بخش 9.17.5.2
🤖 حاشیهنویسی هوش مصنوعی
مقاومت مورد نیاز — اتصالات اتکایی (بخش ۲‑۵‑۱۷‑۹)
رویهها و ضوابط محاسبهی مقاومت مورد نیاز (Nuc) در اتصالات اتکایی و نواحی مجاور را همراه قواعد ویژه برای بالشتکها و محدودیتهای اصطکاکی تشریح میکند.
۲-۵-۱۷-۹ مقاومت مورد نیاز
۱-۲-۵-۱۷-۹
مقاومت مورد نیاز اتصالات و مناطق مجاور اتصالات باید طبق ترکیبهای بار بخش ۹-۷-۲ محاسبه شود.
۲-۲-۵-۱۷-۹
مقاومت مورد نیاز اتصالات و مناطق مجاور اتصالات باید طبق روشهای تحلیل فصل ۹-۶ محاسبه شود.
۳-۲-۵-۱۷-۹
در اتصالات اتکایی، N uc از (الف) یا (ب) محاسبه میشود؛ ولی نیازی نیست از N uc,max بیشتر باشد. N uc,max حداکثر نیروی مقید کننده است که از طریق مسیر انتقال نیروی اتصال اتکائی انتقال مییابد. این نیرو باید با ضریب ترکیب بار زنده به همراه دیگر اثرات بارهای ضریب دار محاسبه گردد.
برای اتصالات بدون بالشتک اتکایی، N uc همزمان با V u با استفاده از ضرایب ترکیب بار مطابق بخش ۷-۳-۳ محاسبه میشود. نیروی مقید کننده به صورت بار زنده فرض میشود.
برای اتصالات دارای بالشتک اتکایی، N uc به میزان ۲۰ درصد نیروی عکس العمل قائم بارهای دائمی، و با ضریب بار 1/6 در نظر گرفته میشود.
۴-۲-۵-۱۷-۹
در صورتی که ضریب اصطکاک مصالح بالشتک اتکایی توسط آزمایش مشخص شده باشد، N uc,max را میتوان از حاصل ضرب ضریب اصطکاک در نیروی عکس العمل قائم بارهای دائمی، و با ضریب بار 1/6 محاسبه نمود.
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...