بخش 10.2.4.7
۷-۴-۲-۱۰ اعضای فشاری دارای اجزای لاغر
این بخش به طراحی اعضای منشوری با مقطع دارای اجزای لاغر میپردازد که تحت اثر نیروی محوری فشاری قرار دارند. مقاومت فشاری اسمی ( P n )، این نوع اعضا براساس حالتهای حدی کمانش خمشی، کمانش پیچشی و کمانش خمشی - پیچشی در اندرکنش با کمانش موضعی باید با استفاده از رابطه زیر تعیین شود:
(۲۰-۴-۲-۱۰)
A ec = مجموع سطح مقطع مؤثر اجزای عضو در فشار که با توجه بعد مؤثر کاهش یافته b e ، یا d e و یا h e جزء با استفاده از روابط ۱۰-۲-۴-۲۱ و ۱۰-۲-۴-۲۲ محاسبه میشود یا مستقیماً براساس روابط ۱۰-۲-۴-۲۴ و ۱۰-۲-۴-۲۵ به دست میآید.
F cr = تنش بحرانی که براساس حالتهای کمانش از روابط بخشهای ۱۰-۲-۴-۳ و ۱۰-۲-۴-۴ به دست میآید. در مورد مقاطع نبشی تک فقط باید از ضوابط بخش ۱۰-۲-۴-۳ برای محاسبه این تنش استفاده شود.
۱-۷-۴-۲-۱۰ اعضای دارای اجزای لاغر به استثنای مقاطع توخالی دایرهای
پهنای مؤثر کاهش یافته ( b e ) در اجزای این مقاطع از روابط زیر محاسبه میشود. این روابط برای محاسبه ارتفاع مؤثر جان اجزای لاغر ( h e )، یا عمق مؤثر تيغه مقاطع سپری ( d e ) نیز قابل استفاده هستند.
اگر باشد:
فرمول(۲۱-۴-۲-۱۰)
اگر باشد:
فرمول(۲۲-۴-۲-۱۰)
در روابط فوق:
b = پهنای جزء (در محاسبه h e یا d e از پارامترهای h یا d که به ترتیب ارتفاع جان یا عمق تيغه هستند، استفاده شود)
c ۱ = ضرایب تأثير نقص اولیه که از جدول ۱۰-۲-۴-۲ به دست میآید.
λ= نسبت پهنا به ضخامت جزء
λ r = حداکثر نسبت پهنا به ضخامت جزء که از جدول ۱۰-۲-۲-۱ به دست میآید.
F el = تنش كمانش الاستیک موضعی که از رابطه زیر محاسبه میشود:فرمول(۲۳-۴-۲-۱۰)
c ۲ = ضرایب تأثير نقص اولیه که از جدول ۱۰-۲-۴-۲ به دست میآید.
جدول ۱۰-۲-۴-۲: ضرایب تأثير نقص اولیه در محاسبه بعد مؤثر کاهش یافته
۲-۷-۴-۲-۱۰ مقاطع توخالی دایرهای لاغر
در این مقاطع، سطح مقطع مؤثر ( A ec ) از روابط زیر محاسبه میشود:
اگر باشد:
فرمول(۲۴-۴-۲-۱۰)
اگر باشد:
فرمول(۲۵-۴-۲-۱۰)
در روابط فوق:
D= قطر خارجی مقطع توخالی دایرهای
t= ضخامت دیواره مقطع توخالی دایرهای
A g = سطح مقطع کلی عضو
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...