۴-۱۷-۹ نشیمن ها

۱-۴-۱۷-۹ کلیات

نشیمن‌ها را به طور کلی می‌توان بر اساس روش خرپایی (روش بست و بند) طراحی کرد. به علاوه در مواردی که نسبت دهانه ی برش به ارتفاع a v /d≤1.0 بوده و نیروی مقید کننده ی ضریب دار وارد بر آن‌ها N uc ≤V u باشد، می‌توان آن‌ها را بر اساس ضوابط این فصل نیز طراحی نمود. نیروهای وارد بر یک نشیمن در شکل ۹-۱۷-۱ نشان داده شده است.

تصویر
شکل ۹-۱۷-۱ نمایش یک نشیمن و نیروهای وارد بر آن

شکل ۹-۱۷-۱ نمایش یک نشیمن و نیروهای وارد بر آن

۲-۴-۱۷-۹ محدودیت‌های ابعادی

۱-۲-۴-۱۷-۹

عمق مؤثر d برای نشیمن باید در بر وجه تکیه گاه محاسبه شود.

۲-۲-۴-۱۷-۹

عمق کل نشیمن در لبه ی خارجی سطح باربر باید حداقل 0.5d باشد.

۳-۲-۴-۱۷-۹

هیچ بخشی از سطح بار بر روی نشیمن نباید بیشتر از بندهای (الف) یا (ب) از بر تکیه گاه بیرون بزند:

  1. انتهای قسمت مستقیم میلگرد کششی اصلی

  2. بر داخلی میلگرد مهار عرضی، در صورت استفاده

۴-۲-۴-۱۷-۹

ابعاد نشیمن باید طوری انتخاب شوند که مقدار V u /ϕ از مقادیر (الف) و (ب) تجاوز نکند:

  1. - در نشیمن‌های ساخته شده با بتن معمولی:

    1) 0.2 f' c b w d

    2) (3.3+0.08fc)bwd\left ( 3.3+0.08f_{c}^{'} \right )b_{w}d

    3) 11 b w d

  2. در نشیمن‌های ساخته شده با بتن سبک:

    1 ) (0.20.07avd)fcbwd\left ( 0.2-0.07 \frac{a_{v}}{d} \right )f_{c}^{'}b_{w}d

    2) (5.51.9avd)bwd\left ( 5.5-1.9 \frac{a_{v}}{d} \right )b_{w}d

۳-۴-۱۷-۹ مقاومت مورد نیاز

۱-۳-۴-۱۷-۹

مقطع بر تکیه گاه نشیمن‌ها باید برای تلاش برشی V u و نیروی مقید کننده ی N uc که همزمان وارد می‌شوند، همراه با لنگر خمشی M u طراحی شود.

۲-۳-۴-۱۷-۹

مقادیر V u و N uc ، مقادیر حداکثر محاسبه شده از ترکیب‌های بارها می‌باشند. N uc را می‌توان مطابق بند ۹-۱۷-۵-۲-۳ و یا ۹-۱۷-۵-۲-۴ ، هر کدام که مناسب باشد، محاسبه نمود.

۴-۴-۱۷-۹ مقاومت طراحی

۱-۴-۴-۱۷-۹

رابطه ی (۹-۱-۱) به صورت ϕS n ≥U، باید برای تلاش‌های مختلف با منظور نمودن اثرات اندرکنشی نیروها طبق بندهای (الف) تا (پ) برقرار باشد.

  1. - مقاومت برشی اسمی، V n ، طبق ضوابط بند ۹-۸-۸ مربوط به برش- اصطکاک محاسبه می‌شود. A vf سطح مقطع میلگرد لازم برای تحمل برش است که از صفحه ی مفروض برش عبور می‌کند (ϕV n ≥V u ).

  2. مقاومت خمشی اسمى، M n ، طبق ضوابط بند ۹-۸-۲ مربوط به خمش بر اساس سطح مقطع میلگرد کششی لازم برای تحمل خمش، A f محاسبه می‌شود (ϕM n ≥M u ).

  3. مقاومت کششی اسمی، N n . بر اساس سطح مقطع میلگردی که کشش را تحمل می‌کند، A n مطابق رابطه ی زیر به دست می‌آید (ϕN n ≥N uc ).

    Nu=AnfyN_{u}=A_{n}f_{y}

۵-۴-۱۷-۹ حداقل میلگرد

۱-۵-۴-۱۷-۹

مساحت میلگرد کششی اصلی، A sc نباید کمتر از حداکثر مقادیر (الف) تا (پ) باشد:

  1. f +A n

  2. (23)Avf+An\left ( \frac{2}{3} \right )A_{vf}+A_{n}

  3. 0.04(fc/fy)(bwd)0.04\left ( f_{c}^{'}/f_{y} \right )\left ( b_{w} d\right )

۲-۵-۴-۱۷-۹

مساحت کل سنجاقی‌ها یا خاموت‌های بسته، A h که به موازات میلگرد کششی اصلی قرار می‌گیرند، نباید کمتر از مقدار زیر باشد:

Ah=0.5(AscAn)A_{h}=0.5\left ( A_{sc}-A_{n} \right )

۶-۴-۱۷-۹ جزئیات میلگرد گذاری

۱-۶-۴-۱۷-۹

پوشش میلگردها باید مطابق بند ۹-۴-۹ باشد.

۲-۶-۴-۱۷-۹

حداقل فاصله ی میلگردهای آجدار باید مطابق ۹-۲۱-۲ باشد.

۳-۶-۴-۱۷-۹

گیرایی میلگرد کششی اصلی از بر وجه جلویی نشیمن، باید به یکی از روشهای (الف)، (ب)، یا (پ) تامین شود:

  1. جوش به یک میلگرد عرضی به قطر مشابه یا بزرگتر از میلگرد اصلی، به گونه‌ای که قادر باشد تنش f y را در میلگرد اصلی تامین نماید. جزئیات مناسب برای این جوش در شکل ۹-۱۷-۲ نشان داده شده اند.

  2. خم کردن میلگرد کششی اصلی به شکل یک حلقه ی افقی.

  3. روش‌های مهاری دیگر که برای گیرایی کامل میلگرد اصلی کافی باشند.

۴-۶-۴-۱۷-۹

طول گیرایی میلگرد کششی اصلی باید از بر تکیه گاه به طور کامل تامین شود ( شکل 9-17-3 ).

۵-۶-۴-۱۷-۹

در تامین طول گیرابی میلگرد کششی در طول نشیمن، باید توزیع تنش در میلگرد را که به دلیل عمیق بودن ارتفاع نشیمن مستقیماٌ متناسب با لنگر خمشی نمی باشد، منظور نمود.

۶-۶-۴-۱۷-۹

فاصله ی سنجاقی‌ها یا خاموت‌های بسته از یک دیگر باید به اندازه‌ای باشد که A h به طور یکنواخت در طول (2/3)d از زیر میلگرد کششی اصلی توزیع شود.

تصویر
شکل ۹-۱۷-۲ جزئیات جوش پیشنهادی برای اتصال میلگرد مهار عرضی به میلگرد طولی اصلی

شکل ۹-۱۷-۲ جزئیات جوش پیشنهادی برای اتصال میلگرد مهار عرضی به میلگرد طولی اصلی

*

تصویر
شکل ۹-۱۷-۳ نمونه ی مهار در دو انتهای میلگرد اصلی

شکل ۹-۱۷-۳ نمونه ی مهار در دو انتهای میلگرد اصلی


نظرات (0)

برای ثبت نظر، لطفا وارد شوید یا ثبت‌نام کنید.

در حال بارگذاری نظرات...