۲-۴-۲۳-۹ روش اعمال بارهای آزمایشی و ضریب‌های تشدید بار

۱-۲-۴-۲۳-۹

چیدمان‌های بار آزمایش باید چنان انتخاب شوند که تغییر مکان ها، آثار بارها و تنشها در ناحیه‌های بحرانی اعضای مورد بررسی، حداکثر باشند.

۲-۲-۴-۲۳-۹

کل بار آزمایش، T t ، شامل بار مرده‌ای که از پیش در محل قرار دارد، باید حداقل برابر با بزرگترین مقادیر از روابط ۹-۲۳-۱ (الف)، (ب) و (پ) باشد:


T t =1.0D w +1.1D s +1.6L+0.5 (Lr یا S یا R )


T t =1.0D w +1.1D s +1.0L+1.6 (Lr یا S یا R )

Tt=1.3(Dw+Ds)T_{t}=1.3\left (D_{w}+D_{s} \right )

۳-۲-۴-۲۳-۹

مقدار بار زنده ی L در بند ۹-۲۳-۴-۲-۲ را می‌توان با رعایت ضوابط عمومی کاهش سربار، بر اساس بخش ۹-۷-۳-۲ و مبحث ششم مقررات ملی ساختمان کاهش داد.

۴-۲-۴-۲۳-۹

ضریب بار زنده ی L را در رابطه ی (۹-۲۳-۱ ب) ، در صورتی که بار زنده کمتر از ۵ کیلو نیوتن بر متر مربع باشد، به استثنای پارکینگها و فضاهای اجتماع عمومی و یا فضاهایی که در آن‌ها بار زنده بیشتر از ۵ کیلونیوتن بر مترمربع است، می‌توان برابر 0/5 در نظر گرفت.


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...