مقاومت یک نمونه آزمایش بتن، میانگین مقاومت حداقل دو آزمونه ی استوانه‌ای به ابعاد 300 × 150 میلی متر، یا میانگین حداقل ۳ آزمونه ی استوانه‌ای به ابعاد ۲۰۰ × 100 میلی متر است که از یک مخلوط بتن برداشته شده و در سن ۲۸ روز، یا در سن مشخص شده برای f' _c آزمایش شده باشند.

آزمایشگاه مسئول انجام آزمایش ها، باید دارای صلاحیت تائید شده از طرف وزارت راه و شهرسازی باشد.

مسئولین آزمایشگاه باید آزمایش‌های بتن تازه را در کارگاه انجام دهند، آزمونه‌ها را برای عمل آوری استاندارد آماده نمایند، در صورت لزوم آزمونه هایی برای عمل آوری در کارگاه تهیه نمایند، و دمای بتن تازه را همراه با آماده سازی آن‌ها یادداشت کنند.

کلیه ی گزارش‌های آزمایش پذیرش بتن باید برای مهندس ناظر، کارفرما، مقام قانونی مسئول و در صورت لزوم برای تولید کننده ی بتن ارسال شوند.

مسئولین آزمایشگاه محلی و مسئولین آزمایشگاه مرکزی که آزمایش‌ها را انجام میدهند، باید دارای صلاحیت کافی باشند.

آزمونه‌های تهیه شده برای آزمایش پذیرش باید الزامات (۱) و (۲) زیر را تامین نمایند:

1- نمونه گیری از بتن باید مطابق استاندارد ملی شماره ی ۱-۳۲۰۱ باشد.

۲- ساخت و عمل آوری آزمونه‌های بتنی در کارگاه باید مطابق استاندارد ملی شماره ی ۳۲۰۵ یا 2-1608 ، و آزمایش آن‌ها مطابق استاندارد 3-1608 یا ۶۰۴۸ باشند.

مقاومت فشاری بتن هنگامی قابل قبول است که شرایط (۱) و (۲) زیر برقرار باشند:

1- میانگین مقاومت هر سه نمونه ی متوالی برابر یا بیشتر از f' _c باشد.

2- مقاومت هیچ یک از نمونه‌ها کم تر از 0.9 f' _c نباشد.

در مواردی که تنها شرط زیر بند (۱) از بند "ب" بالا برآورده نشود، می‌توان بتن را از نظر سازه‌ای پذیرفت؛ ولی چنان چه شرط زیر بند (۲) از بند "ب" بالا بر آورده نشود، باید اقداماتی به عمل آیند تا میانگین نتایج مقاومت در آزمایش‌های بعدی افزایش یابد.

در مواردی که شرط زیر بند (۲) از بند "ب" بالا برآورده نشود، باید الزامات بررسی نتایج بتن کم مقاومت، موضوع بند ۹-۲۲-۱۱-۴ ، به اجرا گذاشته شوند.

در مواردی که از آزمونه‌های مکعبی به ابعاد ۱۵۰ یا ۱۰۰ میلی متر برای تعیین مقاومت فشاری استفاده می‌شود، می‌توان طبق ضوابط ارایه شده در آئین نامه (آبا) این نتایج را به نتایج استوانه‌ای تبدیل نمود.

در مواردی که نتایج آزمایش مقاومت هر یک از نمونه ها، ضابطه ی بند ۹-۲۲-۱۱-۳-ب (۲) را تامین نکنند، یا چنان چه آزمایش نمونه‌های عمل آمده در کارگاه نقایصی در حفاظت و عمل آوری بتن نشان دهد، باید اقداماتی انجام شوند تا نسبت به کافی بودن مقاومت سازه اطمینان حاصل گردد.

چنان چه احتمال بتن کم مقاومت تایید شود، و محاسبات سازه کاهش قابل ملاحظه‌ای را در مقاومت سازه نشان دهند، آزمایش مغزه گیری از ناحیه ی مورد نظر را مطابق استاندارد ملی شماره ۱۲۳۰۶ ، می‌توان به اجرا گذاشت. در چنین مواردی از ناحیه هر آزمایش مقاومت که کمتر از f' _c به مقدار تعیین شده برای پذیرش باشد، سه عدد مغزه باید گرفته شوند.

مغزه‌های گرفته شده باید در شرایط مرطوب در کیسه‌ها یا ظروف عایق رطوبت نگه داری و به آزمایشگاه منتقل شوند و بر طبق استاندارد 3-1608 یا ۶۰۴۸ آزمایش گردند. مغزه‌ها باید بین ۵ روز پس از نگه داری در آب تا ۷ روز پس از مغزه گیری آزمایش شوند؛ مگر آن که روش دیگری توسط مهندس ناظر اجازه داده شده باشد.

بتن ناحیه‌ای که از آن مغزه گیری شده، هنگامی قابل قبول تلقی می‌شود که شرایط (۱) و (۲) زیر تامین شده باشند:

1- میانگین مقاومت سه مغزه حداقل 0.85 f' _c باشد.

2- مقاومت هیچ یک از مغزه‌ها از 0.75f' _c کمتر نباشد.

آزمایش مغزه‌های اضافی از مناطقی که نتایج آزمایش مغزه ی آن‌ها از آشفتگی برخوردار هستند، مجاز می‌باشد.

در مواردی که ضوابط ارزیابی مقاومت سازی بر اساس نتایج آزمایش مقاومت مغزه‌ها برآورده نگردند و کفایت مقاومت سازه در ابهام باقی بماند، مهندس ناظر با مقام قانونی مسئول می‌تواند برای آن بخش تایید نشده ی سازه، دستور ارزیابی مطابق فصل ۹-۲۳ ، و یا هر دستور مقتضی دیگر را صادر نماید.