برای هر ترکیب بار قابل کاربرد، مقاومت طراحی در همه مقاطع ستون باید رابطه ی عمومی (۹-۱-۱) به صورت ϕS _n ≥U را تأمین کند. بدین ترتیب رابطه‌های تفصیلی (9-8-1) باید برقرار بوده و عمل توام بین تاثیرات بار منظور گردد. ضرایب کاهش مقاومت، ϕ، بر اساس جدول ۹-۷-۲ تعیین می‌شوند.

مقاومت محوری اسمی و مقاومت خمشی اسمی، P _u و M _u ، بر اساس فرضیات و ضوابط بخش ۹-۸-۳ محاسبه می‌شوند.

مقاومت برشی اسمی و مقاومت پیچشی اسمی ستون، V _n و T _n به ترتیب بر اساس ضوابط بخش ۹-۸-۴ و بخش ۹-۸-۶ محاسبه می‌شوند.