۳-۲۰-۹ قاب‌های با شکل پذیری کم (معمولی)

در طراحی قابهای با شکل پذیری کم که بخشی از سیستم مقاوم در برابر زلزله هستند، باید علاوه بر رعایت ضوابط سایر فصل‌های این مبحث، ضوابط بند 9-20-3 نیز به کار برده شوند.

۱-۳-۲۰-۹ تیرها در قاب‌های با شکل پذیری کم

در هر یک از دو وجه فوقانی و تحتانی تیرها باید حداقل دو آرماتور سراسری به کار برده شوند. سطح مقطع آرماتورهای وجه پایین نباید در هیچ مقطع از یک چهارم بیشترین مقدار سطح مقطع آرماتورهای تحتانی در طول دهانه ی تیر، کمتر باشد. این آرماتورها باید با فرض ایجاد تنش تسلیم در بر تکیه گاه مهار شوند.

۲-۳-۲۰-۹ ستون‌ها در قاب‌های با شکل پذیری کم

در ستون هایی که طول آزاد آن‌ها l u ≤5c 1 است، مقدار ϕV n باید حداقل برابر با کمترین دو مقدار زیر باشد:

  1. برش متناظر با مقاومت خمشی اسمی در هر یک از دو انتهای مقید طول آزاد با منظور نمودن انحنای خمشی دو جهته ی ستون. مقاومت خمشی ستون باید بر اساس بار محوری ضریبدار، همساز با جهت نیروهای جانبی که بیشترین مقاومت خمشی را نتیجه می‌دهند، محاسبه گردد.

  2. حداکثر برش به دست آمده از ترکیب‌های بارگذاری که در آن‌ها زلزله ی تشدید یافته ی Ω 0 E جایگزین E شده باشد.

۳-۳-۲۰-۹ اتصالات تیر به ستون در قابهای با شکل پذیری کم

اتصالات تیر به ستون باید مطابق فصل 9-16 بوده و برش اتصال V u باید در صفحه ی افقی در وسط ارتفاع اتصال تیر به ستون، و با منظور نمودن نیروهای کششی و فشاری ناشی از لنگرهای اسمی تیر، M n ، محاسبه گردد.


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...