۴-۶-۹ نحوه‌ی چیدمان بارهای زنده

۱-۴-۶-۹

در طراحی کف‌ها یا بام‌ها برای بارهای ثقلی، می‌توان فرض نمود که بارهای زنده فقط به طبقه‌ی مورد نظر وارد می‌شوند.

۲-۴-۶-۹

در طراحی تیرها و دالهای یک طرفه می‌توان از دو فرض (الف) و (ب) استفاده نمود.

  1. برای تعیین حداکثر لنگر خمشی مثبت در نزدیک وسط دهانه، باید بار زنده را بر روی دهانه‌ی مورد نظر، و دهانه‌های مجاور به طور یک در میان قرار داد.

  2. برای تعیین حداکثر لنگر منفی در تکیه گاه، باید بار زنده را بر روی دهانه‌های مجاور آن تکیه گاه، و سایر دهانه‌ها به صورت یک در میان، قرار داد.

۳-۴-۶-۹

در دال‌های دو طرفه، لنگرهای خمشی باید بر اساس ضوابط زیر تعیین شوند. در کلیه‌ی موارد مقادیر این لنگرها نباید از لنگر متناظر در شرایطی که بر روی تمام چشمه‌های دال، بارهای زنده قرار داده شده‌اند، کمتر باشند.

۱-۳-۴-۶-۹

در صورت مشخص بودن چیدمان بار زنده، لنگرها باید با توجه به این چیدمان تعیین شوند.

۲-۳-۴-۶-۹

در مواردی که بار زنده از ۷۵ درصد بار مرده کمتر باشد، و یا در مواردی که چیدمان بار زنده به گونه‌ای است که هم زمان بر روی کلیه‌ی چشمه‌های دال اثر می‌نماید، مقادیر لنگرها را می‌توان با قرار دادن بار زنده بر روی تمام چشمه‌ها به دست آورد.

۳-۳-۴-۶-۹

در مواردی که شرایط بندهای ۹-۶-۴-۳-۱ یا ۹-۶-۴-۳-۲ برقرار نباشند، لنگرها را می‌توان طبق بندهای (الف) و (ب) زیر به دست آورد:

  1. حداکثر لنگر مثبت در نزدیک وسط چشمه را می‌توان با قرار دادن ۷۵ درصد بار زنده بر روی چشمی مورد نظر، و چشمه‌های مجاور آن به صورت یک در میان به دست آورد.

  2. حداکثر لنگر منفی در هر تکیه گاه را می‌توان با قرار دادن ۷۵ درصد بار زنده بر روی چشمه‌های مجاور آن به دست آورد.


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...