بخش 9.22.4

پوزولان‌های طبیعی استاندارد ملی ۳۴۳۳ ،

دوده ی سیلیسی (میکرو سیلیس)؛ استاندارد ملی ۱۳۲۷۸ .

خاکستر بادی؛ ASTM C618 ،

متاکائولین؛ ASTM C618 ،

- سرباره؛ استاندارد ملی ۲۱۳۱۹ .

درشت دانه ها:

دانه بندی، مواد زیان آور، سلامت (در صورت لزوم)، مقاومت سایشی، دانه‌های پولکی و کشیده، و واکنش زایی با قلیایی‌ها (در صورت لزوم)

ریزدانه ها:

دانه بندی، مواد زیان آور، ناخالصی‌های آلی، سلامت (در صورت لزوم)، و واکنش زایی با قلیایی‌ها (در صورت لزوم).

مقاومت ۷ روزه ی نمونه ی حاوی آب غیر آشامیدنی یا غیر استاندارد باید حداقل ۹۰ درصد مقاومت فشاری ملات شاهد باشد.

زمان گیرش خمیر سیمان حاوی آب مشکوک نباید زودتر از 1/0 و دیرتر از 1/5 ساعت نسبت به مخلوط شاهد باشد.

میزان انبساط به دست آمده از آزمایش سلامت سیمان در آزمون ساخته شده با آب مشکوک، از حد مجاز انبساط یا انقباض استاندارد سیمان مصرفی بیشتر نباشد.

ضوابط استاندارد ملی ۱۷۶۹۷ ،

نسبت طول به قطر آن‌ها بین ۵۰ تا ۱۰۰ باشد. لازم به ذکر است که الیاف تولیدی اکثرا دارای مقطع دایره‌ای به قطر 0/4 تا 1/3 میلی متر و طول ۲۵ تا ۶۳ میلی متر هستند.

برای هر مخلوط بتن الزامات بندهای ۱ تا ۸ زیر، با توجه به شرایط محیطی و ضوابط طراحی، باید منظور شوند.

1- حداقل مقاومت فشاری مشخصه ی بتن، f' _c .

۲- سن آزمایش مقاومت بتن، f' _c ، چنان چه متفاوت از ۲۸ روز باشد.

۳- حداکثر نسبت آب به سیمان لازم برای دوام در بدترین شرایط محیطی بر اساس پیوست ۹-پ1 .

۴- اندازه ی اسمی بزرگترین سنگ دانه نباید از حداقل موارد زیر بزرگتر باشد:

۵- الزامات مربوط به دوام بتن که باید در طرح رعایت شوند، با توجه به رده بندی شرایط محیطی در جدول ۹ -پ ۱-۱ و محدودیت‌های مربوط به هر یک از آن‌ها در پیوست 9-پ1 .

۶- چگالی متعادل در بتن سبک دانه (تخمینی از چگالی بتن پس از خشک شدن).

۷- ارائه ی نسبت‌های حجمی سبک دانه‌ها در مخلوط‌های بتن سبک به منظور تعیین مقدار λ، اگر در طراحی استفاده شده اند.

۸- الزامات مربوط به بتن با الیاف فولادی، چنان چه مطابق بند ۹-۲۲-۴-۵ برای مقاومت کششی مصرف شده باشند.

الزامات مربوط به مقاومت آتشپادی سازه.

مقاومت فشاری مورد نیاز بتن در مراحل تعیین شده در فرآیند ساخت، برای هر بخش از سازه مطابق آن چه مهندس طراح منظور نموده است.

مقاومت فشاری مورد نیاز در مراحل مختلف ساخت برای هر بخش از سازه که توسط مهندس طراح سازه مشخص نشده باشد، باید برای تایید و بازنگری ارائه شود.

محدودیت‌های مربوط به دوام بتن برای شرایطی که در بند ۹-۲۲-۴-۶-۱-الف(۵) تعیین شده اند، باید تامین شوند.

برای بتن هایی که در معرض سولفات قرار می‌گیرند، گزینه‌های دیگری از ترکیب مواد، به جز آن چه در بند ۹-۲۲-۴-۶-۱ الف (۵) آورده شده نیز مجاز خواهند بود؛ مشروط بر آن که آزمایشهای مقاومت در برابر سولفات، ضوابط بند ۹-پ۱-۴ را برآورده نمایند.

مقدار الیاف فولادی مصرف شده در بتن، موضوع بند ۹-۲۲-۴-۵ نباید از ۶۰ کیلو گرم در متر مکعب کمتر باشد.

الزامات بندهای (۱) و (۲) زیر باید در طرح مخلوط بتن هایی که در زمان بهره برداری در معرض رطوبت قرار می‌گیرند، رعایت شوند.

۱- سنگ دانه‌ها فاقد واکنش قلیایی- سیلیسی بوده، و یا تمهیدات لازم برای مقابله با این واکنش پیش بینی شده باشند.

۲- سنگ دانه‌ها فاقد واکنش قلیایی-کربناتی بوده یا تمهیدات لازم برای مقابله با این واکنش پیش بینی شده باشند.

طرح مخلوط بتن باید چنان تعیین شود که بتن شرایط (۱) تا (۳) زیر را برآورده نماید.

1- جای دهی بدون جدا شدگی در داخل قالب و زوایای آن و اطراف میلگردها،

۲- شرایط محیطی مشخص شده در زبر بندهای (الف) و (ب) در بند ۹-۲۲-۴-۶-۱ ،

۳- انطباق بر رده ی مورد نظر، به کمک آزمایش مقاومت نمونه‌های عمل آوری شده استاندارد

طرح مخلوط بتن باید مطابق روش طرح مخلوط ملی یا روش دیگری که توسط آزمایشگاه دارای صلاحیت ارائه شده باشد، انجام گردد. استفاده از هر روش در صورت برآورده نمودن خواسته‌های مندرج در مشخصات فنی پروژه، و رعایت رابطه ی حجم مطلق قابل قبول می‌باشد. از نتایج آزمایش مقاومت که برای مستند سازی طرح مخلوط به کار می‌روند، نباید بیش از دو سال گذشته باشد.

مصالح بتن که برای طرح مخلوط به کار برده می‌شوند، باید از همان موادی باشند که در پروژه ی مورد نظر به کار برده خواهند شد.

در مواردی که در بخشهای مختلف سازه، از انواع و رده‌های مختلف بتن استفاده می‌شود، برای هر یک از آن‌ها باید طرح مخلوط جداگانه مطابق الزامات اجرایی این بند باشد.

مستند سازی مشخصات مخلوط بتن قبل از استفاده از بتن و یا قبل از هر گونه تغییر در آن باید به تایید مهندس ناظر برسد. این مستندات باید در بر دارنده ی شواهد کافی در مورد انطباق آن‌ها با الزامات طرح و نیز مبتنی بر نتایج آزمایش‌های کارگاهی یا آزمایشگاهی باشند. شرایط آزمایشهای کارگاهی باید نظیر شرایط مورد انتظار در پروژه باشند.

در مواردی که داده‌های آزمایشی کارگاهی یا آزمایشگاهی موجود نبوده و f' _c کوچکتر از ۲۵ مگاپاسکال باشد، طرح مخلوط بتن می‌تواند بر اساس اطلاعات یا تجارب دیگری که مورد تایید مهندس ناظر باشند، انجام شود. در مواردی که f' _c مساوی یا بزرگتر از ۲۵ مگاپاسکال است، داده‌های آزمایشی برای مستند سازی طرح مخلوط الزامی هستند.

در مواردی که حین عملیات ساخت، نتایجی به دست آورده شوند که به صورت مستمر بیش از معیار پذیرش آزمایش نمونه‌های استاندارد باشند، تغییر مخلوط بتن برای کاهش مقاومت متوسط آن به تشخیص و تایید مهندس ناظر مجاز خواهد بود؛ مشروط بر آن که محدودیت نسبت آب به سیمان رعایت شود. بدین منظور لازم است شواهد قابل قبول مبتنی بر انطباق مخلوط تغییر یافته با الزامات مدارک ساخت به مهندس ناظر ارائه شوند.