۲-۶-۳-۱۰ الزامات لرزه‌ای قاب‌های مهاربندی شده واگرای مختلط (C-EBF)

۱-۲-۶-۳-۱۰ الزامات عمومی

قاب‌های مهاربندی شده واگرای مختلط (C-EBF) باید براساس الزامات این بخش طراحی شوند. قاب‌های مهاربندی شده واگرای مختلط قابهایی هستند که در آن‌ها در دهانه مهاربندی یک انتهای مهاربندها با فاصله نسبتاً کمی از یکدیگر روی محور طولی تیر یا با فاصله نسبتاً کمی از گره اتصال تیر به ستون، به تیر متصل می‌شوند و موجب تشکیل تیر پیوند می‌شود که تحت اثر برش و خمش قرار می‌گیرد. به ناحیه‌ای که بین نقاط تلاقی محورهای دو عضو قطری مهاربندی روی تیر تشکیل می‌شود تیر پیوند میانی و به فاصله‌ای که بین نقطه تلاقی محور عضو مهاربندی تا گره اتصال تیر به ستون قرار دارد، تیر پیوند کناری گفته می‌شود.

در این نوع قابها ظرفیت تغییر شکل غیر الاستیک سیستم مهاربندی عمدتاً از طریق تسلیم برشی یا خمشی تیر پیوند تأمین می‌شود.

در این نوع قابها، ستون‌ها باید دارای مقطع مختلط محاط در بتن یا پرشده با بتن، تیرها به صورت فولادی یا مختلط، تیرهای پیوند از نوع فولادی و اعضای مهاربندی به صورت فولادی یا مختلط پرشده با بتن در نظر گرفته شوند.

۲-۲-۶-۳-۱۰ مبانی طراحی

قاب‌های مهاربندی شده واگرای مختلط باید الزامات بند ۱۰-۳-۴-۳-۲ را با در نظر گرفتن اصلاحات موردنظر در این بخش برآورده نمایند.

قاب‌های مهاربندی شده واگرای مختلط که با ضوابط این بخش طراحی می‌شوند، به واسطه تسلیم برشی یا خمشی تیر پیوند، انتظار می‌رود دارای شکل پذیری قابل ملاحظه‌ای باشند.

۳-۲-۶-۳-۱۰ الزامات تحلیل

الزامات تحلیل قابهای مهاربندی شده واگرای مختلط باید منطبق بر الزامات تحلیل قابهای مهاربندی شده واگرای فولادی (مطابق بند ۱۰-۳-۴-۳-۳ ) باشد.

۴-۲-۶-۳-۱۰ الزامات سیستم

الزامات سیستم قاب‌های مهاربندی شده واگرای مختلط باید منطبق بر الزامات سیستم قابهای مهاربندی شده واگرای فولادی (مطابق بند ۱۰-۳-۴-۳-۴ ) باشد.

۵-۲-۶-۳-۱۰ لزامات اعضا

الزامات اعضای قاب‌های مهاربندی شده واگرای مختلط باید منطبق بر الزامات اعضای قابهای مهاربندی شده واگرای فولادی (مطابق بند ۱۰-۳-۴-۳-۵ ) باشد.

۶-۲-۶-۳-۱۰ اتصالات

الزامات اتصالات قاب‌های مهاربندی شده واگرای مختلط باید منطبق بر الزامات اتصالات قابهای مهاربندی شده واگرای فولادی (مطابق بند ۱۰-۳-۴-۳-۶ ) باشد؛ با این استثنا که در این نوع قابها اگر اتصال ورق گاست (ورق اتصال) هم به تیر و هم به ستون صورت گیرد، در این صورت اتصال تیر به ستون باید مطابق یکی از حالت‌های زیر باشد:

  1. در صورتی که تیر پیوند از نوع میانی باشد، پیکربندی اتصال تیر به ستون می‌تواند مطابق ضوابط بند ۱۰-۲-۹-۱-۲ به صورت یک اتصال ساده (مفصلی) باشد به نحوی که حداقل 0.025 رادیان قابلیت دوران داشته باشد.

  2. در هر دو حالت تیر پیوند میانی و کناری، اتصال تیر به ستون می‌تواند به صورت یک اتصال گیردار در نظر گرفته شود، با این شرط که الزامات بندهای ۱۰-۳-۲-۱۱ ، 10-3-5-7-3 و ۱۰-۳-۵-۷-۴ را تأمین نماید. همچنین مقاومت خمشی موردنیاز اتصال تیر به ستون باید براساس نتایج تحلیل در ترکیب با مقاومت خمشی موردنیاز اتصال مهاربندی و اتصال تیر با لحاظ نمودن نیروهای جمع کننده دیافراگمی حاصل از ترکیبات بارگذاری شامل زلزله تشدید یافته در نظر گرفته شود.

۷-۲-۶-۳-۱۰ وصله ستونها

وصله ستونها باید الزامات بند ۱۰-۳-۲-۱۲ را تأمین نمایند. وصله مستقیم ستون‌ها باید با استفاده از جوش شیاری با نفوذ کامل انجام شود. وصله غیر مستقیم ستون‌ها می‌تواند از نوع جوشی یا پیچی از M Pcc min s و مقاومت برشی موردنیاز آن‌ها نباید از (Mpcc)/(αsHc)(\sum M_{pcc})/(\alpha _{s}H_{c}) کمتر در نظر گرفته شود، که در آن:

تبصره : درهر حال مقاومت محوری موجود وصله هر جزء فولادی مقطع ستون (بدون در نظر گرفتن آثار لنگر خمشی)، نباید از R y F y b i t i s کمتر در نظر گرفته شود که در آن:


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...