بخش 9.17.2

نیروها و لنگرهای ایجاد شده در پای ستون ها، دیوارها یا ستون پایه ها، باید از طریق مقاومت اتکایی بتن و میلگردها، میلگردهای انتظار، میل مهارها یا اتصالات مکانیکی به شالوده‌ها منتقل شوند.

میلگردها، میلگردهای انتظار یا اتصالات مکانیکی بین یک عضو و شالوده، باید جهت انتقال نیروهای (الف) و (ب) طراحی شوند.

انتقال نیروها بین یک ستون مرکب بتنی- فولادی دارای هسته ی فولادی و شالوده، باید با رعایت الزامات مبحث دهم مقررات ملی ساختمان انجام شود.

نیروها و لنگرهای ضریب دار منتقل شده به شالوده، باید مطابق ترکیب بارهای ضریب دار در فصل 9-7 و روش‌های تحلیل فصل ۹-6 محاسبه شوند.

مقاومت طراحی اتصالات بین ستونها، دیوارها و ستون پایه‌ها با شالوده‌ها باید رابطه ی (۹-۱-۱) به صورت ϕS _n ≥U را برای همه ترکیب بارها برآورده کنند؛ که در آن S _n مقاومت اسمی خمشی، برشی، محوری، پیچشی، یا اتکایی اتصال است. ترکیب مقاومت خمشی و محوری اتصال باید مطابق ۹-۸-۴ محاسبه شده و ϕ مطابق بخش ۹-۷-۳ تعیین شود.

در اتصالات بین اعضای پیش ساخته با شالوده ها، الزامات بندهای یکپارچگی قائم مطابق بندهای ۹-۱۷-۵-۴-۳ یا ۹-۱۷-۵-۵-۲ باید رعایت شوند.

مقاومت ترکیبی خمشی محوری اتصالات باید مطابق بند ۹-۸-۴ تعیین شود.

در سطح تماس بین یک عضو و شالوده، یا بین یک عضو و شالوده به همراه یک عضو اتکایی واسطه، مقاومت اتکایی B _n باید مطابق بند ۹-۸-۸ برای سطوح بتنی محاسبه شود. B _n باید برابر با کمترین مقاومت اتکایی عضو یا سطح شالوده در نظر گرفته شود، و نباید از مقاومت عضو اتکایی واسطه (در صورت وجود) فراتر رود.

در سطح تماس بین عضو و شالوده، V _n باید مطابق ضوابط برش- اصطکاک بر اساس بخش ۹-۸-۹ و یا سایر روش‌های مناسب محاسبه گردد.

در محل اتصال ستونها، ستون پایه‌ها و یا دیوارهای پیش ساخته به شالوده ها، میل مهارها و مهارهای اتصالات مکانیکی باید با منظور نمودن بارهای حین نصب مطابق فصل 9-18 طراحی شوند. در این محلها اتصالات مکانیکی باید به گونه‌ای طراحی شوند که قبل از گسیختگی مهاری و یا شکست بتن اطراف، به حد مقاومت خود برسند.

در اتصالات بین ستون با ستون پایه ی درجا ریز و شالوده، درصد میلگردهایی که از سطح تماس عبور می‌کنند، نباید کمتر از 0/005 سطح مقطع ناخالص عضو در نظر گرفته شود.

در اتصالات بین دیوار در جا ریز و شالوده، مساحت میلگرد قائمی که از سطح تماس عبور می‌کند، نباید کمتر از مقدار بند ۹-۱۳-۶ در نظر گرفته شود.

در اتصالات ستون، ستون پایه یا دیوار درجا ریز به شالوده، میلگرد مورد نیاز بر اساس بندهای ۹-۱۷-۲-۲ و ۹-۱۷-۲-۳ ، باید با امتداد دادن میلگردهای طولی عضو در داخل شالوده، و یا از طریق میلگردهای انتظار تأمین شود.

برای تامین پیوستگی (گیرداری) وصله‌ها و اتصالات مکانیکی میلگردهای طولی یا آرماتورهای انتظار باید مطابق بند ۹-۱۲-۶-۴ ، و در صورت نیاز مطابق فصل 9-20-9 باشند.

در مواردی که از اتصال مفصلی یا گهواره‌ای در پای ستون یا ستون پایه ی درجا ریز استفاده می‌شود، اتصال به شالوده باید الزامات بند ۹-۱۷-۲-۲ را برآورده نماید.

در شالوده ها، وصله ی پوششی فشاری میلگردهای طولی به قطرهای بیش از ۴۵ میلی متر که تحت همه ی ترکیب بارهای ضریبدار، فشاری باشند، می‌توانند مطابق بند 9-21-4-5-2 باشند.

در محل اتصال ستون، ستون پایه یا دیوار پیش ساخته به شالوده، ضوابط 9-17-5-4-3 و یا 9-17-5-5-2 باید رعایت شوند.

در صورتی که در ترکیب بارهای وارده مطابق ۹-۱۷-۲-۲ ، در محل اتصال دیوارهای پیش ساخته با شالوده کشش ایجاد نشود، میلگردهای بندهای قائم یکپارچگی مطابق 9-17-5-4-3 (ب) را می‌توان از طریق گیرایی در دال بتن مسلح ریخته شده بر روی زمین تامین نمود.