حداقل فاصله‌ی آرماتورها باید مطابق بند ۹-۲۱-۲ باشد.

فاصله‌ی آرماتورهای طولی که در مجاورت وجه کششی قرار دارند، نباید از مقادیر بند 9-19-3 بیشتر باشد.

حداکثر فاصله‌ی آرماتورهای آجدار باید کوچکترین از دو مقدار 3h و ۳۵۰ میلی متر باشد.

حداکثر فاصله‌ی آرماتورهای مورد نیاز بر اساس بند ۹-۹-۵-۲-۲ باید کمتر از 5h و ۳۵۰ میلی متر باشد.

نیروی کششی یا فشاری محاسبه شده در آرماتورها در هر مقطعی از دال، باید در هر طرف آن مقطع با طول گیرایی لازم تأمین شود.

مقطع بحرانی برای کنترل طول گیرایی شامل موارد زیر است:

میلگردها باید به طول بزرگ‌ترین از d و 12d _b ، بعد از مقطعی که نیازی به مقاومت در برابر خمش نباشد، ادامه داده شوند. ادامه‌ی آرماتور در تکیه گاه‌های دهانه‌های ساده و در انتهای آزاد طره‌ها ضرورت ندارد.

آرماتورهای خمشی کششی ادامه داده شده باید حداقل به اندازه‌ی طولی برابر با l _d بعد از نقطه‌ی خم یا قطع میلگرد کششی که در آن نیازی به مقاومت در برابر خمش نیست، ادامه یابند.

آرماتور خمشی کششی را نباید در ناحیه‌ی کششی قطع کرد؛ مگر این که یکی از موارد (الف)، (ب) یا (پ) تأمین شده باشد.

برای آرماتور خمشی در محل‌هایی که تنش آن مستقیماً متناسب با لنگر خمشی نیست، مانند دال‌های شیبدار، پلکانی یا ماهیچه‌ای، و یا در جایی که آرماتور کششی موازی با وجه فشاری نیست، مهار کافی باید تأمین شود.

در دال‌های با دهانه‌ی کمتر از ۳ متر می‌توان از شبکه‌ی سیمی جوش شده که قطر آن کمتر از ۱۶ میلی متر بوده، و به صورت منحنی از نقطه‌ای نزدیک به بالای دال در روی تکیه گاه تا نقطه‌ای نزدیک به پایین دال در وسط دهانه عبور می‌کند، استفاده شود. چنین شبکه‌ای باید به صورت ممتد از روی تکیه گاه گذشته و یا در تکیه گاه مهار شود.

در تکیه گاه‌های ساده، باید حداقل یک سوم آرماتور مربوط به حداکثر لنگر مثبت در پایین دال، به داخل تکیه گاه ادامه یابد. برای دالهای پیش ساخته، امتداد این آرماتورها باید حداقل تا وسط طول تکیه گاه ادامه یابد.

برای سایر تکیه گاه‌ها، باید حداقل یک چهارم آرماتور محاسبه شده برای حداکثر لنگر مثبت در پابین دال، حداقل به اندازه ­ی ۱۵۰ میلی متر به داخل تکیه گاه، ادامه یابد.

در تکیه گاه‌های ساده و نقاط عطف، قطر آرماتور کششی، d _b ، مربوط به لنگر مثبت، باید به صورتی محدود گردد که طول مهاری آن، l _a ، شرایط (الف) یا (ب) را تأمین نماید. در صورتی که انتهای آرماتور بعد از مرکز تکیه گاه‌ها به قلاب استاندارد یا مهار مکانیکی (حداقل معادل با قلاب استاندارد)، ختم شود، نیازی به تأمین شرایط (الف) یا (ب) نیست.

حداقل یک سوم آرماتورهای مربوط به لنگر منفی تکیه گاهی، باید به اندازه بزرگترین مقدار 12d _b , d یا l _n /16 بعد از نقطه‌ی عطف در داخل دهانه ادامه داده شوند.

آرماتورهای حرارتی و جمع شدگی باید مطابق بند ۹-۹-۶-۳ ، در امتداد عمود بر میلگردهای خمشی در نظر گرفته شوند.