بخش 10.2.9.10.1

الزامات این بند برای هر دو حالت نیروی متمرکز کششی تکی و مؤلف کششی زوج نیروی ناشی از لنگر خمشی کاربرد دارد ( شکل ۱۰-۲-۹-۲۳ ). درصورتی که طول بارگذاری شده در امتداد پهنای بال (b ₁ )، کوچک‌تر از 0.15b _f باشد، لزومی به در نظر گرفتن حالت حدی خمش موضعی بال مقابل نیروی متمرکز کششی نخواهد بود. در غیر این صورت کنترل خمش موضعی بال در مقابل نیروی متمرکز کششی ضروری است.

مقاومت موجود بال در برابر خمش موضعی ناشی از نیروی متمرکز کششی، در روش LRFD مساوی ØR _n و در روش ASD مساوی R _n /Ω بوده که در آن Ø(ضریب کاهش مقاومت)، Ω (ضریب اطمینان) و R _n (مقاومت اسمی بال در برابر خمش موضعی ناشی از نیروی متمرکز کششی) به شرح زیر تعیین می‌شوند:

$R_{n}=6.25F_{yf}t_{f}^{2}$

$\phi =0.9 (LRFD) , \Omega =1.67 (ASD)$

در صورتی که نیروی متمرکز کششی از مقاومت موجود بال در برابر خمش موضعی بیشتر باشد، تعبیه یک جفت سخت کننده عرضی مطابق با الزامات بند ۱۰-۲-۹-۱۰-۸ ضروری است.