در تیرها و دال‌های یک طرفه برای کنترل عرض ترکها و میزان گستردگی آن‌ها در ناحیه ی تحت کشش بتن، کافی است فاصله ی میلگردهای خمشی آجدار، که از حدودی که در زیر تعیین شده اند تجاوز نکند.

$s=380\left ( \frac{280}{f_{s}} \right )-2.5c_{c}$

$s=380\left ( \frac{280}{f_{s}} \right )$

در محاسبه ی تنش کششی f _s در آرماتورها، به جای محاسبه ی دقیق بر مبنای روابط سازگاری کرنش‌ها در ارتفاع مقطع، می‌توان آن را برابر $\frac{2}{3}f_{y}$ به حساب آورد.

در مواردی که تنها یک میلگرد به عنوان آرماتور کششی در مقطع موجود است، عرض دورترین وجه کششی نباید از S که از بند ۹-۱۹-۳-۱ تعیین می‌شود، بیشتر باشد.

در مواردی که بال‌های تیر با مقطع T شکل در کشش قرار دارد، قسمتی از میلگردهای کششی، طبق بند ۹-۶-۳-۳ ، باید در طولی به اندازه ی عرض موثر تیر و نه بیشتر از l _n /10 ، در بالها توزیع شوند؛ و در صورتی که عرض موثر تیر از l _n /10 بیشتر باشد، باید در طول اضافی آن آرماتور اضافی پیش بینی شود. فاصله ی این میلگردها از یک دیگر مشمول ضوابط بند ۹-۱۹-۳-۱ می‌شود.

فواصل آرماتورهای گونه ی تیرها، موضوع بند ۹-۱۱-۶-۱-۴ ، مشمول ضوابط بند 9-19-3 می‌شوند.

ضوابط بند ۹-۱۹-۳ تنها تیرها و دال‌های عادی را شامل می‌شوند. برای سازه‌های ویژه مانند آن‌هایی که زیر اثر بارهای تکراری قرار می‌گیرند و یا باید شرایط محیطی مهاجم را جوابگو باشند، و نیز سازه هایی که باید آب بندی شوند، ضوابط ویژه ی دیگری باید مورد توجه قرار داده شوند. در این سازه‌ها به هر حال نباید فاصله ی میلگردها از یک دیگر از آن چه در اینجا آورده شد، بیشتر شود.