۱-۴-۹-۲-۱۰ مقاومت کششی موجود اجزای اتصال دهنده و نواحی تأثیرپذیر اعضا

مقاومت کششی موجود اجزای اتصال دهنده و نواحی تأثیر پذیر اعضا در روش LRFD مساوی ØR n و در روش ASD مساوی R n /Ω بوده که در آن Ø(ضریب کاهش مقاومت)، Ω (ضریب اطمینان) و R n (مقاومت کششی اسمی اجزای اتصال دهنده و نواحی تأثیرپذیر اعضا) براساس کوچک‌ترین مقدار به دست آمده از حالت‌های حدی تسلیم و گسیختگی کششی به شرح زیر تعیین می‌شوند:

  1. حالت حدی تسلیم کششی در مقطع کلی

    Rn=FyAgR_{n}=F{y}A_{g}

    ϕ=0.9(LRFD),Ω=1.67(ASD)\phi =0.9 (LRFD) , \Omega =1.67 (ASD)

  2. حالت حدی گسیختگی کششی در مقطع خالص مؤثر

    Rn=FuAeR_{n}=F{u}A_{e}

    ϕ=0.75(LRFD),Ω=2.00(ASD)\phi =0.75 (LRFD) , \Omega =2.00 (ASD)

    تبصره: در تعیین سطح مقطع‌های فوق، پهنای مقطع جزء اتصال نباید از پهنای ویتمور مطابق شکل ۱۰-۲-۹-۱۶ بزرگ‌تر در نظر گرفته شود. اگر پهنای ویتمور خارج از پهنای ورق اتصال قرار گیرد، پهنای ورق اتصال ملاک محاسبه خواهد بود.

    تصویر
    شکل ۱۰-۲-۹-۱۶: پهنای ویتمور در محل اتصال اعضا به ورق اتصال (ورق گاست)

    شکل ۱۰-۲-۹-۱۶: پهنای ویتمور در محل اتصال اعضا به ورق اتصال (ورق گاست)


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...