برای تعیین حداکثر درخواست نیروی برق (تقاضا، دیماند) می‌توان ضرایب همزمانی را با استناد و استفاده از منابع فنی معتبر، طرح مشابه در حال بهره برداری و غیره برای بارهای مختلفی که باید تغذیه شوند انتخاب کرد. برای هر نوع بار از قبیل روشنایی، پریزهای برق عمومی، پریزهای برق اختصاصی و سایر سیستم‌های تأسیسات برقی، مصارف دستگاه‌ها و تجهیزات تأسیسات مکانیکی و غیره که از طریق تابلو و یا تابلوهای برق تغذیه می‌شوند. باید ضریب همزمانی مناسبی، به کل درخواست و یا تقاضای نیروی برق همه نقاط تغذیه شده (بار متصل)، اعمال شود.

حداکثر درخواست نیروی برق (تقاضا، دیماند) تأسیسات عبارت خواهد بود از مجموع بارهای مختلفی که به این طریق تعدیل شده اند.

برای تعیین حداکثر درخواست نیروی برق (تقاضا، دیماند) می‌توان با استفاده از مقررات محلی (که بر مبنای تجربیات محلی در گذشته به دست آمده اند) و با توجه به نوع کاربری ساختمان سطح زیربنای آن و غیره، بار مناسب برای واحد سطح (وات بر متر مربع یا چگالی توان) را در نظر گرفت و بوسیله آن، حداکثر درخواست نیروی برق (تقاضا، دیماند) را محاسبه نمود.

این روش، بویژه در مورد برآوردهای اولیه مقدار درخواست به هنگام شروع طرح و در موقعی که مشخصات دقیق بارها هنوز معلوم نیست، قابل استفاده می‌باشد.

تبصره : در هر صورت حداکثر درخواست نیروی برق (تقاضا، دیماند) تأسیسات برق باید به عنوان حداقل به حساب آید و توصیه می‌شود که با توجه به رشد بار مصرفی در طول بهره برداری از تأسیسات، تعدیل‌های لازم در آن بعمل آید.