مقاومت اسمی مهار در کشش کنترل شده توسط فولاد، N _sa ، باید با در نظر گرفتن خصوصیات مصالح و ابعاد فیزیکی مهار تعیین شود.

مقاومت اسمی مهار در کشش، N _sa نباید از مقدار زیر بیشتر باشد:

$N_{sa}=A_{se,N}f_{uta}$

$A_{se,N}=\frac{\pi }{4}\left ( d_{a}-\frac{0.9743}{n_{t}} \right )^{2}$

مقاومت اسمی گسیختگی مخروطی بتن مهار در کشش، N _cb برای مهارهای تکی، یا N _cbg برای مهارهای گروهی، نباید از مقادیر زیر بیشتر در نظر گرفته شود.

$N_{cb}=\frac{A_{Nc}}{A_{Nco}}\psi _{ed,N}\psi _{c,N}\psi _{cp,N}N_{b}$

$N_{cbg}=\frac{A_{Nc}}{A_{Nco}}\psi _{ec,N}\psi _{ed,N}\psi _{c,N}\psi _{cp,N}N_{b}$

$A_{Nco}=9h_{ef}^{2}$

مقاومت پایه ی گسیختگی بتن در کشش، برای مهار تکی در بتن ترک خورده، N _b ، نباید از مقدار زیر بیشتر باشد.

$N_{b}=k_{c}\lambda _{a}\sqrt{f_{c}^{'}}h_{ef}^{1.5}$

مقدار N _b برای پیچ‌های سر دار و گل میخ‌های سَر دار با h _ef بین ۲۸۰ تا ۶۵۰ میلی متر، نباید از مقدار به دست آمده از رابطه ی زیر بیشتر منظور شود.

$N_{b}=3.9\lambda _{a}\sqrt{f_{c}^{'}}h_{ef}^{5/3}$

برای مهارهایی که با فاصله ی کمتر از 1.5h _ef از سه وجه، یا بیش از سه وجه عضو قرار دارند، مقدار h _ef برای محاسبه ی A _Nc در بند ۹-۱۸-۴-۲-۱ و ۹-۱۸-۴-۲-۲ ، و همچنین در روابط (۹-۱۸-۷) و (۹-۱۸-۸) ، باید به بیشترین مقدار 1.5/(C _a,max ) و s/3 محدود شود؛ که در آن s فاصله ی حداکثر بین مهارها در مهار گروهی است.

ضرایب اصلاح ψ به صورت زیر تعیین می‌شوند:

در مواردی که از ورق اضافی یا واشر در انتهای مهار استفاده می‌شود، می‌توان اضلاع قاعده ی هرم سطح گسیختگی تصویر شده را از محیط موثر ورق یا واشر در فاصله‌ای برابر با 1.5h _ef در نظر گرفت. محیط موثر نباید بیش از ضخامت ورق یا واشر با لبه ی بیرونی کله گی مهار سر دار، فاصله داشته باشد.

در مواردی که آرماتورهای مهار (به شکل ۹-۱۸-۳ مراجعه کنید)، در هر دو طرف سطح گسیختگی مخروطی بتن دارای طول مهاری کافی مطابق فصل ۹-۲۱ باشند، می‌توان از مقاومت آرماتورهای مهار به جای مقاومت گسیختگی مخروطی بتن در محاسبه ی ϕN _n استفاده نمود. ضریب ϕ در این حالت باید 0/75 منظور شود.

مقاومت اسمی بیرون کشیدگی مهارهای تکی تعبیه شده و کاشتنی انبساطی و یا زیر چاکی در کشش، N _pn ، به صورت زیر محاسبه می‌شود:

$N_{pn}=\psi _{cp}N_{p}$

روش محاسبه ی N _p برای انواع مهارها در جدول ۹-۱۸-۳ ارائه شده است.

مقاومت اسمی بیرون زدگی جانبی بتن، N _sb­ ، برای مهارهای سَر دار تکی با طول مدفون زیاد و نزدیک به یک لبه، (h _ef >2.5C _a1 )، از رابطه ی زیر محاسبه می‌شود:

$N_{sb}=13\lambda _{a}c_{a1}\sqrt{f_{c}^{'}A_{brg}}$

برای چند مهار سر دار با طول مدفون زیاد و نزدیک به یک لبه، h _ef >2.5C _a1 ، در صورتی که فواصل مهارها از یک دیگر کمتر از 6C _a1 باشند، مقاومت اسمی بیرون زدگی جانبی N _sbg برای مهارهای در معرض گسیختگی سطح جانبی از رابطه ی زیر تعیین می‌شود:

$N_{sbg}=\left ( 1+\frac{s}{6C_{a1}} \right )N_{sb}$

مقاومت اسمی پیوستگی N _a برای مهارهای چسبی تکی و N _ag برای مهارهای گروهی، به صورت زیر محاسبه می‌شود:

مقاومت پایه ی پیوستگی در کشش برای یک مهار تکی در بتن ترک خورده، N _ba ، نباید بیشتر از مقدار رابطه زیر در نظر گرفته شود:

$N_{ba}=\lambda _{a}\tau _{cr}\pi d_{a}h_{ef}$

در مواردی که ننایج تحلیل نشان گر ترک خوردگی در شرایط بارهای بهره برداری باشند، مهار چسبی باید دارای گواهی قابلیت استفاده در بتن ترک خورده بر اساس آزمایشهای مورد استناد مراجع مورد تایید باشد.

برای مهارهای چسبی واقع در قسمتهایی از عضوکه بر اساس تحلیل، در شرایط بارهای بهره برداری ترک خوردگی در آن‌ها ایجاد نمی شود، استفاده از τ _uncr بجای τ _cr در رابطه ی (9-18-17) مجاز است. این تنش باید مبتنی بر مقاومت متناظر با احتمال شکست ۵ درصد باشد، که بر اساس آزمایشهای مورد استناد مراجع مورد تایید تعیین می‌گردد.

در صورت رعایت شرایط زیر، استفاده از حداقل تنش پیوستگی مشخصه مطابق جدول ۹-۱۸-۴ مجاز است.

ضرایب اصلاح ψ _ed,Na ، ψ _ec,Na و ψ _cp,Na به صورت زیر تعیین می‌شوند:

مقاومت کششی مهارهای چسبی برای بارهای کششی دائمی از رابطه ی زیر محاسبه می‌شود:

$N_{bac}=0.55N_{ba}$