در اعضای خمشی مرکب بتنی، باید انتقال کامل نیروهای برشی افقی در سطوح تماس قطعات متصل شده تأمین گردد.

در مواردی که در سطوح تماس بین قطعات بتنی متصل شده به یک دیگر کشش وجود دارد، انتقال برش افقی از طریق تماس فقط در حالتی مجاز می‌باشد که میلگردهای عرضی مطابق بندهای ۹-۱۷-۳-۳ و ۹-۱۷-۳-۴ تأمین شده باشند.

روش آماده سازی سطوح تماس بر اساس فرضیات طراحی باید در مدارک اجرایی مشخص شده باشد.

نیروهای ضریب دار منتقل شده در طول سطح تماس اعضای خمشی بتنی مرکب، باید مطابق ترکیب بارهای ضریب دار فصل ۹-۷ و روش‌های تحلیل فصل 9-6 محاسبه شوند.

طراحی برای انتقال برش افقی را می‌توان مطابق یکی از روش‌های بندهای 9-17-3-3-2 یا 9-17-3-3-3 انجام داد.

در این روش در همه ی مقاطع و در تمام سطوح تماس اعضای مرکب، رابطه ی زیر باید برقرار باشد:

$\phi V_{nh}\geq V_{U}$

در این روش نیروی برشی ضریب دار V _uh از تغییر در نیروی فشاری یا کششی ایجاد شده در اثر خمش در هر قطعه از عضو مرکب بتنی محاسبه شده، و رابطه ی زیر باید در همه ی مقاطع و در کلیه ی سطوح تماس دو قطعه برقرار باشد.

$\phi V_{nh}\geq V_{uh}$

میلگردهای عرضی که در بتن از قبل ریخته شده قرار گرفته و در بتن در جای جدید ادامه می‌یابند، و در هر دو سمت فصل مشترک طول گیرایی آن‌ها تامین می‌شود، می‌توانند در محاسبه ی V _nh در نظر گرفته شوند.

در مواردی که میلگردهای انتقال برش برای تحمل برش افقی به کار برده می‌شوند، A _v,min نباید کمتر از مقادیر تعیین شده در روابط (۹-۱۱-۲) باشد.

میلگردهای لازم جهت انتقال برش افقی می‌توانند به صورت تک میلگرد یا سیم، خاموت‌های چند شاخه‌ای یا شاخه‌های قائم سیم‌های جوشی باشند.

فاصله ی طولی میلگردهای انتقال برش در مواردی که از این میلگردها برای تحمل برش افقی استفاده می‌شود، نباید بیشتر از حداقل دو مقدار ۶۰۰ میلی متر و چهار برابر حداقل بعد عضو متصل شده در نظر گرفته شود.

میلگردهای انتقال برش باید در قطعات متصل شونده، طول گیرایی در کشش مطابق بند ۹-۲۱-۳ را تامین نمایند.