- اتصال اعضای سازه‌ای به یکدیگر؛

اتصال قطعات الحاقی مربوط به ایمنی به اعضای سازه‌ای مانند سیستم‌های آب پاش، لوله‌های تاسیساتی سنگین آویزان، نرده‌های جان پناه ها، و غیره.

سطوح ایمنی سازه‌ای مورد نظر در این فصل برای دوران بهره برداری بوده و الزاما شرایط کوتاه مدت حین ساخت را شامل نمی شوند.

- مهارهای تعبیه شده قبل از بتن ریزی ( شکل ۹-۱۸-۱ الف ) شامل پیچهای مستقیم با مهره در دو انتها، پیجهای سَر دار و گل میخهای سر دار، و پیچ‌های با قلاب ۹۰ و ۱۸۰ درجه. ابعاد هندسی این مهارها باید به گونه‌ای باشند که مقاومت بیرون کشیدگی بیشتر یا مساوی 1.4N _p در بتن ترک نخورده را تحمل نمایند که در آن N _p بر اساس بند ۹-۱۸-۴-۳-۲ محاسبه می‌شود.

مهارهای کاشتنی چسبی، انبساطی (نصب به روش کنترل جا به جایی یا پیچش) و زیر چاکی ( شکل ۹-۱۸-۱-ب ). مناسب بودن این مهارها برای کاربرد در بتن ترک نخورده یا بتن ترک خورده، و یا کاربرد لرزه‌ای و سایر الزامات، باید بر اساس تامین ضوابط مراجع ۹-۱۸-۱ و ۹-۱۸-۲ یا مدرک ارزیابی اروپایی (European Assessment Document (EAD)) -که در ادامه ی این فصل از آن‌ها تحت عنوان مراجع مورد تائید یاد می‌شود- بررسی گردد. انطباق با ضوابط مراجع مورد تائید باید توسط یک مرکز آزمایشگاهی مستقل انجام شود. در این راستا می‌توان از گزارشات ارزیابی مطابق مراجع ۹-۱۸-۳ و ۹-۱۸-۴ یا ارزیابی فنی اروپایی (European Assessment Document (EAD)) جهت بررسی مناسب بودن مهار کاشتنی خاص برای کاربرد مورد نظر استفاده نمود.

قطعات الحاقی با زبانه ی برشی

- میخ‌ها و یا پیچ‌های خاص؛

پیچ هایی که از کل ضخامت قطعه می‌گذرند و در دو انتها با مهره سفت می‌شوند؛

مهارهای چند تایی متصل به یک صفحه ی فولادی انتهایی مشترک؛

مهارهای گروتی؛

مهارهای میخی یا پیچی نصب شده با دستگاه‌های عمل کننده با فشار هوا با فشار ناشی از واکنش شیمیایی انفجاری.

- انتخاب نوع مهار باید با در نظر گرفتن موارد زیر انجام شود:

کاشتن مهارهای چسبی در بتن باید حداقل ۲۱ روز پس از بتن ریزی انجام شود.

عملیات سوراخ کاری بتن سخت شده، تمیز کاری سوراخ‌ها و نصب مهار باید بر اساس روش تعیین شده توسط شرکت سازنده ی مهار کاشتنی انجام شوند.

حین عملیات سوراخ کاری، میلگردهای مجاور سوراخ کاشت نباید آسیب ببینند. در اعضای پیش تنیده، فاصله ی حداقل سوراخ و میلگرد پیش تنیدگی نباید از ۵۰ میلی متر کمتر باشد.

- سوراخ هایی که نیمه کاره رها می‌شوند، باید توسط ملات با مقاومت بیشتر از مقاومت بتن پایه و بدون جمع شدگی پر شوند.

آرماتورهایی که با طول مهاری خود جزئی از مقاومت مهار را تامین می‌کنند، باید بر اساس ضوابط فصل 9-21 طراحی شوند.

برداشتن و نصب مجدد مهارهای کاشتنی مکانیکی شامل مهارهای انبساطی و زیر چاکی مجاز نیست.