فضای داخل قالب باید قبل از بتن ریزی از هر گونه مواد اضافی و یخ پاک شود.

آب آزاد باید قبل از بتن ریزی از فضای داخل قالب جمع آوری و خارج شود.

مصالح بنایی که در تماس با بتن قرار می‌گیرند، قبل از بتن ریزی باید با آب اشباع شوند.

تجهیزاتی که برای حمل بتن به محل نهایی بتن ریزی به کار می‌روند، باید الزامات حمل و ریختن بتن را برآورده نمایند.

استفاده از لوله‌های آلومینیومی یا آلیاژ آن در پمپ کردن بتن مجاز نیست.

در فرآیند بتن ریزی باید موارد (1) تا (۵) زیر رعایت شوند:

1- با سرعتی انجام شود که مقدار مناسبی از بتن در محل ریختن فراهم باشد.

۲- با سرعتی انجام شود که بتن در تمام مدت بتن ریزی از کارآیی لازم برای تراکم با تجهیزات مورد نظر برخوردار باشد.

۳- از جدا شدن اجزای بتن یا اتلاف آن جلوگیری شود.

۴- وقفه هایی وجود نداشته باشند که سبب از دست رفتن کارآیی بتن و ایجاد درز سرد در مراحل متوالی جای دادن بتن گردند.

۵- بتن تا حد امکان در نزدیک ترین موقعیت نسبت به محل نهایی مورد نظر ریخته شود، تا از جداشدگی سنگ دانه‌ها بر اثر جا به جایی مجدد یا روان شدن آن‌ها جلوگیری شود.

بتنی که به مواد مضر آغشته شده، یا کارآیی اولیه را به حدی از دست داده که با روشهای مورد نظر قابل تراکم نیست، نباید مصرف شود.

روان کردن مجدد بتن با استفاده از افزودنی‌های روان کننده در محدوده ی تعیین شده در آیین نامه ی بتن ایران (آبا)، قبل از خروج از مخلوط کن مجاز است؛ مگر آن که توسط مهندس ناظر منع شده باشد.

بتن ریزی باید از آغاز تا پایان به صورت تقریبا پیوسته، تا تکمیل هر قسمت در محدوده ی مرزها یا درزهای از پیش تعیین شده، ادامه یابد.

تراکم بتن باید با وسایل و روش‌های مناسب انجام شود؛ به طوری که کاملا اطراف آرماتورها، اقلام جای گذاری شده در بتن و گوشه‌های قالب را پر نماید.

سطح بالایی بتن ریخته شده در قالبهای قائم باید تا حد امکان افقی و تراز باشد.

پرداخت سطح نهایی بتن باید مطابق آیین نامه ی بتن ایران (آبا) انجام شود.