ستون‌ها باید الزامات بندهای ۹-۲۰-۶-۴- ۲ یا ۹-۲۰-۶-۴-۳ را تأمین نمایند.

به استثنای موارد ذکر شده در بندهای 9-20-6-4- 3 و ۹-۲۰-۶-۴-۴ ، لنگر‌های خمشی مقاوم ستونها و تیرها در محل اتصال مشترک، باید در رابطه ی (۹-۲۰-۱۰) صدق کنند:

$\sum M_{nc}\geq 1.2\sum M_{nb}$

چنان چه ستونی ضابطه ی بند ۹-۲۰-۶-۴-۲ را تامین نکند، باید از کمک آن به سختی جانبی و مقاومت سازه در مقابل بار جانبی ناشی از زلزله صرف نظر شود. این ستون در هر حال باید ضوابط بند ۹-۲۰-۱۰ را تأمین نماید.

چنان چه تعداد ستون‌های موجود در یک طبقه در یک قاب بیشتر از چهار عدد باشند، از هر چهار ستون یک ستون می‌تواند رابطه ی (۹-۲۰-۱۰) را تامین نکند؛ ولی در سیستم باربر لرزه‌ای سهیم باشد.

در صورتی که تنش‌های محوری ایجاد شده از ترکیب‌های بارهای ضریب داری که شامل اثرات E هستند از 0.10A _g f ' _c کمتر باشند، می‌توان در ستون‌های قابهای یک و دو طبقه، و نیز در ستون هایی که در بالای اتصال امتداد نمی یابند در قابهای چند طبقه، رابطه ی (9-20-10) را رعایت ننمود. در این صورت این ستون‌ها باید ضابطه ی بند ۹-۲۰-۶-۴-۶ را تامین کنند. این ستونها مشمول ضابطه ی بند ۹-۲۰-۶-۴-۳ نمی شوند.

در ستون هایی که مطابق بندهای ۹-۲۰-۶-۴-۴ و ۹-۲۰-۶-۴-۵ عضوی از سیستم باربر لرزه‌ای محسوب می‌شوند، باید میلگرد گذاری عرضی ویژه در تمام طول آن‌ها رعایت شود.