۹-۳-۱۸-۹

ضرایب کاهش مقاومت ϕ برای مهار در بتن، برای استفاده با ترکیب بارهای فصل 9-7 ، مطابق جدول ۹-۱۸-۲ تعیین می‌شوند. برای تعیین ضریب کاهش مقاومت مهارها، همچنین ضوابط بندهای ۹-۱۸-۴-۲-۶ ، ۹-۱۸-۵-۲-۹، ۹-۱۸-۸-۲-۳ و ۹-۱۸-۸-۲-۴ در صورت لزوم باید در نظر گرفته شوند.

در جدول ۹-۱۸-۲ ، منظور از مقاومت عضو فولادی با شکست شکل پذیر، مهار با امکان تامین مکانیزم شکست شکل پذیر کششی، خمشی، برشی یا اتکایی و یا ترکیب آن‌ها در قطعه ی الحاقی یا مهار، و منظور از مقاومت عضو فولادی با شکست ترد، مهار با مکانیزم شکست ترد در قطعه ی الحاقی است.

جدول

مقاومت مهار با مقاومت عضو فولادی کنترل می‌شود

حالکت گسیختگی

بار

ϕ

مقاومت عضو فولادی شکل پذیر، کنترل کننده ی مقاومت مهار است.

کششی

0/75

برشی

0/65

مقاومت عضو فولادی ترد، کنترل کننده مقاومت مهاراست.

کششی

0/65

برشی

0/60

مقاومت مهار با یکی از حالات گسیختگی بتن کنترل می‌شود

نوع مهار

بار

ϕ

با آرماتورهای اضافی گذرنده از سطح گسیختگی [2] به جز برای گسیختگی بیرون کشیدگی و قلوه کن شدگی بتن

بدون آرماتورهای اضافی گذرنده از سطح گسیختگی و شامل گسیختگی بیرون کشیدگی یا قلوه کن شدگی بتن

تمامی انواع مهارها

برشی

0/75

0/70

مهارهای تعبیه شده

گل میخ‌های سَردار، پیچ‌های سَر دار، یا پیچ‌های قلاب دار

کششی

0/75

0/70

مهار‌های کاشتنی

گروه 1. حساسیت کم به نصب و قابلیت اعتماد زیاد

0/75

0/65

گروه 2. حساسیت متوسط به نصب و قابلیت اعتماد متوسط [1]

0/65

0/55

گروه 3. حساسیت زیاد به نصب و قابلیت اعتماد کم [1]

0/55

0/45

جدول c-9-18-2جدول 9-18-2 ضریب کاهش مقاومت مهارها


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...