۴-۵-۱۷-۹ حداقل الزامات مقاومت اتصال و بند یکپارچگی

۱-۴-۵-۱۷-۹

به غیر از مواردی که باید شرایط بند ۹-۱۷-۵-۵ را رعایت نمود، بندهای یکپارچگی طولی و عرضی باید اعضای پیش ساخته را به سیستم مقاوم در برابر نیروهای جانبی متصل کنند؛ و بندهای یکپارچگی قائم باید طبق بند ۹-۱۷-۵-۴-۳ فراهم شوند تا کف‌های مجاور را به یک دیگر و به بام متصل نمایند.

۲-۴-۵-۱۷-۹

در مواردی که دیافراگم‌های کف‌ها یا بام از اعضای پیش ساخته تشکیل شده اند، اتصالات بین دیافراگم‌ها و اعضایی که به طور جانبی به دیافراگم تکیه دارند، نباید دارای مقاومت کششی کمتر از 4/4 کیلو نیوتن در هر متر طول باشند.

۳-۴-۵-۱۷-۹

در درزهای افقی بین تمامی اعضای سازه‌ای پیش ساخته ی قائم (به جز نما)، باید بندهای قائم یکپارچگی فراهم شوند. این بندها باید شرایط (الف) و (ب) را داشته باشند:

  1. - اتصالات بین ستون‌های پیش ساخته با یک دیگر باید دارای بندهای یکپارچگی قائم با مقاومت کششی اسمی حداقل برابر با 1.4A g نیوتن باشند؛ که A g سطح مقطع ناخالص ستون است. برای ستون‌های با سطح مقطع بزرگ تر از مقدار مورد نیاز بر اساس بارگذاری، استفاده از یک سطح مقطع مؤثر کاهش یافته بر اساس سطح مقطع مورد نیاز که در هر حال از نصف سطح مقطع ناخالص ستون کمتر نباشد، مجاز می‌باشد.

  2. اتصالات بین قطعات دیوارهای پیش ساخته باید دارای حداقل دو بند یکپارچگی قائم با مقاومت کششی اسمی حداقل ۴۴ کیلو نیوتن در هر بند باشند.


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...