برای همه ی ترکیب بارها، مقاومت طراحی اتصالات اعضای پیش ساخته باید رابطه ی (۹-۱-۱) به صورت S _n ≥U را برآورده کند. ضریب کاهش مقاومت ϕ مطابق بخش 9-7-3 تعیین می‌شود.

در سطوح تماس بین اعضا و تکیه گاه آن‌ها، و یا بین یک عضو و تکیه گاه آن به وسیله ی یک عضو تکیه گاهی واسطه، مقاومت اتکایی اسمی برای سطوح بتنی، B _n ، باید مطابق بخش ۹-۸-۸ محاسبه شود. B _n باید کمتر از مقاومت اتکایی اسمی بتن برای سطح عضو یا تکیه گاه آن‌ها باشد؛ و نباید از مقاومت عضو تکیه گاهی واسطه در صورت وجود فراتر رود.

اگر بارگذاری اصلی وارده برش بوده و انتقال برش در یک صفحه رخ می‌دهد، V _n را می‌توان مطابق ضوابط برش اصطکاک مطابق بخش ۹-۸-۸ محاسبه نمود.