در سطوح تماس بین اعضا و تکیه گاه آن‌ها، و یا بین یک عضو و تکیه گاه آن به وسیله ی یک عضو تکیه گاهی واسطه، مقاومت اتکایی اسمی برای سطوح بتنی، B _n ، باید مطابق بخش ۹-۸-۸ محاسبه شود. B _n باید کمتر از مقاومت اتکایی اسمی بتن برای سطح عضو یا تکیه گاه آن‌ها باشد؛ و نباید از مقاومت عضو تکیه گاهی واسطه در صورت وجود فراتر رود.