بخش 9.8.8

ضوابط این قسمت باید در مواردی به کار برده شوند که در نظر گرفتن انتقال برش در سطح یک صفحه‌ی مشخص، مانند یک ترک موجود یا بالقوه، فصل مشترک میان مصالح غیر مشابه و یا فصل مشترک میان دو بتن اجرا شده در زمان‌های مختلف مناسب باشد.

سطح مقطع فولادهای مورد نیاز برای برش - اصطکاک در صفحه‌ی برش مورد نظر، A _νf ، باید مطابق با قسمت ۹-۸-۸-۲ محاسبه شود. به طور جایگزین استفاده از روشهای طراحی انتقال برش که منتهی به پیش بینی مقاومت شده و همخوانی قابل توجهی با نتایج به دست آمده از آزمایشات جامع داشته باشند، مجاز است.

مقدار f _y مورد استفاده برای محاسبه‌ی برش اصطکاکی اسمی V _n ، براساس حدود ارائه شده در فصل ۹-۴ نباید از حداکثر ۴۲۰ مگاپاسکال بیشتر شود.

آماده سازی سطح صفحه‌ی برش مورد نظر برای طراحی باید در مدارک ساخت مشخص شده باشد.

مقاومت برش اصطکاکی طراحی در عرض صفحه‌ی برشی مورد نظر برای هر ترکیب بار، بر مبنای تأمین رابطه‌ی زیر کنترل می‌گردد:

$\phi V_{n}\geq V_{u}$

مقاومت برش اصطکاکی اسمی، V _n ، در مواردی که آرماتورهای برش- اصطکاک عمود یا مورب نسبت به صفحه برش باشند، به صورت زیر محاسبه می‌شود:

مقدار V _n در عرض صفحه‌ی برش مورد نظر نباید از مقادیر ارائه شده در رابطه‌های (۹-۸-۳۷) بیشتر شود. اگر بتن‌های با مقاومت‌های مختلف در مجاورت یک دیگر اجرا شوند، کم‌ترین مقدار f' _c باید در این رابطه‌ها مورد استفاده قرار گیرد.

در مواردی که صفحه‌ی برش زیر اثر نیروی فشاری دائمی قرار دارد، می‌توان نیروی اصطکاک ناشی از آن را به مقاومت اسمی V _n اضافه کرد و به این ترتیب آرماتور برش اصطکاکی A _νf را کاهش داد.

در مواردی که صفحه‌ی برشی زیر اثر نیروی کششی قرار دارد، آرماتور لازم برای تحمل بار کششی را باید به آرماتور A _νf لازم برای تحمل برش اضافه کرد.

آرماتورهای برش اصطکاکی باید به طور کامل برای توسعه‌ی تنش تسلیم f _y در دو سمت صفحه‌ی برش مهار شوند؛ به طوری که قادر به انتقال نیروی A _νf f _y از یک صفحه به دیگری باشند.