بخش 9.22.11.4

در مواردی که نتایج آزمایش مقاومت هر یک از نمونه ها، ضابطه ی بند ۹-۲۲-۱۱-۳-ب (۲) را تامین نکنند، یا چنان چه آزمایش نمونه‌های عمل آمده در کارگاه نقایصی در حفاظت و عمل آوری بتن نشان دهد، باید اقداماتی انجام شوند تا نسبت به کافی بودن مقاومت سازه اطمینان حاصل گردد.

چنان چه احتمال بتن کم مقاومت تایید شود، و محاسبات سازه کاهش قابل ملاحظه‌ای را در مقاومت سازه نشان دهند، آزمایش مغزه گیری از ناحیه ی مورد نظر را مطابق استاندارد ملی شماره ۱۲۳۰۶ ، می‌توان به اجرا گذاشت. در چنین مواردی از ناحیه هر آزمایش مقاومت که کمتر از f' _c به مقدار تعیین شده برای پذیرش باشد، سه عدد مغزه باید گرفته شوند.

مغزه‌های گرفته شده باید در شرایط مرطوب در کیسه‌ها یا ظروف عایق رطوبت نگه داری و به آزمایشگاه منتقل شوند و بر طبق استاندارد 3-1608 یا ۶۰۴۸ آزمایش گردند. مغزه‌ها باید بین ۵ روز پس از نگه داری در آب تا ۷ روز پس از مغزه گیری آزمایش شوند؛ مگر آن که روش دیگری توسط مهندس ناظر اجازه داده شده باشد.

بتن ناحیه‌ای که از آن مغزه گیری شده، هنگامی قابل قبول تلقی می‌شود که شرایط (۱) و (۲) زیر تامین شده باشند:

1- میانگین مقاومت سه مغزه حداقل 0.85 f' _c باشد.

2- مقاومت هیچ یک از مغزه‌ها از 0.75f' _c کمتر نباشد.

آزمایش مغزه‌های اضافی از مناطقی که نتایج آزمایش مغزه ی آن‌ها از آشفتگی برخوردار هستند، مجاز می‌باشد.

در مواردی که ضوابط ارزیابی مقاومت سازی بر اساس نتایج آزمایش مقاومت مغزه‌ها برآورده نگردند و کفایت مقاومت سازه در ابهام باقی بماند، مهندس ناظر با مقام قانونی مسئول می‌تواند برای آن بخش تایید نشده ی سازه، دستور ارزیابی مطابق فصل ۹-۲۳ ، و یا هر دستور مقتضی دیگر را صادر نماید.