بخش 10.4.8.4
🤖 حاشیهنویسی هوش مصنوعی
رواداریِ سختکنندهٔ تکیهگاهی در محل بارهای متمرکز
تعیین رواداریهای تماس، فاصله، همراستایی و انحنا برای سختکنندههای تکیهگاهی و سطوح تکیهگاهی تیر در محل بارهای متمرکز.
۴-۸-۴-۱۰ رواداری سخت کننده تکیه گاهی در محل بارهای متمرکز
انتهای سخت کننده تکیه گاهی باید نسبت به جان گونیا و در تماس با بال باشد. حداقل ۷۵ درصد مساحت کل سخت کننده باید در تماس با بال باشد.
سطح خارجی بال تیر که بر صفحه نشیمن فولادی تکیه میکند، در ۷۵ درصد سطح تصویر جان و سخت کنندهها باید در تماس با صفحه نشیمن با حداکثر ۰.۲۵ میلی متر جدایی باشد. در ۲۵ درصد باقی مانده حداکثر جدایی ۱ میلی متر است. در صورتی که سخت کننده انتهایی موجود نباشد، حداکثر جدایی در ۷۵ درصد سطح تصویر جان، ۰.۲۵ میلی متر و مساوی ۱ میلی متر در ۲۵ درصد سطح باقی مانده است. در این حالت زاویه بین بال تحتانی و جان (با حفظ رواداری بند ۱۰-۴-۸-۳-۷) باید ۹۰ درجه باشد. شکلهای ۱۰-۴-۱۴ و ۱۰-۴-۱۵ رواداریهای فوق را نشان میدهند.
شکل ۱۰-۴-۱۴: رواداری در محل تماس تیر با تکیه گاه - تیر با سخت کننده تکیه گاهی
۱-۴-۸-۴-۱۰ هم امتداد بودن سخت کنندههای اتکایی جفت
حداکثر رواداری غیر هم راستا بودن سخت کنندههای اتکایی جفت که در طرفین جان عضو قرار دارند، نسبت به یکدیگر مساوی است. t w ضخامت جان عضو است.
۲-۴-۸-۴-۱۰ انحنای داخل و خارج از صفحه لبه سخت کنندههای تکیه گاهی و جانمایی آن
میزان حداکثر رواداری در انحنای سخت کنندههای تکیه گاهی مطابق جدول ۱۰-۴-۱۹ است:
جدول ۱۰-۴-۱۹: انحنای سخت کنندههای تکیه گاهی
حداکثر رواداری انحراف محور مرکزی واقعی سخت کننده از محور مرکزی مقرر آن مساوی است. t ضخامت سخت کننده است.
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...