وصله ی میلگردها به یکی از طرق زیر مجاز است:

استفاده از وصله ی پوششی در موارد زیر مجاز است:

برای وصله ی پوششی تماسی، حداقل فاصله ی آزاد بین وصله‌های تماسی و میلگردها یا وصله‌های مجاور باید مطابق بند ۹-۲۱-۲-۱-۱ باشد.

برای وصله ی پوششی غیر تماسی در اعضای خمشی، فاصله ی عرضی مرکز به مرکز میلگردهای وصله شده نباید از یک پنجم طول وصله و ۱۵۰ میلی متر تجاوز نماید.

کاهش طول گیرایی برای در نظر گرفتن اثر آرماتور اضافی مطابق بند 9-21-3-9 ، در محاسبه ی طول وصله‌ها مجاز نیست.

وصله ی گروه میلگردها مطابق بند ۹-۲۱-۵ انجام می‌شود.

طول وصله ی پوششی میلگردهای آجدار و سیم‌های آجدار در کشش، l _st ، در حالت کلی باید برابر با 1.3l _d باشد (وصله ی نوع B). تنها در صورت تامین دو شرط زیر، می‌توان طول وصله ی پوششی را به 1.0l _d کاهش داد (وصله ی نوع A).

در مواردی که وصله ی پوششی برای میلگردهای با قطرهای متفاوت انجام می‌شود، را نباید از هیچ یک از مقادیر زیر کمتر باشد.

طول وصله ی پوششی شبکه ی سیمی آجدار جوش شده در کشت با سیم‌های متعامد در طول وصله، l _st ، نباید از 1.3l _d و ۲۰۰ میلی متر کمتر باشد؛ که در آن l _d بر اساس بند 9-21-3-6-1- الف تعیین می‌شود. در ضمن شرایط زیر نیز باید تامین شوند.

در صورت عدم تامین شرط بند ۹-۲۱-۴-۳-۱ الف ، طول وصله باید بر اساس بند 9-21-4-2 محاسبه شود.

در صورت عدم تامین شرط بند ۹-۲۱-۴-۳-۱-ب ، طول وصله باید بر اساس بند 9-21-4-4 محاسبه شود.

در آرماتور سیمی آجدار جوش شده با اندود روی (گالوانیزه)، طول وصله باید بر اساس بند ۹-۲۱-۴-۴ محاسبه شود.

طول وصله ی پوششی شبکه ی سیمی ساده ی جوش شده در کشش با سیم‌های متعامد در طول وصله، l _st ، که به صورت فاصله ی بین بیرونی ترین سیم عمود بر امتداد وصله در دو شبکه ی وصله شده تعریف می‌شود، نباید از هیچ یک از مقادیر زیر کمتر باشد.

برای مواردی که نسبت سطح مقطع سیم تامین شده به سیم مورد نیاز در طول وصله بیش از ۲ است. طول وصله، l _st ، که فاصله بین بیرونی ترین سیم عمود بر امتداد وصله در دو شبکه وصله شده تعریف می‌شود، نباید از هیچ یک از مقادیر زیر کمتر باشد.

طول وصله ی پوششی میلگردهای آجدار در فشار، l _sc ، برای میلگردهای با قطر کوچکتر یا مساوی ۳۴ میلی متر به صورت زیر محاسبه می‌شود.

برای وصله ی پوششی میلگردهای با قطرهای متفاوت در فشار، طول وصله ی پوششی نباید از هیچ یک از مقادیر زیر کمتر باشد.

برای میلگردهای که فقط تحت فشار قرار دارند، انتقال فشار به صورت اتکایی بین دو میلگرد، در انتهای برش داده شده عمود بر امتداد میلگردها، مجاز است. دو میلگرد وصله شده باید به روش مناسبی نظیر استفاده از طوقه ی گوه دار، به صورت هم محور نگه داشته شده باشند.

استفاده از وصله اتکایی تنها در اعضایی مجاز است که دارای خاموت بسته، تنگ، دور پیچ یا دورگیر هستند.

انتهای میلگردها باید در سطحی صاف عمود بر امتداد میلگرد با انحراف حداکثر 1/5 درجه بوده، و دو میلگرد باید به صورتی متصل شوند که اختلاف امتداد دو میلگرد از ۳ درجه بیشتر نباشد.

استفاده از وصله‌های جوشی عمدتاً برای میلگردهای با قطر ۲۰ میلی متر و بیشتر توصیه می‌شود.

در وصله‌های جوشی برای میلگردهای با قطر زیاد، استفاده از اتصال سر به سر مستقیم با جوش نفوذی ارجحیت دارد.

جوش میلگردها در وصله‌های جوشی باید الزامات مبحث دهم مقررات ملی ساختمان را تامین نماید.

در وصله‌های مکانیکی انتقال نیرو از طریق غلاف اتکایی، کوپلر، غلاف کوپل کننده و غیره انجام می‌گیرد.

برای تامین پوشش بتنی کافی روی میلگرد، اثر افزایش ابعاد میلگرد ناشی از وصله ی مکانیکی باید در نظر گرفته شود.

وصله ی مکانیکی یا جوشی باید قادر به انتقال تنشی حداقل برابر با 1/25 برابر تنش تسلیم میلگرد در کشش و یا فشار باشد.

یک در میان بودن میلگردهای با وصله ی مکانیکی یا جوشی در هر مقطع از عضو، به جز در اعضای کششی بند ۹-۲۱-۴-۷-۸ الزامی نیست.

در اعضای کششی نظیر عضو کششی قوس ها، عضو کششی که بار را به تکیه گاهی در تراز بالاتر منتقل می‌کند، و عضو کششی خرپاها، وصله ی جوشی یا مکانیکی در میلگردهای مجاور باید با فاصله ی ۷۵۰ میلی متر در امتداد وصله انجام شود. در نظر گرفتن این ضابطه در اعضای کششی نظیر دیوار مخازن دایروی، که تعداد زیادی میلگرد کششی به صورت یک در میان و با فاصله ی زیادی از هم وصله شده اند، الزامی نیست.