بخش 10.2.6.2.3
۳-۲-۶-۲-۱۰ سخت کنندههای عرضی
در مواردی که باشد، تعبیه سخت کنندههای عرضی ضروری نیست.
در صورتی که بوده و برای تأمین مقاومت برشی اسمی استفاده از سخت کنندههای عرضی مدنظر باشد، محدودیتهای زیر باید مورد توجه قرار گیرند:
در صورتی که به عمل تماسی مستقیم بین قطعه سخت کننده و بال تیر، برای انتقال بارهای متمرکز یا عکس العمل تکیه گاهی نیاز نباشد، میتوان سخت کننده عرضی را به بال کششی جوش نداده یا حتی میتوان قطعه سخت کننده را نرسیده به بال کششی قطع کرد. در صورت عدم جوشکاری سخت کننده به بال کششی، جوشهایی که قطعه سخت کننده را به جان تیر متصل میکنند باید در فاصلهای نه کمتر از 4 برابر و نه بیشتر از 6 برابر ضخامت جان از بر جوش اتصال سخت کننده به جان و بال کششی ختم شوند.
سخت کنندههای عرضی باید به بال فشاری متصل گردند تا از بلند شدن بال در اثر پیچش جلوگیری به عمل آید.
فاصله مرکز تا مرکز پیچهایی که سخت کنندهها را به جان تیر متصل میکنند، نباید از 300 میلی متر بیشتر باشد. چنانچه برای اتصال سخت کنندهها به جان تیر از جوشهای گوشه منقطع استفاده شود، نباید فاصله آزاد بین جوشهای منقطع از 16 برابر ضخامت جان و 250 میلی متر بیشتر شود.
کمانش موضعی ورقهای تشکیل دهنده قطعات سخت کننده باید کنترل شود:
ممان اینرسی (I st ) قطعات سخت کننده باید محدودیت زیر را براساس مشخصات هر دو چشمه مجاور آن به صورت جداگانه تأمین نماید:
I_{st}\geq I_{st2}+(I__{st1}-I_{st2})\rho _{w}
تصویر
شکل ۱۰-۲-۶-۱: مقطع ورقهای سخت کنندههای عرضی
$\begin{matrix}
I_{st}=\frac{1}{12}((2b+t_{w})^{3}-t_{w}^{3})t & I_{st}=\frac{1}{3}b^{3}t
\end{matrix}$= نسبت نیروهای برشی در چشمه مجاور براساس رابطه زیر که نباید کوچکتر از صفر در نظر گرفته شود:
V n =0.6F y A w C v2
تبصره: به منظور تأمین حداقل ممان اینرسی لازم برای سخت کنندهها، به جای رابطه ۱۰-۲-۶-۱۵ به طور محافظه کارانه میتوان از رابطه I st ≥I st1 استفاده کرد.
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...