استفاده از وصله‌های جوشی عمدتاً برای میلگردهای با قطر ۲۰ میلی متر و بیشتر توصیه می‌شود.

در وصله‌های جوشی برای میلگردهای با قطر زیاد، استفاده از اتصال سر به سر مستقیم با جوش نفوذی ارجحیت دارد.

جوش میلگردها در وصله‌های جوشی باید الزامات مبحث دهم مقررات ملی ساختمان را تامین نماید.

در وصله‌های مکانیکی انتقال نیرو از طریق غلاف اتکایی، کوپلر، غلاف کوپل کننده و غیره انجام می‌گیرد.

برای تامین پوشش بتنی کافی روی میلگرد، اثر افزایش ابعاد میلگرد ناشی از وصله ی مکانیکی باید در نظر گرفته شود.

وصله ی مکانیکی یا جوشی باید قادر به انتقال تنشی حداقل برابر با 1/25 برابر تنش تسلیم میلگرد در کشش و یا فشار باشد.

یک در میان بودن میلگردهای با وصله ی مکانیکی یا جوشی در هر مقطع از عضو، به جز در اعضای کششی بند ۹-۲۱-۴-۷-۸ الزامی نیست.

در اعضای کششی نظیر عضو کششی قوس ها، عضو کششی که بار را به تکیه گاهی در تراز بالاتر منتقل می‌کند، و عضو کششی خرپاها، وصله ی جوشی یا مکانیکی در میلگردهای مجاور باید با فاصله ی ۷۵۰ میلی متر در امتداد وصله انجام شود. در نظر گرفتن این ضابطه در اعضای کششی نظیر دیوار مخازن دایروی، که تعداد زیادی میلگرد کششی به صورت یک در میان و با فاصله ی زیادی از هم وصله شده اند، الزامی نیست.