بخش 9.23.3
🤖 حاشیهنویسی هوش مصنوعی
۳-۲۳-۹ — ارزیابی مقاومت به روش تحلیلی سازههای بتنآرمه موجود
رویههای تعیین مقاومت فعلی اعضای بتنآرمه از طریق اندازهگیریهای صحرایی، آزمایش مغزه/استوانه و تأیید مصالح برای تعیین ضریبهای کاهش مقاومت مجاز.
۳-۲۳-۹ ارزیابی مقاومت به روش تحلیلی
۱-۳-۲۳-۹ تعیین وضعیت موجود سازه
۱-۱-۳-۲۳-۹
ابعاد چون ساخت اعضای سازهای باید در محل مقاطع بحرانی در کارگاه تایید شوند.
۲-۱-۳-۲۳-۹
موقعیت و اندازه ی میلگردها باید با اندازه گیری تعیین شوند. اگر موقعیت میلگردها در محل، در نقاط خاصی صحت سنجی شده و اطلاعات روی نقشهها تایید شوند، منظور نمودن موقعیت آرماتورها در همه جا مبتنی بر نقشههای موجود مجاز خواهد بود.
۳-۱-۳-۲۳-۹
در صورت نیاز، یک f' c معادل بر اساس نتایج تحلیل آزمایشهای استوانهای از زمان ساخت بنا، و یا آزمایشهای مغزه هایی که از قسمت مورد تردید سازه گرفته شده، و یا هر دو مورد، تخمین زده میشود. نتایج آزمایشهای استوانهای زمان ساخت بنا و یا محل آزمایشهای مغزهها باید از قسمتهایی انتخاب شوند که نمایانگر ناحیه مورد بررسی باشند.
۴-۱-۳-۲۳-۹
روش مغزه گیری و آزمایش مغزهها باید مطابق استاندارد ملی شماره ی ۱۲۳۰۶ ایران تحت عنوان «تهیه و آزمون نمونههای مغزه گیری شده و تیرهای ارّه شده ی بتنی» باشد.
۵-۱-۳-۲۳-۹
خصوصیات آرماتورها باید بر اساس آزمایشهای کششی قطعی مستند در حین اجرا، و یا آزمایشهای جدید نمونه هایی که از داخل سازه تهیه شده، و یا آزمایش نمونه هایی که نماینده ی میلگرد داخل سازه هستند، تعیین گردند.
۲-۳-۲۳-۹ ضریبهای کاهش مقاومت
۱-۲-۳-۲۳-۹
در صورتی که ابعاد قطعات، موقعیت و اندازه ی میلگردها و خصوصیات مصالح مصرفی مطابق بند ۹-۲۳-۳-۱ تعیین شده باشند، میتوان مقدار ضریبهای کاهش مقاومت، ϕ، را که در این آیین نامه ذکر شده اند، افزایش داد؛ ولی این ضریبها نباید از محدوده ی مقادیر جدول شماره ی ۹-۲۳-۱ بیشتر باشند.
جدول c-9-23-1: جدول ۹-۲۳-۱ حداکثر مجاز ضریبهای کاهش مقاومت مقاومت
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...