بخش 10.3.4.3.6
۶-۳-۴-۳-۱۰ اتصالات
۱-۶-۳-۴-۳-۱۰ جوشهای بحرانی لرزهای
در قابهای مهاربندی شده واگرا جوشهای زیر به عنوان جوش بحرانی لرزهای محسوب میشوند و باید الزامات بند ۱۰-۳-۲-۱-۶-ب را برآورده نمایند:
جوش شیاری در وصلههای ستون
جوشهای اتصال ستون به کف ستون
استثناء : در صورتی که آزمایشها یا تحلیلها نشان دهند که امکان تشکیل مفاصل پلاستیک در پای ستون یا در نزدیکی آن وجود ندارد و ضمن تحت اثر ترکیبات بارگذاری شامل زلزله تشدید یافته در پای ستون بر کنش محتمل نیست، جوشهای این اتصال میتوانند بحرانی لرزهای محسوب نشوند.
جوشهای اتصال تیر به ستون که الزامات بخش ۱۰-۳-۴-۳-۶-۲ بند (پ) را تأمین میکنند.
جوشهای اتصال بالها و جان تیر پیوند به ستون برای تیرهای پیوند متصل به ستون
جوشهای اتصال جان تیر پیوند ساخته شده از ورق به بالها
۲-۶-۳-۴-۳-۱۰ اتصالات تیرهای خارج از ناحیه پیوند به ستون
اتصالات تیرهای خارج از ناحیه تیر پیوند به ستون باید دارای شرایط زیر باشند.
در قابهای مهاربندی شده واگرا اگر اتصال ورق گاست (ورق اتصال) هم به تیر و هم به ستون صورت گیرد، در این صورت اتصال تیر به ستون باید مطابق یکی از حالتهای زیر باشد:
پیکربندی اتصال مطابق ضوابط بند ۱۰-۲-۹-۱-۲ به صورت یک اتصال ساده (مفصلی) باشد به نحوی که حداقل 0.025 رادیان قابلیت دوران داشته باشد.
پیکربندی اتصال به صورت یک اتصال گیر دار باشد و مقاومت خمشی موردنیاز اتصال که باید همراه با مقاومتهای موردنیاز اتصال مهاربندها در نظر گرفته شود، حداقل برابر کوچکترین دو مقدار زیر باشد:
۱- حداکثر مقاومت خمشی مورد انتظار تیر برابر 1.1R y M P /α s است، که در آن M P برابر لنگر پلاستیک مقطع تیر، R y برابر نسبت تنش تسلیم مورد انتظار به تنش تسلیم مشخصه فولاد تیر و مقدار α s برابر 1.0 در LRFD و برابر 1.5 در ASD است.
۲- مجموع حداکثر مقاومت خمشی مورد انتظار ستونهای بالا و پایین اتصال برابر است که در آن Z برابر اساس مقطع پلاستیک مقطع ستون، R y برابر نسبت تنش تسلیم مورد انتظار به تنش تسلیم مشخصه فولاد ستون، F y برابر تنش تسلیم مشخصه فولاد ستون و مقدار α s برابر 1.0 در LRFD و برابر 1.5 در ASD است.
اتصال تیر به ستون به صورت یک اتصال صلب خمشی مطابق الزامات اتصالات گیردار در قابهای خمشی معمولی طراحی شود.
۳-۶-۳-۴-۳-۱۰ اتصال اعضای مهاربندی
در قابهای مهاربندی شده واگرا اتصالات اعضای مهاربندی باید دارای شرایط زیر باشند:
1- در صورتی که تیر پیوند به ستون متصل نباشد، اتصالات اعضای مهاربندی میتوانند به صورت مفصلی یا گیردار طراحی شوند.
۲- در صورتی که تیر پیوند به ستون متصل باشد، اتصالات اعضای مهاربندی باید به صورت صلب (گیردار کامل) طراحی شوند.
در هر دو حالت فوق مقاومتهای موردنیاز اتصالات اعضای مهاربندی میتواند بر اساس بزرگترین مقدار از بین نیروهای حاصل از ترکیبات بارگذاری متعارف و نیروهای حاصل از الزامات بند 10-3-4-3-3 در نظر گرفته شود. اگر اتصال اعضای مهاربندی از نوع پیچی و با سوراخهای بزرگ شده باشد، در این صورت مقاومت موردنیاز مربوط به حالت حدی لغزش بحرانی نباید از نیروهای ناشی از ترکیبات بارگذاری شامل زلزله تشدید یافته (Ω o E) کمتر در نظر گرفته شود.
۴-۶-۳-۴-۳-۱۰ اتصالات تیرهای پیوند به ستون
اتصالات تیرهای پیوند به ستون باید دارای شرایط زیر باشند:
اتصالات تیرهای پیوند به ستون باید به صورت صلب (گیردار کامل) طراحی شوند.
اتصالات تیرهای پیوند به ستون باید مطابق الزامات بند ۱۰-۳-۴-۳-۴-۱ توانایی دوران غیر الاستیک تیر پیوند را بدون کاهش مقاومت دارا باشند.
مقاومت برشی موردنیاز اتصال تیر پیوند به ستون باید حداقل برابر R y V n /α s باشد که در آن، V n مقاومت برشی اسمی تیر پیوند مطابق الزامات بند ۱۰-۳-۴-۳-۵-۲-ب ، R y نسبت تنش تسلیم مورد انتظار به تنش تسلیم مشخصه فولاد تیر پیوند و α s برابر 1.0 در LRFD و برابر 1.5 در ASD است.
مقاومت خمشی موردنیاز اتصال تیر پیوند به ستون باید برابر کوچکترین دو مقدار M P /α s و eV n /α s در نظر گرفته شود که در آن M P لنگر پلاستیک مقطع تیر پیوند، V n مقاومت برشی اسمی تیر پیوند مطابق الزامات بند ۱۰-۳-۴-۳-۳ و مقدار α s برابر 1.0 در LRFD و برابر 1.5 در ASD است.
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...