بخش 9.18.1.4
🤖 حاشیهنویسی هوش مصنوعی
بخش ۴-۱-۱۸-۹ — ملاحظات انتخاب، طراحی و نصب مهارها در بتن
الزامات و دستورالعملهای انتخاب، طراحی و نصب مهارها در بتن آرمه؛ شامل ملاحظات لرزهای، دوام و کنترلهای نصب.
۴-۱-۱۸-۹
موارد زیر در انتخاب، طراحی و نصب مهار باید در نظر گرفته شوند.
- انتخاب نوع مهار باید با در نظر گرفتن موارد زیر انجام شود:
مناسب بودن مهار برای کاربرد در بتن ترک خورده یا ترک نخورده و نیز کاربرد لرزه ای.
لرزه خیزی ساخت گاه و در صورت لزوم در نظر گرفتن الزامات لرزهای بخش ۹-۱۸-۸ .
ضوابط این فصل را نمی توان برای طراحی مهارهایی به کار برد که در نواحی تشکیل مفصلهای پلاستیک در اعضای بتنی تحت نیروهای زلزله قرار دارند.
فولاد مهار باید از نوع آجدار مطابق بخش ۹-۴-۵-۱ و در سازههای با شکل پذیری زیاد تامین کننده ی ضوابط بند ۹-۴-۸-۹ باشد.
پوشش مناسب بر اساس شرایط محیطی (الزامات دوام) و ضوابط مقاومت در برابر آتش باید برای مهار و ملحقات آن تامین شوند.
کاشتن مهارهای چسبی در بتن باید حداقل ۲۱ روز پس از بتن ریزی انجام شود.
عملیات سوراخ کاری بتن سخت شده، تمیز کاری سوراخها و نصب مهار باید بر اساس روش تعیین شده توسط شرکت سازنده ی مهار کاشتنی انجام شوند.
حین عملیات سوراخ کاری، میلگردهای مجاور سوراخ کاشت نباید آسیب ببینند. در اعضای پیش تنیده، فاصله ی حداقل سوراخ و میلگرد پیش تنیدگی نباید از ۵۰ میلی متر کمتر باشد.
- سوراخ هایی که نیمه کاره رها میشوند، باید توسط ملات با مقاومت بیشتر از مقاومت بتن پایه و بدون جمع شدگی پر شوند.
آرماتورهایی که با طول مهاری خود جزئی از مقاومت مهار را تامین میکنند، باید بر اساس ضوابط فصل 9-21 طراحی شوند.
برداشتن و نصب مجدد مهارهای کاشتنی مکانیکی شامل مهارهای انبساطی و زیر چاکی مجاز نیست.
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...