در سازه‌های با شکل پذیری متوسط و زیاد، سر شمع ها، ستون پایه ها، و پی‌های صندوقهای باید به وسیله ی کلافهای لرزه‌ای و در جهات متعامد به یک دیگر متصل شوند؛ مگر آن که بتوان ثابت نمود که از روش‌های دیگر شرایط تکیه گاهی مشابهی برای آن‌ها تامین شده اند.

در خاکهای متوسط و نرم (زمین نوع IV بر اساس مبحث ششم مقررات ملی ساختمان )، شالوده‌های منفرد گسترده باید به وسیله ی کلاف‌های لرزه‌ای به یک دیگر متصل شوند.

در مواردی که به کلافهای لرزه‌ای در شالوده نیاز است، مقاومت کششی و فشاری آن‌ها باید برابر با حداقل 0.10S _DS برابر بزرگترین نیروی محوری ضریب دار ستون و یا سر شمع تحت بارهای مرده و زنده باشند؛ مگر آن که محدودیت حرکت جانبی از یکی از روشهای زیر تامین شده باشد. S _Ds پارامتر شتاب پاسخ طیفی در تناوب‌های کوتاه متناظر با ۵ درصد استهلاک است که بر اساس مبحث ششم مقررات ملی ساختمان تعیین می‌شود.

در سازه‌های با شکل پذیری متوسط و زیاد، تیرهای در تراز پی را می‌توان کلاف لرزه‌ای محسوب نمود؛ به شرط آن که دارای آرماتورهای طولی پیوسته با طول‌های گیرایی کافی در داخل ستون و یا بعد از آن بوده و یا آرماتورهای طولی آن‌ها در سر شمع یا شالوده مهار شده باشند، و شرایط زیر را نیز تامین نمایند: