در لوله کشی تأسیسات مکانیکی ساختمان، لوله‌ها باید طبق الزامات این بخش از مقررات عایق کاری شود.

جنس عایق و روکش آن باید برای کار در دمای سیستم لوله کشی و شرایط محل نصب مناسب باشد. عایق لوله و نیز روکش عایق، باید از جنس نسوختنی باشد. شاخص پیشروی شعله آن حداکثر ۲۵ و شاخص گسترش دود آن حداکثر ۵۰، طبق استانداردهای ANSI/ASTM E84 یا UL 723 یا DIN 4102-131 باشد.

(۱) در لوله کشی هر منطقه از ساختمان، عایق و روکش آن باید از جنسی انتخاب شود که در مقررات مربوط به حفاظت از آن منطقه ساختمان در برابر آتش، تعیین و مقرر شده است.

(۲) استفاده از مواد و مصالح سوختنی، به عنوان عایق، روکش عایق و مواد کمکی مانند چسب، نوار چسب و جز آن‌ها، در عایق کاری مجاز نیست.

(۳) قسمتهایی از طول لوله که از دیوار آتش عبور می‌کند نباید عایق یا روکش عایق داشته باشد.

جدول ( ۱۴-۱۰-۶-۲) "الف" مینه ضخامت عایق لوله، در سیستمهای مختلف لوله کشی را نشان میدهد.

(۱) چنانچه الزامات عایق حرارتی لوله در این مبحث با مبحث نوزدهم متفاوت باشد الزامات سختگیرانه تر باید رعایت شود.

اندازه ضخامتهای داده شده در جدول (۱۴-۱۰-۶-۲) "الف" بدون در نظر گرفتن امکان چگالش بخار آب بر روی سطوح لوله و سطوح عایق لوله، تعیین شده است. در صورت احتمال چگالش بخار آب در سطوح خارجی لوله و سطوح عایق لوله، ضخامت عایق در هر مورد باید محاسبه شود و مورد تأیید قرار گیرد.

اگر قابلیت هدایت گرمایی عایق با ۰/۰۳۴W/m.K و دمای محیط با ۲۴ درجه سلسیوس (۷۵ درجه فارنهایت)، که جدول برای آن‌ها تنظیم شده است، متفاوت باشد، باید با روشهای مهندسی مورد تأیید، مقادیر ضخامت خوانده شده از جدول (۱۴-۱۰-۶-۲) "الف " تصحیح شود.

اگر لوله در معرض یخ زدن قرار داشته باشد، برای جلوگیری از یخ زدن سیّال داخل لوله، باید ضخامت عایق با روشهای مهندسی مورد تأیید تصحیح شود و یا از روش مورد تأیید دیگری، جز عایق کاری، استفاده شود.

در موارد زیر لازم نیست لوله‌ها عایق گرمایی شوند:
(۱) در لوله کشی داخلی دستگاه‌ها که لوله‌ها در کارخانه سازنده عایق شده است.
(۲) در هر سیستم لوله کشی که دمای سیال داخل لوله‌ها بین ۱۲/۸ تا ۴۰ درجه سلسیوس (۵۵ تا ۱۰۴ درجه فارنهایت) است، مگر در شرایطی که امکان چگالش بخار آب بر روی سطح خارجی لوله وجود داشته باشد.