برای تعیین حداکثر درخواست نیروی برق (تقاضا، دیماند) می‌توان با استفاده از مقررات محلی (که بر مبنای تجربیات محلی در گذشته به دست آمده اند) و با توجه به نوع کاربری ساختمان سطح زیربنای آن و غیره، بار مناسب برای واحد سطح (وات بر متر مربع یا چگالی توان) را در نظر گرفت و بوسیله آن، حداکثر درخواست نیروی برق (تقاضا، دیماند) را محاسبه نمود.

این روش، بویژه در مورد برآوردهای اولیه مقدار درخواست به هنگام شروع طرح و در موقعی که مشخصات دقیق بارها هنوز معلوم نیست، قابل استفاده می‌باشد.

تبصره : در هر صورت حداکثر درخواست نیروی برق (تقاضا، دیماند) تأسیسات برق باید به عنوان حداقل به حساب آید و توصیه می‌شود که با توجه به رشد بار مصرفی در طول بهره برداری از تأسیسات، تعدیل‌های لازم در آن بعمل آید.