لوله‌های مورد استفاده در تأسیسات گرمایی و سرمایی، باید از نوع فولادی سیاه، مسی و یا ترموپلاستیک، انتخاب شود.

در تأسیسات مکانیکی ساختمان، لوله‌های فولادی سیاه و مسی باید مطابق یکی از استانداردهای مقرر شده در جدول (۱۴-۱۰-۳-۳) "ب" باشد.

لولۀ فولادی سیاه

(۱) در لوله کشی سیستم‌های آب گرم کننده، بخار و چگالیده بخار، کاربرد لوله فولادی گالوانیزه مجاز نیست.

(۲) در شرایطی که لوله در محیط خورنده نصب می‌شود یا در معرض ضربات فیزیکی قرار میگیرد و یا در صورت خم کردن، لوله باید از نوع بی درز باشد.

(۳) در صورتی که اتصال لوله به لوله، یا لوله به فیتینگ از نوع دنده‌ای است، در هر مورد، حداکثر فشار کار مجاز لوله کشی باید با استفاده از روشهایی که در استاندارد مربوط مقرر شده، محاسبه شود.

لوله مسی

(۱) در لوله کشی تأسیسات گرمایی و سرمایی با لوله مسی، فقط لوله‌های بی درز با قطر خارجی حداکثر تا ۵۴ میلیمتر (۲ اینچ) کاربرد مجاز دارد.

(۲) در لوله کشی تأسیسات گرمایی با دمای کار بیش از ۱۲۰ درجه سلسیوس (۲۵۰ درجه فارنهایت)، نباید از لوله مسی استفاده کرد.

(۳) در لوله کشی بخار و چگالیده بخار، استفاده از لوله مسی مجاز نیست.

لوله ترموپلاستیک

(۱) در تأسیسات مکانیکی ساختمان با دمای کار حداکثر ۸۰ درجه سلسیوس (۱۸۰ درجه فارنهایت) و فشار کار حداکثر ۱۰ بار (۱۴۷ پوند بر اینچ مربع)، می‌توان از لوله ترموپلاستیک تک لایه و چندلایه طبق مشخصات و یکی از استانداردهای مندرج در جدول (۱۴-۱۰-۳-۳) " ث" استفاده کرد.

(۲) عمر مفید لوله ، مطابق ا ستاندارد ISO 10508 ، باید سرجمع ۵۰ سال به ترتیب زیر باشد:
(۶۸°F)۲۰°C                        
                       ۱۴ سال
(۱۴۰°F)۶۰°C                 
                       ۲۵ سال
(۱۷۶°F)۸۰°C                 
                       ۱۰ سال
(۱۹۴°F)۹۰°C                 
                       ۱ سال
(۲۱۲°F)۱۰۰°C                 
                       ۱۰۰ سال
(۳) در تأسیسات مکانیکی ساختمان، با شرایط تعریف شده در (۱۴-۱۰-۳-۳) "ث" (۱)، استفاده از دیگر لوله‌های ترموپلاستیک به شرطی مجاز است که از نظر فشار کار، دمای کار، عمر مفید، و جز اینها، با این بند از مقررات، مطابقت داشته باشد.