۳-۴-۳-۱۰ الزامات لرزه‌ای قاب‌های مهاربندی شده واگرا (EBF)

۱-۳-۴-۳-۱۰ الزامات عمومی

قاب‌های مهاربندی شده واگرا (EBF) قاب‌هایی هستند که در آن‌ها در دهانه مهاربندی یک انتهای مهاربندها با فاصله نسبتاً کمی از یکدیگر روی محور طولی تیر یا با فاصله نسبتاً کمی از گره اتصال تیر به ستون، به تیر متصل می‌شوند و موجب تشکیل تیر پیوند که تحت اثر برش و خمش قرار می‌گیرد، می‌شود. به ناحیه‌ای که بین نقاط تلاقی محورهای دو عضو قطری مهاربندی روی تیر تشکیل می‌شود تیر پیوند میانی و به فاصله‌ای که بین نقطه تلاقی محور عضو مهاربندی تا گره اتصال تیر به ستون قرار دارد، تیر پیوند کناری گفته می‌شود. در این نوع قابها ظرفیت تغییر شکل غیر الاستیک سیستم مهاربندی عمدتاً از طریق تسلیم برشی یا خمشی تیر پیوند تأمین می‌شود. در این نوع قاب‌های مهاربندی شده تعهید سوراخ در جان تیرهای پیوند مجاز نیست. همچنین توصیه می‌شود در جان تیر خارج از ناحیه تیر پیوند سوراخی تعبیه نشود. در صورت لزوم به تعهیه سوراخ دسترسی در جان تیر خارج از ناحیه تیر پیوند، اطراف آن باید به نحوی تقویت گردد که مقاومتهای موجود (مقاومت‌های طراحی در LRFD و مقاومتهای مجاز در ASD) در مقطع سوراخ دار از مقاومت‌های موجود مقطع کامل تیر کمتر نباشد.

در شکل ۱۰-۳-۴-۳-۱ چند نمونه از قاب‌های مهاربندی شده واگرا و اجزای کلیدی تشکیل دهنده آن نشان داده شده است.

تصویر
شکل ۱۰-۳-۴-۳-۱: چند نمونه متداول از قاب‌های مهاربندی شده واگرا

شکل ۱۰-۳-۴-۳-۱: چند نمونه متداول از قاب‌های مهاربندی شده واگرا

۲-۳-۴-۳-۱۰ مبانی طراحی

در طراحی اعضا و اتصالات قاب‌های مهاربندی شده واگرا علاوه بر الزامات متعارف فصل‌های 10-1 و ۱۰-۲ و نیز الزامات لرزه‌ای عمومی بخش ۱۰-۳-۲ باید الزامات لرزه‌ای این بخش نیز رعایت شود. در این گونه مهاربندها خروج از مرکزیت کمتر از عمق تیر در اتصال مهاربند به تیر و در خارج از ناحیه تیر پیوند مجاز است، مشروط بر اینکه آثار این خروج از مرکزیت در طراحی اعضا و اتصالات لحاظ شوند و این خروج از مرکزیت منبع مورد انتظار ظرفیت تغییر شکل فرا ارتجاعی سیستم را تغییر ندهد.

۳-۳-۴-۳-۱۰ الزامات تحلیل

در قاب‌های مهاربندی شده واگرا مقاومت موردنیاز اعضای مهاربندی و اتصالات آن‌ها، ستون‌ها و تیرهای خارج از ناحیه تیر پیوند باید براساس نیروی زلزله محدود به ظرفیت (E cl ) که در تیرهای پیوند ایجاد می‌گردد، تعیین شوند. برای این منظور این مقاومتهای موردنیاز باید براساس تحلیلی که تحت اثر بارهای ثقلی (با ضرایبی که در حضور نیروی زلزله مورد استفاده قرار می‌گیرند) و اثرات لرزه‌ای که موجب ایجاد برشی برابر 1.25R y V n s در تیرهای پیوند با مقطع I شکل و 1.4R y V n s در تیرهای پیوند با مقطع قوطی شکل و نیروهای نظیر آن‌ها در دو انتهای تیر پیوند می‌شود، با رعایت استثناهای زیر، تعیین شود؛ که در آن: V n مقاومت برشی اسمی تیر پیوند مطابق ضوابط بخش ۱۰-۳-۴-۳-۵-۲-ب ، R y نسبت تنش تسلیم مورد انتظار به تنش تسلیم مشخصه فولاد تیر پیوند و α s برابر 1.0 در LRFD و برابر 1.5 در ASD است.

استثناها:

(۱) در طراحی تیرهای خارج از ناحیه تیر پیوند می‌توان اثرات لرزه‌ای ناشی از نیروی برشی و لنگر خمشی مذکور را با ضریب 0.88 کاهش داد.

(۲) در تحلیل مذکور می‌توان از لنگرهای خمشی ناشی از تغییر مکان جانبی نسبی طبقه صرف نظر نمود. در صورتی که ستون در فاصله بین دو انتهای خود تحت اثر نیروی جانبی قرار بگیرد، در تعیین مقاومتهای موردنیاز مذکور باید آثار لنگر خمشی ناشی از این نیروی جانبی در نظر گرفته شود.

۴-۳-۴-۳-۱۰ الزامات سیستم

۱-۴-۳-۴-۳-۱۰ دوران تیر پیوند

دوران غیر الاستیک تیر پیوند نسبت به ناحیه خارج از آن (γ P ) که باید براساس تغییر مکان جانبی نسبی غیرخطی طبقه (Δ M ) محاسبه شود، نباید از مقادیر زیر بیشتر باشد:

  1. 0.08 رادیان برای حالتی که طول تیر پیوند مساوی یا کمتر از 1.6M P /V P باشد.

  2. 0.02 رادیان برای حالتی که طول تیر پیوند مساوی با بزرگتر از 2.6M P /V P باشد.

    تبصره ۱: برای مقادیر طول تیر پیوند بین دو مقدار 1.6M P /V P و 2.6M P /V P برای تعیین مقدار و مجاز دوران غیر الاستیک تیر پیوند می‌توان از درون یابی خطی بهره برد.

    تبصره ۲: دوران غیر الاستیک تیر پیوند نسبت به ناحیه خارج از آن (γ p ) در حالتی که تغییر مکان جانبی نسبی طبقه برابر تغییر مکان جانبی نسبی طرح فرض می‌شود را می‌توان از روابط مندرج در شکل ۱۰-۳-۴-۳-۲ تعیین نمود.

    تبصره 3: در تعیین حداکثر دوران غیر الاستیک تیر پیوند نسبت به ناحیه خارج از آن. برای محاسبه تغییر مکان جانبی نسبی غیرخطی طبقه (Δ M ) ضریب اهمیت ساختمان را می‌توان همواره برابر واحد در نظر گرفت.

    تصویر
    شکل ۱۰-۳-۴-۳-۲: دوران غیر الاستیک تیر پیوند نسبت به ناحیه خارج از آن (γP)

    شکل ۱۰-۳-۴-۳-۲: دوران غیر الاستیک تیر پیوند نسبت به ناحیه خارج از آن (γP)

۲-۴-۳-۴-۳-۱۰ مهار جانبی تیر پیوند

در دو انتهای تیر پیوند میانی و انتهای منتهی به مهاربند تیر پیوند کناری با مقطع I شکل در بال‌های فوقانی و تحتانی باید مهارهای جانبی تعبیه شود. مهارهای جانبی باید دارای مقاومت موجود و سختی کافی مطابق ضوابطی که در بند ۱۰-۳-۲-۸-۳ برای مکان‌های مورد انتظار مفصل پلاستیک الزام شده است، باشند.

۵-۳-۴-۳-۱۰ الزامات اعضا:

۱-۵-۳-۴-۳-۱۰ الزامات عمومی:

  1. مقاطع اعضای مهاربندی باید از نوع فشرده لرزه‌ای با محدودیت حداکثر نسبت پهنا به ضخامت برابر λ md مطابق مقادیر جدول ۱۰-۳-۲-۴ باشند.

  2. مقاطع ستون‌های نظیر دهانه‌های مهاربندی باید از نوع فشرده لرزه‌ای با محدودیت حداکثر نسبت پهنا به ضخامت برابر λ hd مطابق مقادیر جدول ۱۰-۳-۲-۴ باشند.

  3. تیر (یا تیرهای ) خارج از ناحیه تیر پیوند، اگر دارای مقطع متفاوت با مقطع تیر پیوند باشند، باید دارای مقطع از نوع فشرده لرزه‌ای با محدودیت حداکثر نسبت پهنا به ضخامت برابر λ md مطابق مقادیر جدول ۱۰-۳-۲-۴ باشند.

    تبصره : اگر تیر خارج از ناحیه پیوند دارای مقطع یکسان با مقطع تیر پیوند باشد، در این صورت مقاومت‌های موجود آن باید برابر مقاومت‌های مورد انتظارش در نظر گرفته شود. به عبارت دیگر، در تعیین مقاومتهای موجود تیر خارج از ناحیه پیوند به جای را می‌توان از R y F y استفاده کرد که در آن، R y برابر نسبت تنش تسلیم مورد انتظار به تنش تسلیم مشخصه فولاد تیر و F y برابر تنش تسلیم مشخصه فولاد تیر است.

۲-۵-۳-۴-۳-۱۰ الزامات تیر پیوند

  1. محدودیت‌ها

    1- مقطع تیر پیوند باید از نوع I شکل (نوردشده یا ساخته شده از ورق) یا از نوع قوطی شکل ساخته شده از ورق باشد. استفاده از مقاطع قوطی شکل نوردشده برای تیر پیوند مجاز نیست.

    ۲- تیرهای پیوند باید دارای مقطع از نوع فشرده لرزه‌ای با محدودیت حداکثر نسبت پهنا به ضخامت برابر λ hd مطابق مقادیر جدول ۱۰-۳-۲-۴ باشند.

    استثنا : برای تیرهای پیوند دارای مقطع I شکل و با طول e≤1.6M P /V P بال‌های مقطع می‌توانند از نوع فشرده لرزه‌ای با محدودیت حداکثر نسبت پهنا به ضخامت برابر λ md مطابق مقادیر جدول ۱۰-۳-۲-۴ باشند. همچنین برای تیرهای پیوند دارای مقطع قوطی شکل و با طول e≤1.6M P /V P جان‌های مقطع می‌توانند از نوع فشرده لرزه‌ای با محدودیت حداکثر نسبت پهنا به ضخامت برابر λ md مطابق مقادیر جدول ۱۰-۳-۲-۴ باشند.

    3- جان (یا جانها) باید از یک ورق تک بدون هرگونه ورق مضاعف متصل به آن در نظر گرفته شود و در آن نباید هیچ گونه بازشویی ایجاد شود.

    ۴- در تیرهای پیوند ساخته شده از ورق، اتصال جان (یا جانها) به بال تیر باید از نوع جوش شیاری با نفوذ کامل باشد.

    ۵- تیرهای پیوند با مقطع قوطی شکل ساخته شده از ورق باید دارای شرایط I y >0.67I x باشند که در آن I y ممان اینرسی مقطع تیر پیوند حول محور مرکزی در امتداد جانهای مقطع و I x ممان اینرسی مقطع تیر پیوند حول محور مرکزی عمود بر امتداد جانهای مقطع است.

  2. مقاومت برشی اسمی تیر پیوند

    مقاومت برشی موجود تیر پیوند مقاومت برشی طراحی (ø v V n ) در LRFD و مقاومت برشی مجاز (V n v ) در ASD] باید برابر کوچک‌ترین مقدار محاسبه شده براساس حالت‌های حدی تسلیم برشی در جان مقطع و تسلیم خمشی در دو انتهای تیر پیوند در مقطع کلی در نظر گرفته شود که در آن، ø v ضریب کاهش مقاومت برابر 0.9، Ω v ضریب اطمینان برابر 1.67 و V n مقاومت برشی اسمی تیر پیوند است که باید به شرح زیر در نظر گرفته شود:

    ۱- براساس تسلیم برشی در جان مقطع

    V n =V P

    ۲- براساس تسلیم خمشی در مقطع کلی

    Vn=2MpeV_{n}=\frac{2M_{p}}{e}

    در روابط فوق:

    $V_{p}=\left\{\begin{matrix}
    0.6F_{y} A_{lw}& \alpha _{s}P_{r}/P_{y}\leq 0.15 \\\\
    0.6F_{y} A_{lw}\sqrt{1-(\alpha _{s}P_{r}/P_{y})^{2}}& \alpha _{s}P_{r}/P_{y}>0.15&
    \end{matrix}\right.$

    $M_{p}=\left\{\begin{matrix}
    F_{y} Z& \alpha _{s}P_{r}/P_{y}\leq 0.15 \\\\
    F_{y} Z\left (\frac{1-\alpha _{s}P_{r}/P_{y}}{0.85} \right )& \alpha _{s}P_{r}/P_{y}>0.15&
    \end{matrix}\right.$

  3. طول تیر پیوند تیرهای پیوندی که دارای شرط α s P r /P y >0.15 هستند، باید محدودیت زیر را برآورده نمایند:

    1- در صورتی که ρ'≤0.5 باشد:

    e1.6MpVpe\leq \frac{1.6M_{p}}{V_{p}}

    2- در صورتی که ρ'>0.5 باشد:

    e1.6MpVp(0.150.3ρ)e\leq \frac{1.6M_{p}}{V_{p}}(0.15-0.3\rho ')

    در روابط فوق:

    ρ=Pr/PyVr/Vy\rho '=\frac{P_{r}/P_{y}}{V_{r}/V_{y}}

    تبصره : برای تیرهای پیوندی که دارای شرایط α s P r /P y >0.15 هستند، هیچ محدودیتی برای طول تیر پیوند وجود ندارد، لیکن به منظور تأمین الزامات بند ۱۰-۳-4-3-4-1 ممکن است به تیرهای پیوندی با طول کوتاه‌تر نیاز باشد.

  4. سخت کننده‌های تیر پیوند

    تیرهای پیوند باید با سخت کننده در محل اتصال انتهای مهاربند به تیر و نیز تعدادی سخت کننده میانی در طول تیر پیوند تقویت شوند. مشخصات این سخت کننده‌ها باید بر اساس ضوابط بندهای زیر در نظر گرفته شوند:

  5. -۱) سخت کننده‌های تیرهای پیوند با مقطع

    Iشکل

    تیرهای پیوند باید با سخت کننده در محل اتصال انتهای مهاربند به تیر تقویت شوند. این سخت کننده‌ها باید به صورت یک جفت در دو طرف جان و در تمام ارتفاع آن تعبیه گردند. پهنای هریک از این سخت کننده‌ها نباید از ( 12bftw\frac{1}{2}b_{f}-t_{w}) و ضخامت آن‌ها نباید از 0.75t w یا 10 میلی متر هرکدام بزرگتر باشد)، کمتر انتخاب شود که در آن، b f پهنای بال تیر پیوند و t w ضخامت جان مقطع تیر پیوند است.

    در شرایط زیر تیر پیوند باید دارای سخت کننده‌های میانی نیز باشد:

    ۱- در مواردی که طول تیر پیوند کوچکتر یا مساوی 1.6M P /V P باشد. در این گونه موارد فاصله سخت کننده‌های میانی نباید بیشتر از 30t w -d/5 برای تیرهای پیوند با زاویه دوران 0.08 رادیان و 52t w -d/5 برای تیرهای پیوند با زاویه دوران 0.02 رادیان در نظر گرفته شود. برای تعیین فاصله سخت کننده‌های میانی در تیرهای پیوند با زاویه دوران بین دو مقدار 0.02 و 0.08 رادیان می‌توان از درون یابی خطی استفاده نمود.

    ۲- در مواردی که طول تیر پیوند در محدوده 2.6M P /V P ≤e≤5M P /V P باشد، تعبیه یک سخت کننده میانی به فاصله 1.5b f در هر یک از دو انتهای تیر پیوند الزامی است. در مواردی که طول تیر پیوند بزرگتر از 5M P /V P باشد، تعبیه سخت کننده‌های میانی در طول تیر پیوند الزامی نیست.

    ۳- در مواردی که طول تیر پیوند در محدوده 1.6M P /V P ≤e≤2.6M P /V P باشد، تیر پیوند باید دارای سخت کننده‌های میانی باشد. در این گونه موارد سخت کننده‌های میانی باید الزامات هر دو شرط (۱) و (۲) در فوق را تأمین نمایند.

    ۴- سخت کننده‌های موردنیاز برای شرایط (۱) تا (۳) در فوق، باید در تمام ارتفاع تیر پیوند تعبیه شوند. این سخت کننده‌ها در تیرهای با ارتفاع 650 میلی متر و بیشتر باید به صورت جفت و در دو سمت جان تعبیه شوند. در تیرهای با ارتفاع کمتر از 650 میلی متر می‌توان این سخت کننده‌ها را به صورت تکی و در یک سمت جان تیر پیوند تعبیه نمود. پهنای هریک از سخت کننده‌های میانی نباید از 12bftw\frac{1}{2}b_{f}-t_{w} و ضخامت آن‌ها نباید از t w یا 10 میلی متر (هر کدام بزرگتر باشد)، کمتر انتخاب شود.

    چنانچه اتصال سخت کننده‌های انتهایی و میانی به جان و بال‌های تیر پیوند از طریق جوش گوشه برقرار گردد، در این صورت مقاومت موردنیاز اتصال سخت کننده‌ها به جان تیر پیوند باید حداقل برابر F y A st s و مقاومت موردنیاز اتصال سخت کننده‌ها به هر یک از بال‌های تیر پیوند باید حداقل برابر با 14FyAst/αs\frac{1}{4}F_{y}A_{st}/\alpha _{s} در نظر گرفته شود که در آن F y تنش تسلیم مشخصه فولاد سخت کننده‌ها، A st سطح مقطع عرضی هریک از سخت کننده‌ها و α s برابر 1.0 در LRFD و برابر 1.5 در ASD است.

    تصویر
    شکل ۱۰-۳-۴-۳-۳: تیر پیوند با مقطع I شکل و سخت کننده‌های موردنیاز

    شکل ۱۰-۳-۴-۳-۳: تیر پیوند با مقطع I شکل و سخت کننده‌های موردنیاز

  6. -۲) سخت کننده‌های تیرهای پیوند با مقطع قوطی شکل

    تیرهای پیوند با مقطع قوطی شکل باید با سخت کننده در محل اتصال انتهای مهاربندی به تیر تقویت شوند. این سخت کننده‌ها باید در یک سمت هر یک از جانها و در تمام ارتفاع آن تعبیه گردند و اتصال آن‌ها به هریک از جانها از داخل یا خارج مقطع قوطی شکل مجاز است. پهنای هریک از این سخت کننده‌ها نباید از b/2 و ضخامت آن‌ها نباید از 0.75t w یا 12 میلی متر (هرکدام بزرگتر باشد)، کمتر انتخاب شود که در آن، b پهنای داخلی بال مقطع تیر پیوند و t w ضخامت هریک از جانهای مقطع تیر پیوند است.

    در شرایط زیر تیر پیوند با مقطع قوطی شکل باید دارای سخت کننده‌های میانی نیز باشد:

    ۱- در مواردی که طول تیر پیوند کوچکتر یا مساوی 1.6M P /V P بوده و جانها دارای نسبت ارتفاع به ضخامت (h/t w )، بزرگ‌تر یا مساوی 0.67E/RyFy0.67\sqrt{E/R_{y}F_{y}} باشند. در این گونه موارد فاصله سخت کننده‌های میانی نباید بیشتر از [20t w - 18\frac{1}{8} (d-2t f )] در نظر گرفته شود.

    ۲- در مواردی که طول تیر پیوند کوچکتر یا مساوی 1.6M P /V P بوده و جانها دارای نسبت ارتفاع به ضخامت (h/t w )، کوچک‌تر از 0.67E/RyFy0.67\sqrt{E/R_{y}F_{y}} باشند. تعبیه سخت کننده‌های میانی در طول تیر پیوند الزامی نیست.

    ۳- در مواردی که طول تیر پیوند بزرگتر از 1.6M P /V P باشد، تعبیه سخت کننده‌های میانی در طول تیر پیوند الزامی نیست.

    سخت کننده‌های میانی باید در تمام ارتفاع جان تیر پیوند تعبیه شوند و اتصال آن‌ها به هریک از جانها از داخل یا خارج مقطع قوطی شکل مجاز است. اتصال سخت کننده‌های انتهایی و میانی داخلی به بال‌های مقطع قوطی شکل الزامی نبوده و باید از طریق جوش به جانهای مقطع تیر پیوند انجام شود ولی اتصال سخت کننده‌های انتهایی و میانی خارجی به بال‌های مقطع قوطی شکل الزامی است. اگر اتصال سخت کننده‌های انتهایی و میانی به جان تیر پیوند از طریق جوش گوشه برقرار گردد، در این صورت مقاومت موردنیاز اتصال هر یک از سخت کننده‌ها به جان تیر پیوند باید حداقل برابر F y A st s در نظر گرفته شود. همچنین اگر اتصال سخت کننده‌های انتهایی و میانی خارجی به بال‌های مقطع قوطی شکل از طریق جوش گوشه برقرار گردد، در این صورت مقاومت موردنیاز اتصال هر یک از سخت کننده‌های خارجی به هر یک از بال‌های تیر پیوند باید حداقل برابر 14\frac{1}{4}F y A st s در نظر گرفته شود که در آن، F y تنش تسلیم مشخصه فولاد سخت کننده‌ها، A st سطح مقطع عرضی هریک از سخت کننده‌ها و α s برابر 1.0 در LRFD و برابر 1.5 در ASD است.

۳-۵-۳-۴-۳-۱۰ نواحی حفاظت شده

در قاب‌های مهاربندی شده واگرا سرتاسر طول تیر پیوند به عنوان ناحیه حفاظت شده محسوب می‌شود و باید الزامات بند ۱۰-۳-۲-۱۷ را تأمین نماید.

۶-۳-۴-۳-۱۰ اتصالات

۱-۶-۳-۴-۳-۱۰ جوش‌های بحرانی لرزه‌ای

در قاب‌های مهاربندی شده واگرا جوش‌های زیر به عنوان جوش بحرانی لرزه‌ای محسوب می‌شوند و باید الزامات بند ۱۰-۳-۲-۱-۶-ب را برآورده نمایند:

  1. جوش شیاری در وصله‌های ستون

  2. جوش‌های اتصال ستون به کف ستون

    استثناء : در صورتی که آزمایش‌ها یا تحلیل‌ها نشان دهند که امکان تشکیل مفاصل پلاستیک در پای ستون یا در نزدیکی آن وجود ندارد و ضمن تحت اثر ترکیبات بارگذاری شامل زلزله تشدید یافته در پای ستون بر کنش محتمل نیست، جوش‌های این اتصال می‌توانند بحرانی لرزه‌ای محسوب نشوند.

  3. جوش‌های اتصال تیر به ستون که الزامات بخش ۱۰-۳-۴-۳-۶-۲ بند (پ) را تأمین می‌کنند.

  4. جوش‌های اتصال بالها و جان تیر پیوند به ستون برای تیرهای پیوند متصل به ستون

  5. جوش‌های اتصال جان تیر پیوند ساخته شده از ورق به بالها

۲-۶-۳-۴-۳-۱۰ اتصالات تیرهای خارج از ناحیه پیوند به ستون

اتصالات تیرهای خارج از ناحیه تیر پیوند به ستون باید دارای شرایط زیر باشند.

در قاب‌های مهاربندی شده واگرا اگر اتصال ورق گاست (ورق اتصال) هم به تیر و هم به ستون صورت گیرد، در این صورت اتصال تیر به ستون باید مطابق یکی از حالت‌های زیر باشد:

  1. پیکربندی اتصال مطابق ضوابط بند ۱۰-۲-۹-۱-۲ به صورت یک اتصال ساده (مفصلی) باشد به نحوی که حداقل 0.025 رادیان قابلیت دوران داشته باشد.

  2. پیکربندی اتصال به صورت یک اتصال گیر دار باشد و مقاومت خمشی موردنیاز اتصال که باید همراه با مقاومت‌های موردنیاز اتصال مهاربندها در نظر گرفته شود، حداقل برابر کوچکترین دو مقدار زیر باشد:

    ۱- حداکثر مقاومت خمشی مورد انتظار تیر برابر 1.1R y M P s است، که در آن M P برابر لنگر پلاستیک مقطع تیر، R y برابر نسبت تنش تسلیم مورد انتظار به تنش تسلیم مشخصه فولاد تیر و مقدار α s برابر 1.0 در LRFD و برابر 1.5 در ASD است.

    ۲- مجموع حداکثر مقاومت خمشی مورد انتظار ستون‌های بالا و پایین اتصال برابر 1.1(RyFyZ)/αs1.1(\sum R_{y}F_{y}Z)/\alpha _{s} است که در آن Z برابر اساس مقطع پلاستیک مقطع ستون، R y برابر نسبت تنش تسلیم مورد انتظار به تنش تسلیم مشخصه فولاد ستون، F y برابر تنش تسلیم مشخصه فولاد ستون و مقدار α s برابر 1.0 در LRFD و برابر 1.5 در ASD است.

  3. اتصال تیر به ستون به صورت یک اتصال صلب خمشی مطابق الزامات اتصالات گیردار در قابهای خمشی معمولی طراحی شود.

۳-۶-۳-۴-۳-۱۰ اتصال اعضای مهاربندی

در قاب‌های مهاربندی شده واگرا اتصالات اعضای مهاربندی باید دارای شرایط زیر باشند:

1- در صورتی که تیر پیوند به ستون متصل نباشد، اتصالات اعضای مهاربندی می‌توانند به صورت مفصلی یا گیردار طراحی شوند.

۲- در صورتی که تیر پیوند به ستون متصل باشد، اتصالات اعضای مهاربندی باید به صورت صلب (گیردار کامل) طراحی شوند.

در هر دو حالت فوق مقاومتهای موردنیاز اتصالات اعضای مهاربندی می‌تواند بر اساس بزرگترین مقدار از بین نیروهای حاصل از ترکیبات بارگذاری متعارف و نیروهای حاصل از الزامات بند 10-3-4-3-3 در نظر گرفته شود. اگر اتصال اعضای مهاربندی از نوع پیچی و با سوراخ‌های بزرگ شده باشد، در این صورت مقاومت موردنیاز مربوط به حالت حدی لغزش بحرانی نباید از نیروهای ناشی از ترکیبات بارگذاری شامل زلزله تشدید یافته (Ω o E) کمتر در نظر گرفته شود.

۴-۶-۳-۴-۳-۱۰ اتصالات تیرهای پیوند به ستون

اتصالات تیرهای پیوند به ستون باید دارای شرایط زیر باشند:

  1. اتصالات تیرهای پیوند به ستون باید به صورت صلب (گیردار کامل) طراحی شوند.

  2. اتصالات تیرهای پیوند به ستون باید مطابق الزامات بند ۱۰-۳-۴-۳-۴-۱ توانایی دوران غیر الاستیک تیر پیوند را بدون کاهش مقاومت دارا باشند.

  3. مقاومت برشی موردنیاز اتصال تیر پیوند به ستون باید حداقل برابر R y V n s باشد که در آن، V n مقاومت برشی اسمی تیر پیوند مطابق الزامات بند ۱۰-۳-۴-۳-۵-۲-ب ، R y نسبت تنش تسلیم مورد انتظار به تنش تسلیم مشخصه فولاد تیر پیوند و α s برابر 1.0 در LRFD و برابر 1.5 در ASD است.

  4. مقاومت خمشی موردنیاز اتصال تیر پیوند به ستون باید برابر کوچکترین دو مقدار M P s و eV n s در نظر گرفته شود که در آن M P لنگر پلاستیک مقطع تیر پیوند، V n مقاومت برشی اسمی تیر پیوند مطابق الزامات بند ۱۰-۳-۴-۳-۳ و مقدار α s برابر 1.0 در LRFD و برابر 1.5 در ASD است.

۷-۳-۴-۳-۱۰ وصله ستون

وصله ستونها باید الزامات بند ۱۰-۳-۲-۱۲ را تأمین نمایند. وصله مستقیم ستون‌ها باید با استفاده از جوش شیاری با نفوذ کامل انجام شود. وصله غیر مستقیم ستون‌ها می‌تواند از نوع جوشی یا پیچی باشد. در هر حال مقاومت خمشی موردنیاز وصله‌های غیرمستقیم نباید از M Pmin s و مقاومت برشی موردنیاز آن‌ها نباید از (MP)/(αsHc)(\sum M_{P})/(\alpha _{s}H_{c}) کمتر در نظر گرفته شود، که در آن:

تبصره : در هر حال مقاومت محوری موجود وصله هر جزء مقطع ستون (بدون در نظر گرفتن آثار لنگر خمشی)، نباید از

R y F y b i t i s کمتر در نظر گرفته شود که در آن:


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...