بخش 10.3.4.1.4
۴-۱-۴-۳-۱۰ الزامات سیستم
۱-۴-۱-۴-۳-۱۰ مهاربندهای به شکل ۷ یا ۸
قابهای مهاربندی شده همگرای معمولی با مهاربندهای از نوع ۷ یا ۸ باید دارای شرایط زیر باشند:
تیرهای دهانههای مهاربندی شده باید در حدفاصل بین دو ستون پیوسته باشند.
تیرهای دهانههای مهاربندی شده و اتصالات آنها به ستون باید قادر به تحمل نیروهای قائم حاصل از ترکیبات بارگذاری ثقلی بدون حضور مهاربندها باشند.
تیرهای دهانههای مهاربندی شده و اتصالات آنها به ستون باید قادر به تحمل نیروهای نامتعادل ناشی از زلزله در ترکیب با بارهای ثقلی باشند. برای منظور کردن اثر توزیع نامتعادل نیروهای مهاربندهای کششی و فشاری ناشی از زلزله، مقاومتهای موردنیاز تیرهای دهانههای مهاربندی شده باید با در نظر گرفتن تعادل استاتیکی بارهای ثقلی (با ضرایب بار در حضور زلزله) که با آثار لرزهای (با ضرایب بار مربوطه) ترکیب میشوند، تعیین شوند. آثار لرزهای، در مهاربند کششی باید برابر کمترین دو مقدار R y F y A g /α s و نیروی کششی ناشی از ترکیبات بارگذاری شامل زلزله تشدید یافته (Ω o E) و در مهاربند فشاری برابر 0.3P n /α s در نظر گرفته شود که در آن، P n مقاومت فشاری اسمی مهاربند فشاری و مقدار α s برابر 1.0 در LRFD و برابر 1.5 در ASD است.
تیرهای دهانههای مهاربندی شده باید دارای مهار جانبی کافی برای جلوگیری از کمانش جانبی - پیچشی باشند. برای این منظور در محل اتصال مهاربندها به تیر تعبیه مهار جانبی الزامی است، مگر آنکه تیر دارای مقاومت خارج از صفحه و سختی کافی برای تأمین پایداری در بین دو انتهای مهارشده، باشد.
۲-۴-۱-۴-۳-۱۰ مهاربندهای به شکل K
در این نوع قابهای مهاربندی شده استفاده از مهاربندهای به شکل K مجاز نیست.
۳-۴-۱-۴-۳-۱۰ مهاربندهای چند ردیفی در یک طبقه (MT-OCBF )
در شکل ۱۰-۳-۴-۱-۲ چند نمونه متداول از قابهای مهاربندی شده با مهاربندهای چند ردیفی در یک یا چند طبقه نشان داده شده است. قابهای مهاربندی شده همگرای معمولی با مهاربندهای چند ردیفی در یک طبقه باید دارای شرایط زیر باشند:
در هر یک از ردیفهای مهاربندی، مهاربندها باید به صورت یک جفت کششی -فشاری (قرینه نسبت به محور مر کزی مجموعه مهاربندها) مورد استفاده قرار گیرند.
در تراز هر یک از ردیفهای مهاربندی باید عضو افقی (مهار افقی) وجود داشته باشد.
در تراز هر یک از ردیفهای مهاربندی، ستونها باید در برابر پیچش مهار شوند.
مقاومت موردنیاز اتصال اعضای مهاربندی باید براساس کوچکترین مقدار از بین ترکیبات بارگذاری شامل 1.5 برابر زلزله تشدید یافته (1.5Ω o E) و R y F y A g /α s تعیین شود. مقدار α s برابر 1.0 در LRFD و برابر 1.5 در ASD است..
مقاومت محوری موردنیاز اعضای افقی در تراز ردیفها باید براساس ترکیبات بارگذاری شامل 1.5 برابر زلزله تشدید یافته (1.5Ω o E) تعیین شود. در مهاربندهای ضربدری و با رفتار کششی -فشاری این نیروها باید در غیاب مهاربندهای فشاری در نظر گرفته شوند.
مقاومت محوری موردنیاز ستونهای نظیر دهانههای مهاربندی باید براساس ترکیبات بارگذاری شامل 1.5 برابر زلزله تشدیدیافته (1.5Ω o E) تعیین شود.
تصویر
شکل ۱۰-۳-۴-۱-۲: چند نمونه متداول از پیکربندی مهاربندهای چند ردیفی در یک یا چند طبقه
در کلیه ترکیبات بارگذاری در طراحی ستونهایی که تحت اثر بار محوری فشار قرار دارند، باید آثار مرتبه دوم و نیز آثار ناشی از نواقص هندسی اولیه لحاظ شود. برای این منظور به عنوان یک حداقل باید در تراز هر یک از ردیفهای مهاربندی در امتداد عمود بر صفحه مهاربندی یک بار جانبی فرضی به میزان 0.006 برابر مؤلفه قائم نیروی فشاری مهاربند در گره موردنظر اعمال شود.
در صورتی که مهاربندها به صورت ۷ یا ۸ نباشند و به صورت کششی تنها طراحی شده باشند، آنگاه در صورت تأمین شرایط زیر، رعایت الزامات بندهای (ت)، (ث) و (ج) در فوق الزامی نخواهد بود:
1- نسبت لاغری اعضای مهاربندی بزرگتر یا مساوی 200 باشد.
۲- ستونهای دهانههای مهاربندی شده براساس ترکیبات بارگذاری ثقلی و اثر نیروی زلزله برابر R y F y A g /α s در مهاربندهای کششی طراحی شده باشند. که در آن:
تبصره: در تراز هر یک از ردیفهای مهاربندی، نیروی جانبی نامتعادل نباید کمتر از 5% بزرگترین مؤلفه افقی مهاربندهای بالا و پایین این ترازها در نظر گرفته شود.
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...