مشخصات بتن و میلگردهای فولادی باید به گونه‌ای باشند که ضوابط طراحی و دوام مطابق فصل‌های ۹-۳ و ۹-۴ را برآورده سازند.

طراحی و جزئیات اتصالات ستونها، ستون پایه‌ها و دیوارهای درجا ریز و یا پیش ساخته به شالوده باید مطابق بخش ۹-۱۷-۲ باشند.

اعضای سازه‌ای امتداد یافته در زیر تراز پایه ی سازه باید نیروهای ناشی از اثرات زلزله را به شالوده منتقل نمایند. طراحی این اعضا باید مطابق بند ۹-۲۰-۲-۲-۳ بوده؛ و اعضا باید با سیستم مقاوم در برابر نیروی زلزله در بالای تراز پایه‌ی سازه سازگار باشند.

در سازه‌های با شکل پذیری زیاد و متوسط، شالوده‌های سطحی و عمیق که نیروهای ناشی از زلزله را تحمل می‌کنند و یا به زمین منتقل می‌نمایند، باید مطابق بخش 9-20-9 طراحی شوند.

دال‌های روی زمین که بارهای قائم یا جانبی سازه را به زمین منتقل می‌کنند، بر اساس ضوابط این فصل طراحی شده و جزئیات آن‌ها تعیین می‌شوند.

دال‌های روی زمین که به عنوان بخشی از سیستم باربر جانبی، نیروهای جانبی را به زمین منتقل می‌کنند، باید مطابق بخش 9-20-9 طراحی شوند.

ابعاد شالوده‌ها باید با در نظر گرفتن ظرفیت باربری خاک و پایداری در برابر واژگونی و لغزش در سطح تماس شالوده و خاک از طریق اصول مکانیک خاک و سنگ در انطباق با مبحث هفتم مقررات ملی ساختمانی ایران طراحی شوند.

در طراحی شالوده‌های سطحی می‌توان از ضریب تأثیر عمق برای مقاومت برشی یک طرفه و مقاومت برشی دو طرفه صرف نظر نمود.

شالوده‌ها باید برای مقاومت در برابر تلاش‌ها و عکس العمل‌های ناشی از بارهای ضریبدار طراحی شوند.

سیستم‌های شالوده را می‌توان بر اساس هر روشی که تعادل و سازگاری مهندسی را ارضا می‌کند، طراحی نمود.

طراحی شالوده‌ها بر اساس روش خرپایی ( پیوست ۹-۳ ) مجاز است.

لنگرهای خارجی در هر مقطع از شالوده ی نواری، شالوده ی منفرد یا سر شمع، با عبور دادن یک صفحه ی عمودی از عضو و محاسبه ی لنگر نیروهای وارده در مساحت کل عضو روی یک طرف صفحه ی عمودی به دست می‌آیند.

مقدار M _u بسته به نوع عضو متکی بر شالوده در مقاطع بحرانی به شرح جدول 9-15-1 محاسبه می‌شود.

موقعیت مقطع بحرانی را برای برش ضریبدار در برش یک طرفه می‌توان به فاصله ی d از محل مقطع بحرانی M _u مطابق بندهای ۹-۹-۴-۲ و ۹-۱۰-۶-۴-4 ، و در برش دو طرفه به فاصله‌ی d/2 از محل مقطع بحرانی M _u مطابق بند ۹-۱۰-۶-۴-5-۱ تعیین نمود.

ستون‌ها یا ستون پایه‌های بتنی با مقطع دایره یا چند ضلعی منظم را می‌توان به عنوان اعضای با مقطع مربعی با مساحت معادل برای محاسبه ی محل‌های مقاطع بحرانی لنگر، برش و طول مهاری میلگرد منظور نمود.

طول گیرایی میلگردها باید مطابق فصل ۹-۲۱ باشد.

نیروهای کششی و فشاری در میلگردها در هر مقطع باید در هر دو طرف مقطع مهار شوند.

مقاطع بحرانی برای گیرایی میلگردها، در موقعیت‌هایی که در بند ۹-۱۵-۲-۶-۱ برای حداکثر لنگر ضریبدار ذکر شده‌اند، و در تمام مقاطع دیگری که تغییر مقطع یا تغییر میزان آرماتور وجود دارد، می‌باشند.

مهار کافی برای میلگرد کششی در جایی که تنش میلگرد کششی مستقیماً متناسب با لنگر نمی‌باشد، مانند شیبها، پله‌ها یا شالوده‌های با ضخامت متغیر، و یا در جایی که میلگرد کششی موازی وجه فشاری نیست، الزامی می‌باشد.