بخش 10.2.9.2.4

براساس مصالح فلز پایه

R _n =F _nBM A _BM

براساس مصالح فلز جوش

R _n =F _nw A _we

در جوش‌های گوشه به غیر از جوش‌های که تحت اثر نیروهای محوری کششی یا فشاری موازی با محور جوش قرار دارند، کلیه تنش‌ها می‌تواند به صورت برشی بر روی سطح مقطع مؤثر جوش در نظر گرفته شود. در صورتی که جوش تحت اثر ترکیبی از لنگر خمشی، پیچشی، نیروی برشی و نیروی محوری قرار داشته باشد، تنش‌های مورد اشاره برآیند (به صورت برداری) تنش‌های ناشی از این نیروها خواهد بود که باید کمتر از مقاومت موجود جوش مطابق جدول ۱۰-۲-۹-۳ باشد.

تبصره ۱: برای جوش‌های گوشه‌ای که در آن‌ها تمامی خطوط جوش موازی یکدیگر بوده و نیروی وارد بر مرکز ثقل آن‌ها نسبت به خطوط طولی جوش دارای زاویه q باشد، به عنوان یک گزینه دیگر طراحی، مقاومت اسمی فلز جوش گوشه را می‌توان از طریق رابطه زیر نیز تعیین نمود:

R _n =F _nw A _we

که در آن:

$F_{nw}=0.60F_{ue}(1.0+0.50sin^{1.5}\theta )$

تبصره ۲: برای گروه جوش گوشه که متشکل از جوش‌های گوشه طولی و عرضی (عمود بر محور جوش‌های گوشۀ طولی) بوده و نیروی وارد بر مرکز ثقل گروه جوش‌ها در امتداد جوشهای گوشه طولی باشد، به عنوان یک گزینه دیگر طراحی، مقاومت اسمی گروه جوش گوشه را می‌توان مطابق روابط زیر، بزرگ‌ترین دو مقدار R _n1 و R _n2 در نظر گرفت:

R _n1 =R _nwl +R _nwt

R _n2 =0.85R _nwl +R _nwt

تبصره ۳: روش مرکز آنی دوران برای گروه جوش‌هایی که تحت اثر هم زمان برش و پیچش قرار دارند، در صورت رعایت سازگاری کرنش‌ها می‌تواند به عنوان یک روش قابل قبول برای تعیین مقاومت موردنیاز گروه جوشها مورد استفاده قرار گیرد.