ضوابط این فصل به تعیین مقاومت اسمی مقاطع تحت اثر نیروهای مختلف داخلی اختصاص داشته و شامل موارد زیر هستند:

روش طراحی اعضای بتن آرمه، روش "طرح مقاومت" است؛ و مقاومت طراحی یک مقطع برابر با حاصل ضرب مقاومت اسمی، S _n ، در ضریب کاهش مقاومت مرتبط، ϕ، می‌باشد.

طراحی مقاطع در روش "طرح مقاومت" بر مبنای تأمین رابطه‌ی S _n ≥Uϕ صورت می‌گیرد.

در این فصل به چگونگی ارزیابی S _n که در حالت‌های مختلف نیروهای داخلی پرداخته می‌شود.

رعایت ضوابط الزامی این فصل برای همه‌ی اعضای بتن آرمه ضروری است؛ مگر آن که عضو یا ناحیه‌ای از عضو بر اساس مدل‌های بست و بند که در پیوست ۹-پ 3 آمده‌اند، طراحی شود.

طرح مقطع بتن آرمه طوری انجام می‌شود که بر اساس رابطه­ ی عمومی (۹-۱-۱) ، مقاومت طراحی، ϕS _n ، از مقاومت مورد نیاز، U، کمتر نباشد. رابطه‌ی (۹-۱-۱) برای طراحی مقاطع بتن آرمه به صورت تفصیلی برای کنترل لنگر خمشی، نیروی برشی، لنگر پیچشی و نیروی محوری فشاری، به ترتیب در رابطه‌های (۹-۸-۱-الف) تا (۹-۸-۱-ت) به صورت زیر بیان می‌شود:

$\phi M_{n}\geq M_{u}$

$\phi V_{n}\geq V_{u}$

$\phi T_{n}\geq T_{u}$

$\phi P_{n}\geq P_{u}$