بخش 10.3.8.8

عمق تیر نباید کمتر از 90% عمق تیر در سازه اصلی باشد.

وزن واحد طول تیر نباید کمتر از 75% وزن مربوطه در سازه اصلی باشد.

نسبت طول تیر به عمق آن نباید از 0.9 این نسبت در سازه اصلی بزرگتر باشد.

عمق ستون نباید کمتر از 90% عمق ستون در سازه اصلی باشد.

نسبت مقاومت ستون به تیر نباید کمتر از این نسبت در نمونه اصلی باشد.

تنش تسلیم بال تیر نباید کمتر از 0.85R _y F _y فولادی که قرار است در تیر سازه اصلی استفاده شود، باشد.

تنش تسلیم ستون و عناصر اتصال نباید از 0.85R _y F _y فولادی که قرار است در همین اجزای سازه اصلی استفاده شود کمتر و از و 1.15R _y F _y بیشتر باشد. که در آن:

جوشکاری باید براساس یک دستورالعمل جوشکاری (WPS) معین انجام شود که مشابه دستورالعمل مذکور در سازه اصلی باشد. مقاومت کششی و طاقت نمونه شیاردار شارپی (CVN) جوش‌های شیاری باید با انجام آزمایش تعیین شود. استفاده از مقادیر مندرج در گزارش‌های تولید کننده الکترود برای این منظور کافی نیست.

مقاومت کششی مشخصه الکترودی که در نمونه آزمایش استفاده می‌شود باید با مقاومت مذکور در سازه اصلی مطابقت داشته باشد.

مقدار مشخصه حداقل طاقت نمونه شیاردار شارپی (CVN) الکترودی که در نمونه آزمایش استفاده می‌شود، نباید از مقدار مذکور در سازه اصلی بیشتر باشد. ضمناً مقداری که با انجام آزمایش برای این پارامتر به دست می‌آید، نباید بیش از 50% مقدار مشخصه مربوطه در سازه اصلی یا 34J ( هرکدام بیشتر باشد)، از مقدار مذکور در سازه اصلی بزرگتر باشد.

وضعیت جوشکاری که در نمونه آزمایش استفاده می‌شود باید با این وضعیت در سازه اصلی مشابه باشد.

جزئیات جوشکاری در نمونه آزمایش شامل پشت بند، سوراخ دسترسی و غیره باید با این جزئیات در سازه اصلی تطابق داشته باشد.

روش‌های بازرسی، انجام آزمایش‌های غیر مخرب و ضوابط پذیرش جوش در نمونه آزمایش باید مشابه سازه اصلی باشد.

نوع و مقاومت پیچ مورد استفاده در آزمایش باید مشابه سازه اصلی باشد.

روش‌های پیچکاری در نمونه آزمایش شامل سوراخ کاری، آرایش سوراخ‌ها، وضعیت سطوح تماس و نحوه سفت کردن پیچ باید مشابه سازه اصلی باشد.