بخش 9.20.7.4
🤖 حاشیهنویسی هوش مصنوعی
اجزای مرزی در دیوارهای سازهای با شکلپذیری زیاد (بخش ۴‑۷‑۲۰‑۹)
الزامات و جزئیات اجرایی اجزای مرزی ویژه در دیوارهای بتنآرمه شکلپذیر؛ زمان نیاز، اندازهگذاری و آرماتورگذاری آنها.
۴-۷-۲۰-۹ اجزای مرزی در دیوارهای سازهای با شکل پذیری زیاد (ویژه)
۱-۴-۷-۲۰-۹
نیاز به اجزای مرزی ویژه در لبه ی دیوارها بر اساس یکی از ضوابط بندهای 9-20-7-4-2 یا 9-20-7-4-3 تعیین میشود. علاوه بر آن، ضوابط بندهای ۹-۲۰-۷-۴-۴ و 9-20-7-4-5 نیز باید رعایت گردند.
۲-۴-۷-۲۰-۹
در دیوارها یا دیوار پایه هایی که در آنها بوده و از شالوده ی سازه تا بالای آن به صورت پیوسته ادامه داشته و در آنها طراحی تنها برای یک مقطع بحرانی در خمش و بار محوری انجام شده باشد، باید ضوابط (الف) و (ب) این بند رعایت گردند :
در مواردی که رابطه ی زیر برقرار باشد، نواحی فشاری دیوار باید با اجزای مرزی ویژه تقویت شوند.
در مواردی که بر اساس ضابطه ی (الف) به اجزای مرزی ویژه نیاز باشد، آرماتورهای عرضی ویژه در اجزای مرزی باید، به جز در مواردی که در بند ۹-۲۰-۷-۴-۴(خ) اجازه داده شده اند، در امتداد قائم در بالا و پایین مقطع بحرانی، حداقل به اندازه ی بزرگ ترین دو مقدار l w و ، ادامه یابند. علاوه بر آن یا باید بوده و یا صادق باشد. مقدار از رابطه ی زیر محاسبه میشود:
۳-۴-۷-۲۰-۹
برای طراحی اجزای مرزی ویژه، میتوان به جای استفاده از ضوابط بند 9-20-7-4-2، از ضوابط این بند استفاده نمود.
در مواردی که تش فشاری بتن در دورترین تار فشاری مقطع دیوار تحت اثر ترکیب بارهای ضریبدار، شامل اثر زلزله، از 0.2 f ' c بیشتر باشد، باید اجزای مرزی ویژه پیش بینی شوند. این اجزا را میتوان از مقطعی در امتداد ارتفاع دیوار، که تنش فشاری بتن در آن از 0.15 f ' c کمتر باشد، قطع کرد. تنش فشاری بتن با فرض توزیع خطی تنش در مقطع دیوار و بر اساس مشخصات مقطع کل محاسبه میشود. در دیوارهای با مقطع U و T، باید عرض موثر بال بر اساس ضوابط بند 9-20-7-2-3 لحاظ شود.
۴-۴-۷-۲۰-۹
اگر بر اساس بندهای ۹-۲۰-۷-۴-۲ یا ۹-۲۰-۷-۴-۳ به اجزای مرزی ویژه نیاز باشد، الزامات بندهای (الف) تا (ذ) زیر باید برآورده شوند:
جزء مرزی باید به صورت افقی تا فاصلهای برابر با بیشترین دو مقدار c -0.1 l w و از دورترین تار فشاری به سمت مرکز مقطع دیوار ادامه یابد. c فاصله ی محور خنثی از دور ترین تار فشاری است که تحت اثر بار محوری ضریب دار به همراه مقاومت خمشی اسمی، که متناظر با تغییر مکان جانبی طرح، δ u ، به دست آورده شده است.
عرض ناحیه ی فشاری ناشی از خمش، b، در طول افقی، که مطابق بند (الف) به دست آورده شده است و شامل بال دیوار در صورت وجود نیز میشود، نباید از کمتر باشد.
در دیوارها یا دیوار پایه هایی که بوده و به صورت پیوسته از روی شالوده تا بالای دیوار ادامه دارند، و به گونهای طراحی شده اند که دارای تنها یک مقطع بحرانی برای خمش و بارهای محوری بوده و در آنها است، عرض ناحیه ی فشاری ناشی از خمش، b، در طولی که مطابق بند (الف) محاسبه شده است، باید برابر یا بزرگ تر از ۳۰۰ میلی متر باشد.
در دیوارهای با مقطع T, U و L، جزء مرزی باید عرض موثر بال در فشار را شامل شده و تا حداقل ۳۰۰ میلی متر درون جان ادامه داشته باشد.
آرماتورهای عرضی جزء مرزی باید ضوابط مندرج در بند ۹-۲۰-۶-۳-۳-۲(الف) تا (ث) و نیز بند ۹-۲۰-۶-۳-۳-۳ را تامین نمایند. فاصله ی آرماتورهای عرضی که بر اساس شرط (الف) بند 9-20-6-3-3-3 حساب شده است، باید برابر با یک سوم کم ترین بعد عضو مرزی باشد. حداکثر فاصله ی عمودی آرماتورهای عرضی در جزء مرزی باید مطابق جدول ۹-۲۰-۳ باشد.
جزئیات آرماتورهای عرضی باید به گونهای باشند که فاصله h x بین آرماتورهای طولی در امتداد محیط جزء مرزی، که دارای تکیه گاه جانبی هستند از کمترین در مقدار ۳۵۰ میلیمتر و دو سوم ضخامت جزء مرزی بیشتر نباشد. تکیه گاه جانبی از طریق قلاب لرزه گیر در انتهای یک تنگ عرضی و یا گوشه یک دورگیر تأمین میشود. طول هر ساق یک دورگیر نباید از دو برابر ضخامت جزء مرزی بیشتر بوده و طول پوششی دو دورگیر مجاور نباید از کوچکترین دو مقدار ۱۵۰ میلی متر و یا دو سوم ضخامت جزء مرزی کمتر باشد .
مقدار آرماتور عرضی مطابق زیر تعبین میشود:
در صورت استفاده از دور گیرهای با خطوط مستقیم، نسبت A sh /sb c باید برابر با بیش ترین از دو مقدار و یا باشد.
در صورت استفاده از دور پیچها و یا دورگیرهای دایروی، نسبت باید برابر با بیشترین از دو مقدار و یا باشد.
مقاومت مشخصه بتن در جزء مرزی در محدوده ضخامت دال نباید از ۷۰٪ مقاومت مشخصه f' c دیوار کمتر باشد.
آرماتورهای طولی دیوار در محدوده ی جان باید در فاصلهای مطابق بند ۹-۲۰-۷-۴-۲ (ب) در بالا و پایین مقطع بحرانی دارای تکیه گاه جانبی شامل گوشه ی یک دورگیر و یا یک سنجاقی با قلاب لرزهای در دو انتها باشند. فاصله ی قائم آرماتورهای عرضی از یک دیگر نباید از ۳۰۰ میلی متر بیشتر بوده، و قطر آنها باید مطابق بند ۹-۲۱-۶-۲-۲ تعیین شود.
در مواردی که مقطع بحرانی دیوار در تراز تحتانی آن واقع شده باشد، لازم است آرماتورهای عرضی اجزای مرزی آن مقطع بر اساس ضوابط بند ۹-۲۰-۷-۳-۴ ، به اندازه ی حداقل l d که برای بزرگ ترین میلگرد طولی عضو مرزی محاسبه شده است، در داخل تکیه گاه دیوار ادامه یابند. در صورتی که عضو مرزی ویژه باید بر روی پی، شالوده ی سراسری، و یا سر شمع ختم شود، آرماتورهای عرضی عضو مرزی ویژه به اندازه ی مقدار به دست آمده از بند ۹-۲۰-۹-۲-۳ و حداقل ۳۰۰ میلی متر، در داخل پی یا سر شمع ادامه یابند ( شکل 9-20-2 ). در پیها به جای l d میتوان از l dh با فرض 1.25 f y استفاده نمود.
آرماتورهای افقی در جان دیوار باید تا ۱۵۰ میلی متری انتهای دیوار ادامه یابند. این آرماتورها باید در هسته ی محصور شده ی اجزای مرزی با استفاده از قلابهای استاندارد و یا آرماتورهای سر دار، به گونهای مهار شوند که بتوانند تنش حد تسلیم، f y را تحمل نمایند. در صورتی که عضو مرزی محصور شده دارای طول کافی برای مهار آرماتورهای افقی دیوار بدون قلاب انتهایی باشد، و آرماتور افقی جان بزرگتر از آرماتور عرضی عضو مرزی موازی با آرماتور جان نباشد، میتوان از آرماتورهای افقی بدون قلاب استاندارد و یا غیر شر دار استفاده نمود.
۵-۴-۷-۲۰-۹
در مواردی که بر اساس بندهای ۹-۲۰-۷-۴-۲ یا ۹-۲۰-۷-۴-۳ به اجزای مرزی ویژه نیازی نباشد، ضوابط (الف) و (ب) باید رعایت شوند:
در مواردی که نسبت آرماتورهای طولی عضو مرزی دیوار از تجاوز نماید، آرماتورهای عرضی عضو مرزی، مطابق شکل 9-۲۰-۲ ، باید در طولی مطابق بند ۹-۲۰-۷-۴-۴ (الف) ضوابط بندهای ۹-۲۰-۶-۳-۳-۲ (الف) تا (ث) را تامین نمایند. فاصله ی قائم این آرماتورهای عرضی باید مطابق با جدول ۹-۲۰-۳ باشد.
جدولدر دیوارها، به جز در مواردی که V u در صفحه ی دیوار از کمتر است، آرماتورهای افقی که به لبههای انتهایی دیوارهای بدون اجزای مرزی ختم میشوند، باید دارای قلاب انتهایی استاندارد که آرماتورهای طولی لبه را در بر میگیرد، باشند. به جای قلاب انتهایی استاندارد فوق میتوان از آرماتورهای U شکل که با قطر و فاصله ی یکسان با آرماتورهای عرضی بوده و به آنها وصله شده اند، استفاده نمود.
تصویر
شکل ۹-۲۰-۲ الزامات اجزای مرزی در دیوارهای سازهای ویژه
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...