بخش 9.17.4
🤖 حاشیهنویسی هوش مصنوعی
نشیمنها — طراحی و جزئیات اجرایی
ضوابط طراحی و جزئیات اجرایی نشیمنها برای انتقال نیروهای برشی، محوری و خمشی در سازههای بتن آرمه.
۴-۱۷-۹ نشیمن ها
۱-۴-۱۷-۹ کلیات
نشیمنها را به طور کلی میتوان بر اساس روش خرپایی (روش بست و بند) طراحی کرد. به علاوه در مواردی که نسبت دهانه ی برش به ارتفاع a v /d≤1.0 بوده و نیروی مقید کننده ی ضریب دار وارد بر آنها N uc ≤V u باشد، میتوان آنها را بر اساس ضوابط این فصل نیز طراحی نمود. نیروهای وارد بر یک نشیمن در شکل ۹-۱۷-۱ نشان داده شده است.

شکل ۹-۱۷-۱ نمایش یک نشیمن و نیروهای وارد بر آن
۲-۴-۱۷-۹ محدودیتهای ابعادی
۱-۲-۴-۱۷-۹
عمق مؤثر d برای نشیمن باید در بر وجه تکیه گاه محاسبه شود.
۲-۲-۴-۱۷-۹
عمق کل نشیمن در لبه ی خارجی سطح باربر باید حداقل 0.5d باشد.
۳-۲-۴-۱۷-۹
هیچ بخشی از سطح بار بر روی نشیمن نباید بیشتر از بندهای (الف) یا (ب) از بر تکیه گاه بیرون بزند:
انتهای قسمت مستقیم میلگرد کششی اصلی
بر داخلی میلگرد مهار عرضی، در صورت استفاده
۴-۲-۴-۱۷-۹
ابعاد نشیمن باید طوری انتخاب شوند که مقدار V u /ϕ از مقادیر (الف) و (ب) تجاوز نکند:
- در نشیمنهای ساخته شده با بتن معمولی:
1) 0.2 f' c b w d
2)
3) 11 b w d
در نشیمنهای ساخته شده با بتن سبک:
1 )
2)
۳-۴-۱۷-۹ مقاومت مورد نیاز
۱-۳-۴-۱۷-۹
مقطع بر تکیه گاه نشیمنها باید برای تلاش برشی V u و نیروی مقید کننده ی N uc که همزمان وارد میشوند، همراه با لنگر خمشی M u طراحی شود.
۲-۳-۴-۱۷-۹
مقادیر V u و N uc ، مقادیر حداکثر محاسبه شده از ترکیبهای بارها میباشند. N uc را میتوان مطابق بند ۹-۱۷-۵-۲-۳ و یا ۹-۱۷-۵-۲-۴ ، هر کدام که مناسب باشد، محاسبه نمود.
۴-۴-۱۷-۹ مقاومت طراحی
۱-۴-۴-۱۷-۹
رابطه ی (۹-۱-۱) به صورت ϕS n ≥U، باید برای تلاشهای مختلف با منظور نمودن اثرات اندرکنشی نیروها طبق بندهای (الف) تا (پ) برقرار باشد.
- مقاومت برشی اسمی، V n ، طبق ضوابط بند ۹-۸-۸ مربوط به برش- اصطکاک محاسبه میشود. A vf سطح مقطع میلگرد لازم برای تحمل برش است که از صفحه ی مفروض برش عبور میکند (ϕV n ≥V u ).
مقاومت خمشی اسمى، M n ، طبق ضوابط بند ۹-۸-۲ مربوط به خمش بر اساس سطح مقطع میلگرد کششی لازم برای تحمل خمش، A f محاسبه میشود (ϕM n ≥M u ).
مقاومت کششی اسمی، N n . بر اساس سطح مقطع میلگردی که کشش را تحمل میکند، A n مطابق رابطه ی زیر به دست میآید (ϕN n ≥N uc ).
۵-۴-۱۷-۹ حداقل میلگرد
۱-۵-۴-۱۷-۹
مساحت میلگرد کششی اصلی، A sc نباید کمتر از حداکثر مقادیر (الف) تا (پ) باشد:
f +A n
۲-۵-۴-۱۷-۹
مساحت کل سنجاقیها یا خاموتهای بسته، A h که به موازات میلگرد کششی اصلی قرار میگیرند، نباید کمتر از مقدار زیر باشد:
۶-۴-۱۷-۹ جزئیات میلگرد گذاری
۱-۶-۴-۱۷-۹
پوشش میلگردها باید مطابق بند ۹-۴-۹ باشد.
۲-۶-۴-۱۷-۹
حداقل فاصله ی میلگردهای آجدار باید مطابق ۹-۲۱-۲ باشد.
۳-۶-۴-۱۷-۹
گیرایی میلگرد کششی اصلی از بر وجه جلویی نشیمن، باید به یکی از روشهای (الف)، (ب)، یا (پ) تامین شود:
جوش به یک میلگرد عرضی به قطر مشابه یا بزرگتر از میلگرد اصلی، به گونهای که قادر باشد تنش f y را در میلگرد اصلی تامین نماید. جزئیات مناسب برای این جوش در شکل ۹-۱۷-۲ نشان داده شده اند.
خم کردن میلگرد کششی اصلی به شکل یک حلقه ی افقی.
روشهای مهاری دیگر که برای گیرایی کامل میلگرد اصلی کافی باشند.
۴-۶-۴-۱۷-۹
طول گیرایی میلگرد کششی اصلی باید از بر تکیه گاه به طور کامل تامین شود ( شکل 9-17-3 ).
۵-۶-۴-۱۷-۹
در تامین طول گیرابی میلگرد کششی در طول نشیمن، باید توزیع تنش در میلگرد را که به دلیل عمیق بودن ارتفاع نشیمن مستقیماٌ متناسب با لنگر خمشی نمی باشد، منظور نمود.
۶-۶-۴-۱۷-۹
فاصله ی سنجاقیها یا خاموتهای بسته از یک دیگر باید به اندازهای باشد که A h به طور یکنواخت در طول (2/3)d از زیر میلگرد کششی اصلی توزیع شود.

شکل ۹-۱۷-۲ جزئیات جوش پیشنهادی برای اتصال میلگرد مهار عرضی به میلگرد طولی اصلی
*

شکل ۹-۱۷-۳ نمونه ی مهار در دو انتهای میلگرد اصلی
نظرات (0)
برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبتنام کنید.
در حال بارگذاری نظرات...