بخش 9.20.7
🤖 حاشیهنویسی هوش مصنوعی
۷-۲۰-۹ دیوارهای سازهای با شکلپذیری زیاد (ویژه)
ضوابط طراحی و جزئیات اجرایی دیوارهای بتنآرمه ویژه با شکلپذیری زیاد، اجزای مرزی، تیرهای همبند و دیوارپایه برای مقاومت لرزهای.
۷-۲۰-۹ دیوارهای سازهای با شکل پذیری زیاد (ویژه)
۱-۷-۲۰-۹
ضوابط این بند باید در طراحی دیوارهای سازهای با شکل پذیری زیاد، و یا اجزای آنها شامل تیرهای همبند، و قطعات قائم و افقی دیوارها ( شکل 9-20-1 ) و نیز دیوار پایهها (جرز دیوارها) که به عنوان قسمتی از سیستم مقاوم در برابر زلزله منظور میشوند، استفاده شوند. دیوار پایهها حالت خاصی از قطعات قائم دیواری هستند که ابعاد آنها (مطابق تعریف در فصل ۹-۲ ) به گونهای هستند که حداکثر برش در آنها از طریق تشکیل لولای خمیری در دو انتهای دیوار پایه تعیین میشود. رعایت بند ۹-۲۰-۷-۲ در همه ی دیوارها و دیوار پایهها با شکل پذیری زیاد الزامی است. در قطعات قائم دیوار، ضوابط طراحی بر اساس دو نسبت و مطابق (الف) تا (پ) این بند تعیین میشوند:

شکل ۹-۲۰-۱ دیوار سازهای با بازشو
۲-۷-۲۰-۹ محدودیتهای هندسی
۱-۲-۷-۲۰-۹
در دیوارهای سازهای محدودیتهای هندسی (الف) و (ب) زیر باید رعایت شوند:
- ضخامت دیوار نباید کمتر از ۱۵۰ میلی متر اختیار شود.
در دیوارهایی که در آنها اجزای مرزی مطابق بند ۹-۲۰-۷-۴ به کار گرفته میشوند، عرض عضو مرزی نباید کمتر از مقدار مشخص شده در بند ۹-۲۰-۷-۴-۴پ باشد.
۲-۲-۷-۲۰-۹
در دیوارهای سازهای باید تا حد امکان از ایجاد بازشوهای با ابعاد بزرگ خودداری کرد. در مواردی که ایجاد این بازشوها اجتناب ناپذیر باشد، باید موقعیت هندسی آنها را طوری در نظر گرفت که دیوار بتواند به صورت دیوارهای هم بسته عمل نماید. در غیر این صورت باید با کمک تحلیل دقیق و یا آزمایشهای مناسب، اثر وجود بازشو در عمل کرد دیوار بررسی شود.
۳-۲-۷-۲۰-۹
در طراحی برای خمش و بارهای محوری در دیوارهای با مقطع T, U و L شکل و سایر اشکال مشابه تشکیل شده از دیوارهای متقاطع، عرض مؤثر بال، اندازه گیری شده از بر جان در هر سمت که در محاسبات به کار برده میشود، نباید بیشتر از مقادیر (الف) و (ب) در نظر گرفته شود؛ مگر آن که با تحلیل دقیق تر بتوان مقدار آن را تعیین کرد.
نصف فاصله ی بین جان دیوار تا جان دیوار مجاور؛
یک چهارم ارتفاع کل دیوار در بالای مقطع مورد نظر آن.
۳-۷-۲۰-۹ آرماتورهای قائم و افقی
۱-۳-۷-۲۰-۹
در دیوارهای سازهای نسبت سطح مقطع آرماتور به کل مقطع دیوار در هیچ یک از دو امتداد قائم و افقی نباید کمتر از 0.0025 باشد؛ مگر آن که نیروی برشی طرح دیوار، V u ، از تجاوز نکند. در این حالت برای حداقل میلگرد مورد نیاز افقی در دیوار ، ρ t ، باید ضوابط بند ۹-۱۳-۶ رعایت شوند.
۲-۳-۷-۲۰-۹
فاصله ی مرکز تا مرکز میلگردها از یک دیگر در هر دو امتداد قائم و افقی نباید بیشتر از ۳۵۰ میلی متر اختیار شود. میلگردهایی که از آنها برای تامین V n استفاده میشود، باید به صورت ممتد بوده و در سطح صفحه ی برش توزیع شوند.
۳-۳-۷-۲۰-۹
در دیوارهایی که در آنها و یا باشد، به کارگیری دو شبکه ی میلگرد الزامی است.
۴-۳-۷-۲۰-۹
میلگردها در دیوارهای سازهای باید به گونهای وصله یا مهار شوند که مطابق بندهای ۹-۲۱-۳ و ۹-۲۱-۴ و موارد (الف) تا (پ) این بند، در آنها امکان ایجاد تنش کششی تسلیم، f y ، به وجود آید:
آرماتورهای طولی، به جز در قسمت فوقانی دیوار، باید تا طولی برابر با حداقل ۳۷۰۰ میلی متر بعد از محلی که دیگر از نظر خمشی مورد نیاز نیستند، ادامه داده شوند؛ ولی در هر حال نیازی نیست که بیشتر از l d از بالای طبقه ی فوقانی ادامه داشته باشند.
در محل هایی که در اثر تغییر مکانهای جانبی، احتمال تسلیم آرماتورهای طولی وجود دارد، طول مهاری آرماتورها باید 1/25 برابر طول مهاری محاسبه شده برای تسلیم در کشش در نظر گرفته شود.
در نواحی مرزی در مقاطع بحرانی دیوار که در آنها در اثر تغییر مکانهای جانبی احتمال جاری شدن آرماتورهای طولی وجود دارد، استفاده از وصلههای پوششی برای آرماتورهای طولی در طولی برابر با کمترین دو مقدار ۶۱۰۰ میلی متر و ارتفاع طبقه، h sx ، در بالای مقطع، و l d زیر مقطع مجاز نمی باشد. نیازی نیست طول h sx را بیشتر از ۶۱۰۰ میلیمتر در نظر گرفت. نواحی مرزی شامل قسمتهای ذکر شده در بند ۹-۲۰-۷-۴-۴(الف) ، و قسمتهایی به اندازه ی ضخامت دیوار از بر دیوار در هر کدام از دیوارهای متفاطع در هر جهت میباشند.
در آرماتورها، وصله های مکانیکی باید مطابق بند ۹-۲۰-۶-۲-۲-۶ و ۹-۲۰-۶-۲-۲-۷، و وصلههای جوشی مطابق بند ۹-۲۰-۶-۲-۲-۸ در نظر گرفته شوند.
۵-۳-۷-۲۰-۹
دیوارها یا دیوار پایه هایی که در آنها نسبت بوده و از پایین سازه تا بالای دیوار به طور موثر ادامه دارند، و به گونهای طراحی شده اند که در آنها یک مقطع بحرانی برای خمش و بارهای محوری موجود باشد، باید دارای آرماتورهای طولی در دو انتهای قطعه ی قائم دیوار بوده و شرایط (الف) تا (ت) در آنها رعایت شوند:
درصد حداقل آرماتورهای طولی در ناحیهای در هر انتهای دیوار به طول 0.15l w و عرضی برابر با ضخامت دیوار، برابر میباشد.
آرماتورهای طولی مورد نیاز بر اساس بند (الف) باید به اندازه ی حداقل l w و یا در بالا و پایین مقطع بحرانی دیوار ادامه داشته باشند.
نباید بیشتر از ۵۰٪ آرماتورهای مورد نیاز در بند (الف) در یک مقطع قطع شوند.
۶-۳-۷-۲۰-۹
آرماتورهای تیرهای همبند باید دارای طول گیرایی و یا وصله مطابق بندهای ۹-۲۱-۳ و ۹-۲۱-۴ برای توسعه ی f y ، و بندهای (الف) و (ب) باشند :
اگر آرماتورهای تیرهای همبند بر اساس بند ۹-۲۰-۶-۲-۲-۱ باشند، طول گیرایی آرماتور 1/25 برابر طولی است که بر اساس تنش f y در کشش محاسبه میشود.
اگر آرماتورهای تیرهای همبند بر اساس بند ۹-۲۰-۷-۵-۴ باشند، طول گیرایی آرماتورهای قطری 1/25 برابر طولی است که بر مبنای تنش f y در کشش محاسبه میشود.
۴-۷-۲۰-۹ اجزای مرزی در دیوارهای سازهای با شکل پذیری زیاد (ویژه)
۱-۴-۷-۲۰-۹
نیاز به اجزای مرزی ویژه در لبه ی دیوارها بر اساس یکی از ضوابط بندهای 9-20-7-4-2 یا 9-20-7-4-3 تعیین میشود. علاوه بر آن، ضوابط بندهای ۹-۲۰-۷-۴-۴ و 9-20-7-4-5 نیز باید رعایت گردند.
۲-۴-۷-۲۰-۹
در دیوارها یا دیوار پایه هایی که در آنها بوده و از شالوده ی سازه تا بالای آن به صورت پیوسته ادامه داشته و در آنها طراحی تنها برای یک مقطع بحرانی در خمش و بار محوری انجام شده باشد، باید ضوابط (الف) و (ب) این بند رعایت گردند :
در مواردی که رابطه ی زیر برقرار باشد، نواحی فشاری دیوار باید با اجزای مرزی ویژه تقویت شوند.
در مواردی که بر اساس ضابطه ی (الف) به اجزای مرزی ویژه نیاز باشد، آرماتورهای عرضی ویژه در اجزای مرزی باید، به جز در مواردی که در بند ۹-۲۰-۷-۴-۴(خ) اجازه داده شده اند، در امتداد قائم در بالا و پایین مقطع بحرانی، حداقل به اندازه ی بزرگ ترین دو مقدار l w و ، ادامه یابند. علاوه بر آن یا باید بوده و یا صادق باشد. مقدار از رابطه ی زیر محاسبه میشود:
۳-۴-۷-۲۰-۹
برای طراحی اجزای مرزی ویژه، میتوان به جای استفاده از ضوابط بند 9-20-7-4-2، از ضوابط این بند استفاده نمود.
در مواردی که تش فشاری بتن در دورترین تار فشاری مقطع دیوار تحت اثر ترکیب بارهای ضریبدار، شامل اثر زلزله، از 0.2 f ' c بیشتر باشد، باید اجزای مرزی ویژه پیش بینی شوند. این اجزا را میتوان از مقطعی در امتداد ارتفاع دیوار، که تنش فشاری بتن در آن از 0.15 f ' c کمتر باشد، قطع کرد. تنش فشاری بتن با فرض توزیع خطی تنش در مقطع دیوار و بر اساس مشخصات مقطع کل محاسبه میشود. در دیوارهای با مقطع U و T، باید عرض موثر بال بر اساس ضوابط بند 9-20-7-2-3 لحاظ شود.
۴-۴-۷-۲۰-۹
اگر بر اساس بندهای ۹-۲۰-۷-۴-۲ یا ۹-۲۰-۷-۴-۳ به اجزای مرزی ویژه نیاز باشد، الزامات بندهای (الف) تا (ذ) زیر باید برآورده شوند:
جزء مرزی باید به صورت افقی تا فاصلهای برابر با بیشترین دو مقدار c -0.1 l w و از دورترین تار فشاری به سمت مرکز مقطع دیوار ادامه یابد. c فاصله ی محور خنثی از دور ترین تار فشاری است که تحت اثر بار محوری ضریب دار به همراه مقاومت خمشی اسمی، که متناظر با تغییر مکان جانبی طرح، δ u ، به دست آورده شده است.
عرض ناحیه ی فشاری ناشی از خمش، b، در طول افقی، که مطابق بند (الف) به دست آورده شده است و شامل بال دیوار در صورت وجود نیز میشود، نباید از کمتر باشد.
در دیوارها یا دیوار پایه هایی که بوده و به صورت پیوسته از روی شالوده تا بالای دیوار ادامه دارند، و به گونهای طراحی شده اند که دارای تنها یک مقطع بحرانی برای خمش و بارهای محوری بوده و در آنها است، عرض ناحیه ی فشاری ناشی از خمش، b، در طولی که مطابق بند (الف) محاسبه شده است، باید برابر یا بزرگ تر از ۳۰۰ میلی متر باشد.
در دیوارهای با مقطع T, U و L، جزء مرزی باید عرض موثر بال در فشار را شامل شده و تا حداقل ۳۰۰ میلی متر درون جان ادامه داشته باشد.
آرماتورهای عرضی جزء مرزی باید ضوابط مندرج در بند ۹-۲۰-۶-۳-۳-۲(الف) تا (ث) و نیز بند ۹-۲۰-۶-۳-۳-۳ را تامین نمایند. فاصله ی آرماتورهای عرضی که بر اساس شرط (الف) بند 9-20-6-3-3-3 حساب شده است، باید برابر با یک سوم کم ترین بعد عضو مرزی باشد. حداکثر فاصله ی عمودی آرماتورهای عرضی در جزء مرزی باید مطابق جدول ۹-۲۰-۳ باشد.
جزئیات آرماتورهای عرضی باید به گونهای باشند که فاصله h x بین آرماتورهای طولی در امتداد محیط جزء مرزی، که دارای تکیه گاه جانبی هستند از کمترین در مقدار ۳۵۰ میلیمتر و دو سوم ضخامت جزء مرزی بیشتر نباشد. تکیه گاه جانبی از طریق قلاب لرزه گیر در انتهای یک تنگ عرضی و یا گوشه یک دورگیر تأمین میشود. طول هر ساق یک دورگیر نباید از دو برابر ضخامت جزء مرزی بیشتر بوده و طول پوششی دو دورگیر مجاور نباید از کوچکترین دو مقدار ۱۵۰ میلی متر و یا دو سوم ضخامت جزء مرزی کمتر باشد .
مقدار آرماتور عرضی مطابق زیر تعبین میشود:
در صورت استفاده از دور گیرهای با خطوط مستقیم، نسبت A sh /sb c باید برابر با بیش ترین از دو مقدار و یا باشد.
در صورت استفاده از دور پیچها و یا دورگیرهای دایروی، نسبت باید برابر با بیشترین از دو مقدار و یا باشد.
مقاومت مشخصه بتن در جزء مرزی در محدوده ضخامت دال نباید از ۷۰٪ مقاومت مشخصه f' c دیوار کمتر باشد.
آرماتورهای طولی دیوار در محدوده ی جان باید در فاصلهای مطابق بند ۹-۲۰-۷-۴-۲ (ب) در بالا و پایین مقطع بحرانی دارای تکیه گاه جانبی شامل گوشه ی یک دورگیر و یا یک سنجاقی با قلاب لرزهای در دو انتها باشند. فاصله ی قائم آرماتورهای عرضی از یک دیگر نباید از ۳۰۰ میلی متر بیشتر بوده، و قطر آنها باید مطابق بند ۹-۲۱-۶-۲-۲ تعیین شود.
در مواردی که مقطع بحرانی دیوار در تراز تحتانی آن واقع شده باشد، لازم است آرماتورهای عرضی اجزای مرزی آن مقطع بر اساس ضوابط بند ۹-۲۰-۷-۳-۴ ، به اندازه ی حداقل l d که برای بزرگ ترین میلگرد طولی عضو مرزی محاسبه شده است، در داخل تکیه گاه دیوار ادامه یابند. در صورتی که عضو مرزی ویژه باید بر روی پی، شالوده ی سراسری، و یا سر شمع ختم شود، آرماتورهای عرضی عضو مرزی ویژه به اندازه ی مقدار به دست آمده از بند ۹-۲۰-۹-۲-۳ و حداقل ۳۰۰ میلی متر، در داخل پی یا سر شمع ادامه یابند ( شکل 9-20-2 ). در پیها به جای l d میتوان از l dh با فرض 1.25 f y استفاده نمود.
آرماتورهای افقی در جان دیوار باید تا ۱۵۰ میلی متری انتهای دیوار ادامه یابند. این آرماتورها باید در هسته ی محصور شده ی اجزای مرزی با استفاده از قلابهای استاندارد و یا آرماتورهای سر دار، به گونهای مهار شوند که بتوانند تنش حد تسلیم، f y را تحمل نمایند. در صورتی که عضو مرزی محصور شده دارای طول کافی برای مهار آرماتورهای افقی دیوار بدون قلاب انتهایی باشد، و آرماتور افقی جان بزرگتر از آرماتور عرضی عضو مرزی موازی با آرماتور جان نباشد، میتوان از آرماتورهای افقی بدون قلاب استاندارد و یا غیر شر دار استفاده نمود.
۵-۴-۷-۲۰-۹
در مواردی که بر اساس بندهای ۹-۲۰-۷-۴-۲ یا ۹-۲۰-۷-۴-۳ به اجزای مرزی ویژه نیازی نباشد، ضوابط (الف) و (ب) باید رعایت شوند:
در مواردی که نسبت آرماتورهای طولی عضو مرزی دیوار از تجاوز نماید، آرماتورهای عرضی عضو مرزی، مطابق شکل 9-۲۰-۲ ، باید در طولی مطابق بند ۹-۲۰-۷-۴-۴ (الف) ضوابط بندهای ۹-۲۰-۶-۳-۳-۲ (الف) تا (ث) را تامین نمایند. فاصله ی قائم این آرماتورهای عرضی باید مطابق با جدول ۹-۲۰-۳ باشد.
جدولدر دیوارها، به جز در مواردی که V u در صفحه ی دیوار از کمتر است، آرماتورهای افقی که به لبههای انتهایی دیوارهای بدون اجزای مرزی ختم میشوند، باید دارای قلاب انتهایی استاندارد که آرماتورهای طولی لبه را در بر میگیرد، باشند. به جای قلاب انتهایی استاندارد فوق میتوان از آرماتورهای U شکل که با قطر و فاصله ی یکسان با آرماتورهای عرضی بوده و به آنها وصله شده اند، استفاده نمود.
تصویر
شکل ۹-۲۰-۲ الزامات اجزای مرزی در دیوارهای سازهای ویژه
۵-۷-۲۰-۹ تیرهای همبند در دیوارهای همبسته
۱-۵-۷-۲۰-۹
در تیرهای همبند که در آنها نسبت طول دهانه ی آزاد به ارتفاع تیر مساوی یا بزرگتر از ۴ میباشد، ( \frac{l_{n}}{h}\geq 4)، باید الزامات بند ۹-۲۰-۶-۲ ، با فرض آن که لبههای دیوارها به عنوان تکیه گاههای ستونی عمل میکنند، رعایت شوند. در صورتی که بتوان نشان داد تیر دارای پایداری جانبی مناسب است، لزومی به اعمال ضوابط بند ۹-۲۰-۶-۲-۱-1 (ب) و (پ) نمی باشد.
۲-۵-۷-۲۰-۹
در تیرهای همبند که در آنها نسبت طول دهانه ی آزاد به ارتفاع، کوچکتر از ۲ بوده ( ) و میباشد، باید از دو گروه آرماتورهای قطری متقاطع که نسبت به مرکز تیر متقارن میباشند، استفاده گردد. در صورتی که با حذف سختی و مقاومت جانبی تیرهای همبند، توانایی باربری قائم آنها، امکان خروج اضطراری از ساختمان، و یا انسجام اجزای غیر سازهای و اتصالات آنها به سازه حفظ گردند، رعایت این ضابطه الزامی نیست.
۳-۵-۷-۲۰-۹
در تیرهای همبندی که هیچ کدام از شرایط بندهای ۹-۲۰-۷-۵-۱ یا 9-20-7-5-2 وجود ندارد، میتوان از دو گروه آرماتورهای قطری متقاطع که به صورت متقارن نسبت به مرکز تیر قرار داده شده اند، یا از آرماتورهایی مطابق ضوابط بندهای ۹-۲۰-۶-۲-۲ ، 9-20-6-2-3 ، 9-20-6-2-4 ، و با منظور نمودن اجزای مرزی دیوارها به عنوان تکیه گاههای ستونی، استفاده نمود.
۴-۵-۷-۲۰-۹
در تیرهای همبندی که با دو گروه آرماتورهای متقاطع و متقارن نسبت به مرکز تیر، تقویت شده اند، باید دو بند (الف) و (ب) و یکی از بندهای (پ) یا (ت) را رعایت نمود؛ در این حالت نیازی به رعایت بند ۹-۱۱-۸ نمی باشد.
V n از رابطه ی زیر محاسبه گردد:
هر گروه میلگردهای قطری باید حداقل از ۴ میلگرد، در دو یا چند لایه تشکیل شود.
هر گروه میلگردهای قطری باید با آرماتورهای عرضی با خطوط مستقیم که بعد بیرونی آنها در امتداد موازی با عرض جان تیر هم بند، b w ، برابر با حداقل بوده، و در امتداد دیگر برابر با حداقل باشد، محصور شود ( شکل 9-۲۰-۳ الف ). آرماتورهای عرضی باید مطابق بندهای 9-20-6-3-3-2 (الف) تا (ت) بوده، و مقدار A sh نباید از بیشترین دو مقدار زیر، کمتر اختیار شود:
به منظور محاسبه ی A g فرض میشود پوشش بتن مطابق بند 9-4 در هر چهار طرف هر گروه از آرماتورهای قطری موجود است. فاصله ی آرماتورهای عرضی در امتداد آرماتورهای قطری باید مطابق بند 9-20-6-۳-۳-۳(پ) باشد، و از شش برابر قطر اسمی کوچکترین آرماتور قطری بیشتر نباشد؛ و نیز فاصله ی سنجاقیها و یا ساق تنگها از یک دیگر از ۳۵۰ میلی متر بیشتر نباشد. آرماتورهای عرضی باید در محل تقاطع آرماتورهای قطری نیز پیش بینی شوند. در محل تقاطع آرماتورهای قطری، آرایش آرماتورهای عرضی را به شرطی که فاصله ی آنها از یک دیگر و نیز محدودیتهای نسبت حجمی تغییر نکنند، میتوان تغییر داد. در اطراف محیط مقطع تیر باید مقداری فولاد طولی و عرضی اضافی، با سطح مقطعی در هر امتداد برابر با حداقل 0.002b w s و به فاصله ی حداکثر ۳۰۰ میلی متر از یک دیگر قرار داد.
آرماتورهای عرضی باید در تمام سطح مقطع تیر مطابق بندهای ۹-۲۰-۶-۳-۳-۲ (الف) تا (ث) ، و با منظور نمودن A sh حداقل برابر با بیشترین دو مقدار زیر، قرار داده شوند ( شکل ۹-۲۰-۳ ب ):
فاصله ی آرماتورهای عرضی از یک دیگر نباید از کم ترین دو مقدار شش برابر قطر اسمی کوچکترین آرماتورهای قطری و ۱۵۰ میلی متر، بیشتر باشد. فاصله ی سنجاقیها و با ساق دورگیرها در امتدادهای قائم و افقی در صفحه ی سطح مقطع تیر نباید از ۲۰۰ میلی متر تجاوز نماید. سنجاقیها و ساق تنگها باید آرماتورهای طولی با قطری برابر یا بزرگتر از قطر خود را در بر گیرند. آرایش تنگها را میتوان مطابق مشخصات بند ۹-۲۰-۶-۲-۳-۶ انتخاب نمود.
تصویر
شکل ۹-۲۰-۳ تیرهای هم بند با آرماتورهای قطری
۶-۷-۲۰-۹ دیوار پایه ها
۱-۶-۷-۲۰-۹
در دیوار پایهها (جرز دیوارها ) باید ضوابط مربوط به ستونها در قابهای با شکل پذیری زیاد، موضوع بندهای ۹-۲۰-۶-۳-۲ ، ۹-۲۰-۶-۳-۳ ، و ۹-۲۰-۶-۳-۴ ، و با منظور نمودن سطوح فوقانی و تحتانی ارتفاع آزاد دیوار پایه به عنوان بر گره ها، رعایت شوند. در دیوار پایه هایی که در آنها است، میتوان به جای استفاده از بندهای مربوط به ستونها، ضوابط (الف) تا (ج) این بند را به کار برد:
- نیروی برسی طرح، V n ، باید مطابق بند ۹-۲۰-۶-۳-۴- ۱ به نحوی که سطوح فوقانی و تحتانی ارتفاع آزاد دیوار پایه به عنوان بر اتصال منظور گردند، محاسبه شود. در مواردی که بر اساس ضوابط مبحث ۶ مقررات ملی ساختمان ، سیستم سازهای مقاوم در برابر زلزله باید برای زلزله تشدید یافته طراحی شود، نیازی نیست این برش از Ω 0 برابر برش ضریب دار به دست آمده از تحلیل سازه برای اثرات زلزله بیشتر منظور شود.
مقدار V n و آرماتورهای برشی باید مطابق ضوابط بند ۹-۲۰-۷-۹ محاسبه شوند.
میلگردهای عرضی باید از نوع دورگیر باشند؛ به جز در مواردی که از آرماتورهای برشی افقی تک ساق و فقط در یک سفره به موازات l w استفاده شده باشد. این آرماتورهای تک ساق باید در در انتها به خمهای ۱۸۰ درجه که آرماتورهای طولی انتهای دیوار پایه را در بر میگیرند، ختم شوند.
فاصله ی قائم آرماتورهای عرضی از یک دیگر نباید از ۱۵۰ میلی متر بیشتر باشد.
آرماتورهای عرضی باید حداقل تا ۳۰۰ میلی متر فراتر از ارتفاع آزاد در بالا و پایین دیوار پایه ادامه یابند.
پیش بینی اجزای مرزی ویژه، در صورتی که بر اساس بند ۹-۲۰-۷-۴-۳ نیاز باشند، الزامی است.
۲-۶-۷-۲۰-۹
در دیوار پایههای واقع در لبه ی خارجی دیوارها، در قطعات مجاور بالا و پایین دیوار پایه باید آرماتورهای افقی برای انتقال نیروی برش طرح از دیوار پایه به این قطعات پیش بینی شوند ( شکل 9-۲۰-۴ ).

شکل ۹-۲۰-۴ میلگردهای افقی مورد نیاز در قطعات دیوار در بالا و پایین دیوار پایههای واقع در لبههای خارجی دیوار سازه ای
۷-۷-۲۰-۹ درزهای واریز در دیوارها
۱-۷-۷-۲۰-۹
درزهای واریز در دیوارها باید مطابق بند ۹-۲۲-۵-۶ بوده و سطوح تماس آنها زبری مورد نظر در حالت (ب) جدول ۹-۸-۱ را دارا باشند.
۸-۷-۲۰-۹ دیوارهای ناپیوسته
۱-۸-۷-۲۰-۹
آرماتور گذاری ستون هایی که در زیر دیوارهای ناپیوسته قرار دارند، باید مطابق بند ۹-۲۰-۶-۳-۳-۷ باشد.
۹-۷-۲۰-۹ ضوابط طراحی دیوارهای سازهای در برش
۱-۹-۷-۲۰-۹
در دیوارهای سازهای V u از تحلیل سازه زیر اثر بارهای ضریب دار قائم و جانبی ناشی از زلزله، و با توجه به ترکیبهای ضریب دار این بارها به دست میآید.
۱-۱-۹-۷-۲۰-۹
نیروی برشی طرح V e مطابق زیر محاسبه میشود:
جدول c-9-20-4: جدول 9-20-4 ضریب اضافه مقاومت Ω v که در مقطع بحرانی
۲-۹-۷-۲۰-۹
مقاومت برشی اسمی دیوار، V n ، نباید از مقدار رابطه ی (۹-۲۰-۱9) بیشتر در نظر گرفته شود:
۳-۹-۷-۲۰-۹
در تعیین مقاومت برشی اسمی دیوار، V n ، بر اساس بند ۹-۲۰-۷-۹-۲ در قطعات افقی یا قائم یک دیوار، مقدار ضریب α c باید برای بیشترین مقدار برای کل دیوار و قطعه ی مورد نظر منظور شود.
۴-۹-۷-۲۰-۹
میلگردهای برشی در دیوارها باید در صفحه ی دیوار در دو جهت عمود بر هم توزیع شوند. در صورتی که مقدار کمتر از ۲ باشد، نسبت سطح مقطع میلگرد قائم به مقطع بتنی، ρ l ، نباید کمتر از مقدار نظیر برای میلگرد افقی برشی، ρ t ، در نظر گرفته شود.
۵-۹-۷-۲۰-۹
در دیوارهایی که متشکل از تعدادی قطعه دیواری قائم بوده و نیروی جانبی مشترکی را تحمل میکنند، V n در کل نباید بیشتر از ، و در هر یک از قطعات به تنهایی نباید بیشتر از منظور گردد. A cv سطح مقطع کل بتن محدود به عرض ضخامت جان و مجموع طول مقاطع دیواری، و A cw ، سطح مقطع هر قطعه ی دیواری میباشد.
۶-۹-۷-۲۰-۹
مقاومت برشی نهایی در قطعات افقی دیوارها و در تیرهای همبند در دیوارهای هم بسته، V n ، نباید بیشتر از در نظر گرفته شود. A cw سطح مقطع بتن یک قطعه ی افقی دیوار و با تیر هم بند است.
۷-۹-۷-۲۰-۹
در صورتی که دیوار یا دیوار پایهها بر اساس بند ۹-۲۰-۷-۴-۲ محاسبه شوند نیازی به رعایت بند ۹-۷-۴-۵-الف نیست.
۱۰-۷-۲۰-۹ ضوابط طراحی دیوارهای سازهای شکل پذیر در خمش و بار محوری
۱-۱۰-۷-۲۰-۹
دیوارهای سازهای و اجزایی از آنها که تحت اثر هم زمان بارهای محوری و خمش قرار دارند، باید مطابق ضوابط بند ۹-۸-۳ طراحی شوند. تاثیر بتن و آرماتورهای طولی که به نحو مناسبی مهار شده اند و در عرض موثر بال دیوار، اجزای لبه، و یا جان دیوار قرار دارند، و همچنین اثر بازشوها، باید در محاسبات منظور گردند.
۱۱-۷-۲۰-۹ دیوارهای برشی همبند شکل پذیر
۱-۱۱-۷-۲۰-۹
در دیوارهای برشی هم بند شکل پذیر، ضوابط این قسمت باید رعایت شوند.
۲-۱۱-۷-۲۰-۹
در هر یک از دیوارها نسبت بوده و ضوابط بند ۹-۲۰-۷ رعایت شوند.
۳-۱۱-۷-۲۰-۹
در تیرهای همبند، ضوابط بند ۹-۲۰-۷-۵ و موارد (الف) تا (پ) رعایت شوند:
در تیرهای همبند در تمام طبقات ساختمان باید نسبت رعایت شود.
در تمام تیرهای همبند در یک طبقه باید نسبت برای حداقل ۹۰٪ طبقات ساختمان رعایت شود.
رعایت بند ۹-۲۰-۷-۳-۶ برای هر دو انتهای تیرهای همبند ضروری است.
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...