بخش 9.20.5.3

عرض مقطع نباید کمتر از سه دهم بعد دیگر آن، و نیز نباید کمتر از ۲۵۰ میلی متر باشد.

نسبت عرض مقطع به طول آزاد عضو نباید از $\frac{1}{25}$ کمتر باشد.

یک ششم ارتفاع آزاد ستون ؛

بزرگترین بعد مقطع ستون یا قطر مقطع دایره‌ای شکل آن؛

۴۵۰ میلی متر.

برای فولادهای با مقاومت تسلیم ۴۲۰ مگاپاسکال و کمتر، ۸ برابر قطر کوچک ترین میلگرد طولی ستون، ولی نه بیشتر از ۲۰۰ میلی متر؛

برای فولادهای با مقاومت تسلیم ۵۲۰ مگاپاسکال و بیشتر، ۶ برابر قطر کوچکترین میلگرد طولی، ولی نه بیشتر از ۱۵۰ میلی متر؛

نصف کوچکترین بعد مقطع ستون .

همچنین فاصله ی اولین دورگیر از بر اتصال، نباید بیشتر از نصف مقادیر فوق، s ₀ /2، در نظر گرفته شود.

در مواردی که بار محوری فشاری ضریبدار ستون در اثر زلزله از 0.10A _g f ' _c تجاوز نماید، باید از آرماتورهای عرضی با فواصل s ₀ از یک دیگر مطابق ضوابط بند ۹-۲۰-۵-۳-۳-3 ، در تمام ارتفاع ستون واقع در زیر طبقه‌ای که در آن ناپیوستگی قرار دارد، استفاده شود. در مواردی که نیروهای طراحی برای منظور نمودن اثرات اضافه مقاومت اجزای قائم سیستم باربر مقاوم در برابر زلزله تشدید شده اند، محدودیت 0.10A _g f ' _c باید به 0.25A _g f ' _c افزایش داده شود.

آرماتورهای عرضی ستون باید به اندازه‌ای برابر با حداقل طول گیرایی آرماتور طولی ستون، l _d ، با بیشترین قطر، که بر اساس بند ۹-۲۰-۶-۵-۵ تعیین می‌شود، در داخل عضو منقطع ادامه یابند. در مواردی که انتهای تحتانی ستون بر روی یک دیوار متکی است، آرماتورهای عرضی مورد نیاز باید به اندازه ی طول l _d ، مربوط به آرماتور طولی ستون با بیشترین قطر در داخل دیوار ادامه داده شوند.

نیروی برشی ایجاد شده در ستون در اثر بارهای ثقلی ضریب دار و نیروی برشی متناظر با لنگرهای خمشی اسمی موجود در مقاطع انتهایی با انحنای خمشی دو جهته، در هر امتداد. بار محوری ضریب دار باید از ترکیبی در بارگذاری ستون انتخاب شود که بیشترین لنگر خمشی اسمی متناظر با آن حاصل گردد.

حداکثر برش به دست آمده از ترکیب‌های بارگذاری ضریب دار شامل زلزله که در آن‌ها به جای برش ناشی از زلزله، E، مقدار EΩ ₀ جایگزین شده باشد.