سقف و کف انجام شود.

لوله کشی سیستم تبرید باید در مسیری اجرا شود که اتصالات آن همواره امکان بازدید و دسترسی داشته باشند.

در سیستم‌های با کمپرسور ضربه‌ای که مقدار مبرد سیستم بیش از ۳ کیلوگرم (۶/۶ پوند) است، در نقاط زیر باید شیر قطع کامل نصب شود:

(۱) در ورود به هر کمپرسور و هر واحد تقطیر؛

(۲) در خروج از هر کمپرسور ، هر واحد تقطیر و هر دریافت کننده مایع.

در سیستمهای زیر نصب شیر قطع کامل لازم نیست:

- سیستمهایی که تخلیه مبرد دارند و می‌توانند تمام مبرد را در یک دریافت کننده یا مبدل گرمایی، ذخیره کنند؛

- سیستمهایی که دارای ملحقات دایمی یا قابل حمل تخلیه مبرد باشند؛

- سیستم تبرید یکپارچه

در سیستمهای با کمپرسور پیستونی ضربه‌ای که مقدار مبرد سیستم بیش از ۴۵ کیلوگرم (۱۰۰ پوند) است، علاوه بر نقاطی که در ردیف "الف" (۱) آمده، در ورودی هر دریافت کننده مایع نیز باید شیر قطع کامل نصب شود. نصب این شیر بر روی لوله ورودی به دریافت کننده یک واحد تقطیر، یا در ورودی دریافت کننده‌ای که جزئی از کندانسور است، الزامی نیست.

شیر قطع کامل، بر روی لوله کشی مسی سیستم تبرید از نوع نرم و قابل انعطاف و با قطر خارجی کمتر از ۲۲ میلیمتر ( $\frac{۷}{۸}$ اینچ)، باید مجهز به بست و تکیه گاه نگه دار جداگانه و مستقل از لوله‌ها باشد.

در نقاطی از لوله کشی که مشخصه و کارکرد شیر قطع کامل به روشنی معلوم نیست، عملکرد مورد نظر شیر باید با نصب پلاک بر روی آن مشخص گردد. این موضوع نباید با شماره گذاری به صورت چسباندن برچسب بر روی بدنه آن صورت گیرد، مگر آنکه توضیحات و راهنمای شماره گذاری در محلی نزدیک به شیر نصب گردد.